گفت‌وگوی جام‌جم با جمال شورجه، کارگردان سینما و تلویزیون:
مجاهدی که صدایش خاموش نمی‌شود
بسیاری جمال شورجه را نماد سینمای انقلاب می‌دانند؛ فیلمسازی که در طول حیات حرفه‌ای خود همواره در راه آرمان‌های انقلاب گام برداشته و آثار سینمایی متعددی در حوزه سینمای دفاع مقدس از خود به یادگار گذاشته‌است. او چند سالی است به دلیل سکته مغزی و بیماری همچون سال‌های گذشته توانایی فعالیت ندارد. شورجه از دوستان و همراهان مرحوم نادر‌طالب‌زاده است و از شنیدن خبر درگذشتش، بسیار متأثر است. این فیلسماز فقدان زنده‌یاد طالب‌زاده را در عرصه مستند و سینما فقدانی جبران‌ناپذیر می‌داند و معتقد است جای خالی او به سختی پر خواهدشد. به رغم این‌که خودش هم این روزها با بیماری دست و پنجه نرم می‌کند و سخن گفتن برایش مشکل است اما در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگار ما، از تاثیرات زنده‌یاد طالب‌زاده در فضای فرهنگی و آرمان‌های انقلابی او گفت که در ادامه می‌خوانید.
زنده‌یاد طالب‌زاده در جبهه فرهنگی انقلاب حضوری موثر و مهم داشت و دشمنان به واسطه شکل‌گیری چنین جریانی و افشاگری‌هایش، نگران بودند. شما تاثیرات این فیلمساز را چطور ارزیابی می‌کنید؟
نادر طالب‌زاده یکی از فیلمسازان و تحلیلگران بسیار باسواد، شجاع و به روز بود که متاسفانه بسیار زودهنگام هم از کنار ما رفت. قطعا در نبود ایشان ثلمه‌ای به سینمای مستند و تلویزیون وارد می‌شود.
در واقع گفت‌وگوهای او در برنامه تلویزیونی «عصر» حقیقت استکبار را در آمریکا و جهان استعمار به خوبی روشن و تحلیل می‌کرد. می‌توان گفت ما دیگر کسی مانند ایشان نداریم. از دستاوردهای ایشان در حوزه سینما می‌توان به فیلم «بشارت منجی» اشاره کرد که از طرف ریاست‌جمهوری وقت به پاپ تقدیم شد. این‌گونه افراد که کاملا هوشمندانه و شفاف دست استکبار و استعمار را رو می‌کنند، همیشه مورد غضب آمریکا بوده و هستند. دشمن می‌خواهد چشم و دهان جهان بسته باشد و حقایق را نبینند در حالی که نادر برعکس آنها عمل می‌کرد و همیشه می‌خواست شفاف‌سازی و روشنگری کند که چه جنایت‌هایی از سوی آمریکا در داخل و خارج از کشور در حال رخ دادن است.
اندیشه، تفکرات و عملکرد آقای طالب‌زاده چه تاثیری در فضای استکباری غرب داشت که به تحریم ایشان از سوی آمریکا منجر شد؟
نادر طالب‌زاده پس از شهید آوینی یک انقلابی به تمام معنا و ولایی بود که در خط مقدم دفاع از انقلاب و آرمان‌های آن با قلم مجاهدت می‌کرد و از این منظر بسیار شجاع و ستودنی بود. طبیعی است آمریکا هم به این گونه اشخاص روی خوش نشان نمی‌دهد و همان‌طور که پیشتر هم دیده‌ایم، چنین افرادی طمعه نیرنگ آمریکا شدند و به شهادت رسیدند.
در حوزه میدانی شهیدقاسم سلیمانی آخرین نفری بود که به دست جلادان آمریکایی و سردمداران‌شان به شهادت رسید. نادر طالب‌زاده هم یک مجاهد فرهنگی بود که هیچ‌گاه ساکت نمی‌نشست و همیشه خودش و همراهانش مورد اذیت و آزار آمریکا قرار می‌گرفتند، به همین دلیل هم آمریکا ایشان را تحریم کرده‌بود که ندای حق را خاموش کند. اما صدای حق و نور خورشید خاموش شدنی نیست که بتوان با دمیدنی آن را خاموش کرد و از میان برداشت. نبود او ضربه بزرگی برای سینما و تلویزیون ماست و معتقدم جایگاه ایشان در فضای فرهنگی ما خالی خواهدماند.
به نظر شما جریان رسانه‌ای و هنر انقلاب در نبود آقای طالب‌زاده چطور باید ادامه‌دهنده گفتمان او و مسیرشان باشند؟
نادر در حوزه فرهنگ افشاگری و روشنگری می‌کرد، خصوصا نسل جوان پیرو او بود. اتفاقا چند وقت پیش یکی از شاگردان او را در جایی دیدم و گفت من جوان‌ترین تحریم‌شده آمریکا در ایران هستم. ایشان چنین تاثیری در حوزه فرهنگ داشت و در تربیت دانشجو و خصوصا مستندسازان جبهه سینمای حقیقت، نقشی بسیار موثر برعهده داشت. جوانان باید وارد عرصه شوند و راه او را ادامه دهند.
البته جا دارد صداوسیمای ما کمی بیشتر در خصوص ایشان اطلاع‌رسانی کند که چطور فوت شدند. ایشان جزو شهدای ما هستند، امیدوارم این اتفاق رخ دهد و علت فوت ایشان را بررسی کنند. به نظرم ضروری است تحقیق کنیم نادر چطور از دنیا رفته‌است. چون پیش از این هم نمونه‌های ترور بیولوژیک داشته‌ایم و باید این مورد هم روشن شود.
