آشنایی‌تان با نادر طالب‌زاده از کجا آغاز شد؟
سال 67 بود که به عنوان سرپرست در مرکز سینمای تجربی انتخاب شدم و از همان‌جا با نادر طالب‌زاده آشنا شدم. در دوره‌هایی، این ارتباط پررنگ‌تر و در دوره‌هایی کمرنگ می‌شد تا در دو دوره آخر جشنواره جهانی فیلم فجر ایشان به عنوان یکی از اعضای شورای سیاست‌گذاری هم حضور داشت که طبعا ارتباط‌مان در آنجا محکم‌تر شد.
 نقش اندیشه‌ها و افکار نادر طالب‌زاده در هنر و فرهنگ انقلاب اسلامی را چگونه می‌بینید؟
نوع فعالیت نادر طالب‌زاده محدود به فیلمسازی نبود. ایشان صرفا به عنوان یک برنامه ساز تلویزیون ، مجری یا کارشناس شناخته نمی‌شد. وی در حوزه‌های مختلفی که ورود می‌کرد به موضوع فیلمسازی می‌خورد یا اساسا آنچه پیش نیاز فیلمسازی بود بسیار متمرکز شد. او در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اظهارنظر می‌کرد و به دلیل همین چند جانبه بودنشان سخت می‌شد تعریف کوتاهی از ایشان داشت. 
ضمن این‌که نادر طالب‌زاده علاقه بسیاری به حوزه بین‌الملل داشت و تحصیلات‌شان در غرب و زندگی در آنجا به فهم آنچه در دنیا اتفاق می‌افتد، کمک زیادی می‌کرد. ضمن این‌که او فردی بسیار به روز بود و اتفاقات بین‌المللی را مدام رصد می‌کرد. به واقع در بخش بین‌الملل هم کم نگذاشت. فیلم مستند زیاد ساخت و خیلی گزارش تحلیل کرد. طالب‌زاده در فردیت و نوع عملکرد، انسان منحصر به فردی بود که در چند دهه اخیر مانندش کم پیدا می‌شود.
 و در پایان از نظر شما ماهیت سینمای طالب‌زاده چیست؟
ماهیت سینمای طالب‌زاده به ویژگی شخصی‌اش برمی‌گشت. همان آزادمنشی، صداقت و سلامت که در شخص ایشان به وفور و سهولت قابل تشخیص بود در آثارشان هم عیان بود. به همین دلیل هم امروز حتی کسانی‌که مواضع سیاسی همسویی با ایشان نداشتند از او به نیکی یاد می‌کنند.

ساناز قنبری - روزنامه نگار