برای یک هنرمند واقعی همه دارایی و هویتش، همان هنری است که از آن برخوردار است. حالا اگر موانعی بر سر راه تحقق ایده‌های هنری ایجاد شود، بیان واکنش‌های ذهنی و عینی هنرمندانی که با مشکل مواجه شده‌اند، روایتی خواندنی خواهد شد که رمان«تهرانی‌ها» نوشته امیرحسین خورشیدفر، اثری در این راستاست. خورشیدفر، قهرمانانی را برای رمان خود انتخاب کرده که همگی به نوعی دل در گرو ایده‌ها و فعالیت‌های هنری دارند مانند شخصیت شاپور صبری که نقاش است و نمونه‌ای از آثارش در نمایشگاه سالانه هنرمندان نامی پذیرفته شده یا شخصیت رحمت حق‌وردی هم در شاخه دیگری از هنر فعالیت دارد. او انیماتوری است که در خارج از کشور تحصیل کرده و برای تحقق رویایش به ایران برمی‌گردد. وجه مشترک این شخصیت‌ها، تنفس در هوای هنر ودر عین حال، بیگانگی با محیط‌های هنری در زمانه خود است. آنها هنرمندانی هستند که می‌خواهند برای هنر خود جای پای مستحکمی در جامعه ایرانی پیدا کنند اما غافل از این که میدان هنر در دست افرادی است که نه‌تنها هنرمندان واقعی نیستند بلکه به نوعی خود را  قیم هنرمندان واقعی هم می‌دانند.