من چندسالی است سکته مغزی کرده‌ام و پنجره اتاق من باز است و هر لحظه منتظر قدوم مبارک فرشته حق، حضرت عزرائیل هستم و لحظه‌شماری می‌کنم چهره مبارک ایشان را ببینم و تمام قد بلند شوم و عرض ادب کنم. روح نادر طالب‌زاده شاد و ان‌شاءا... که با شهدا محشور شود چراکه از شهدا دور مانده‌بود؛ نادر از شهید آوینی دور مانده‌بود. ان‌شاءا... به هم می‌رسند و دعای خیرشان شامل حال ما می‌شود.
زنده‌یاد طالب‌زاده در جبهه فرهنگی انقلاب حضوری موثر و مهم داشت و دشمنان به واسطه شکل‌گیری چنین جریانی و افشاگری‌هایش، نگران بودند. شما تاثیرات این فیلمساز را چطور ارزیابی می‌کنید؟
نادر طالب‌زاده یکی از فیلمسازان و تحلیلگران بسیار باسواد، شجاع و به روز بود که متاسفانه بسیار زودهنگام هم از کنار ما رفت. قطعا در نبود ایشان ثلمه‌ای به سینمای مستند و تلویزیون وارد می‌شود.
در واقع گفت‌وگوهای او در برنامه تلویزیونی «عصر» حقیقت استکبار را در آمریکا و جهان استعمار به خوبی روشن و تحلیل می‌کرد. می‌توان گفت ما دیگر کسی مانند ایشان نداریم. از دستاوردهای ایشان در حوزه سینما می‌توان به فیلم «بشارت منجی» اشاره کرد که از طرف ریاست‌جمهوری وقت به پاپ تقدیم شد. این‌گونه افراد که کاملا هوشمندانه و شفاف دست استکبار و استعمار را رو می‌کنند، همیشه مورد غضب آمریکا بوده و هستند. دشمن می‌خواهد چشم و دهان جهان بسته باشد و حقایق را نبینند در حالی که نادر برعکس آنها عمل می‌کرد و همیشه می‌خواست شفاف‌سازی و روشنگری کند که چه جنایت‌هایی از سوی آمریکا در داخل و خارج از کشور در حال رخ دادن است.
اندیشه، تفکرات و عملکرد آقای طالب‌زاده چه تاثیری در فضای استکباری غرب داشت که به تحریم ایشان از سوی آمریکا منجر شد؟
نادر طالب‌زاده پس از شهید آوینی یک انقلابی به تمام معنا و ولایی بود که در خط مقدم دفاع از انقلاب و آرمان‌های آن با قلم مجاهدت می‌کرد و از این منظر بسیار شجاع و ستودنی بود. طبیعی است آمریکا هم به این گونه اشخاص روی خوش نشان نمی‌دهد و همان‌طور که پیشتر هم دیده‌ایم، چنین افرادی طمعه نیرنگ آمریکا شدند و به شهادت رسیدند.
در حوزه میدانی شهیدقاسم سلیمانی آخرین نفری بود که به دست جلادان آمریکایی و سردمداران‌شان به شهادت رسید. نادر طالب‌زاده هم یک مجاهد فرهنگی بود که هیچ‌گاه ساکت نمی‌نشست و همیشه خودش و همراهانش مورد اذیت و آزار آمریکا قرار می‌گرفتند، به همین دلیل هم آمریکا ایشان را تحریم کرده‌بود که ندای حق را خاموش کند. اما صدای حق و نور خورشید خاموش شدنی نیست که بتوان با دمیدنی آن را خاموش کرد و از میان برداشت. نبود او ضربه بزرگی برای سینما و تلویزیون ماست و معتقدم جایگاه ایشان در فضای فرهنگی ما خالی خواهدماند.
به نظر شما جریان رسانه‌ای و هنر انقلاب در نبود آقای طالب‌زاده چطور باید ادامه‌دهنده گفتمان او و مسیرشان باشند؟
نادر در حوزه فرهنگ افشاگری و روشنگری می‌کرد، خصوصا نسل جوان پیرو او بود. اتفاقا چند وقت پیش یکی از شاگردان او را در جایی دیدم و گفت من جوان‌ترین تحریم‌شده آمریکا در ایران هستم. ایشان چنین تاثیری در حوزه فرهنگ داشت و در تربیت دانشجو و خصوصا مستندسازان جبهه سینمای حقیقت، نقشی بسیار موثر برعهده داشت. جوانان باید وارد عرصه شوند و راه او را ادامه دهند.
البته جا دارد صداوسیمای ما کمی بیشتر در خصوص ایشان اطلاع‌رسانی کند که چطور فوت شدند. ایشان جزو شهدای ما هستند، امیدوارم این اتفاق رخ دهد و علت فوت ایشان را بررسی کنند. به نظرم ضروری است تحقیق کنیم نادر چطور از دنیا رفته‌است. چون پیش از این هم نمونه‌های ترور بیولوژیک داشته‌ایم و باید این مورد هم روشن شود.
من چندسالی است سکته مغزی کرده‌ام و پنجره اتاق من باز است و هر لحظه منتظر قدوم مبارک فرشته حق، حضرت عزرائیل هستم و لحظه‌شماری می‌کنم چهره مبارک ایشان را ببینم و تمام قد بلند شوم و عرض ادب کنم. روح نادر طالب‌زاده شاد و ان‌شاءا... که با شهدا محشور شود چراکه از شهدا دور مانده‌بود؛ نادر از شهید آوینی دور مانده‌بود. ان‌شاءا... به هم می‌رسند و دعای خیرشان شامل حال ما می‌شود.
