اسفندیار: اگر حرفی می‌زنیم، به خاطر والیبال است
وادی که می‌گویند بمب انرژی است، مثل همیشه شوخی می‌کند. اسفندیار رو به ما می‌کند و می‌گوید: «این پسر بمب انرژی است. اصلا خسته نمی‌شود. از دستش این‌قدر می‌خندیم که یک وقت‌هایی گریه‌مان می‌گیرد. می‌گوییم بس کن، دل درد گرفتیم.» همین جملات بهانه‌ای می‌شود تا گپ و گفتی با اسفندیار داشته باشیم؛ بازیکنی که در لیگ ملت‌ها عالی بازی کرد و جزو خوب‌ها بود.
از بیرون که نگاه می‌کنیم جو تیم خوب است. خیلی هماهنگ هستید.
خب ما با اکثر بچه‌ها سال‌هاست در اردو هستیم. از نوجوانان و جوانان بالا آمدیم و به اینجا رسیدیم. الان هم جو تیم عالی است. ترکیبی از جوان‌ها و با تجربه‌ها هستیم. احترام بین همه هست. شوخی می‌کنیم. می‌خندیم ولی احترام‌ها را نگه می‌داریم. خدا را شکر جو خوبی در تیم ملی حکمفرماست. بیشتر بازیکنان هم ظرفیت بالایی دارند و از شوخی‌ها ناراحت نمی‌شوند.
از این نظر پرسیدم که در روزهای گذشته تیم درگیر حواشی زیادی شد.
دوست ندارم خیلی درباره‌اش صحبت کنم. به هر حال والیبال مورد توجه مردم است. دوست دارند نتیجه بگیرد. ما هم نمی‌خواهیم کام کسی تلخ شود.
یعنی همه چیز را پشت سر گذاشته‌اید...
خب درباره پاداش‌ها بحث شد. راستش من هم از آن 18میلیون پرداختی ناراحت شدم ولی این‌طور که مسئولان گفته‌اند، قرار است پاداش اصلی پرداخت شود؛ ولی حرف ما فقط پاداش نبود. بحث توجه بیشتر به بازیکنان است. ما یکسری بازیکن جوان داریم که سال گذشته اکثر فصل را مصدوم بودند. اینها نیاز به توجه بیشتر دارند. توقع از فدراسیون همیشه زیاد بوده. ان‌شاءا... که امکانات بهتر شود.
ما در سطح جهانی حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. اگر چیزی می‌گوییم به خاطر این است که امکانات دیگر کشورها را می‌بینیم. نمی‌گوییم دقیقا مثل آنها باشیم ولی باید امکانات در خور شان تیم ملی باشد. اگر حرفی می‌زنیم فقط به خاطر پیشرفت است، همین. وگرنه بحث منافع شخصی نیست.
یکی از بازی‌های ماندگار لیگ ملت‌ها، برد مقابل لهستان بود. بازی دوم را که مقابل این تیم باختیم، حالت خراب شد. عکس‌هایش را همه دیدند.
بله. بعد از بازی حالم خراب شد و قلبم درد گرفت. تا یکی دو روز بعد هم درد زیادی در قفسه سینه‌ام داشتم ولی خدا را شکر حالم زود خوب شد. به خاطر فشار بازی‌ها بود و همین‌طور ناراحتی از شکست مقابل لهستان. می‌توانستیم آن بازی را ببریم. ما استحقاق حضور در جمع چهار تیم اول دنیا را داشتیم و گیم پنجم، همه‌چیز بد پیش رفت. توقع نداشتیم بازنده بازی باشیم. همه بچه‌ها بعد از مسابقه حالشان خراب بود.
و یک سؤال هم درباره آینده‌ات. قرار است به کدام تیم بروی؟
هنوز مشخص نیست. از داخل که پیشنهاد دارم. از خارج از ایران هم پیشنهادهایی رسیده. در حال بررسی هستم. نمی‌دانم در ایران می‌مانم یا نه. دوست دارم لژیونر شوم ولی شرایط باید خوب باشد. مثلا از لیگ دسته اول ایتالیا پیشنهاد بود ولی قبول نکردم چون دوست دارم در لیگ حرفه‌ای‌شان بازی کنم.
خب ما با اکثر بچه‌ها سال‌هاست در اردو هستیم. از نوجوانان و جوانان بالا آمدیم و به اینجا رسیدیم. الان هم جو تیم عالی است. ترکیبی از جوان‌ها و با تجربه‌ها هستیم. احترام بین همه هست. شوخی می‌کنیم. می‌خندیم ولی احترام‌ها را نگه می‌داریم. خدا را شکر جو خوبی در تیم ملی حکمفرماست. بیشتر بازیکنان هم ظرفیت بالایی دارند و از شوخی‌ها ناراحت نمی‌شوند.
از این نظر پرسیدم که در روزهای گذشته تیم درگیر حواشی زیادی شد.
دوست ندارم خیلی درباره‌اش صحبت کنم. به هر حال والیبال مورد توجه مردم است. دوست دارند نتیجه بگیرد. ما هم نمی‌خواهیم کام کسی تلخ شود.
یعنی همه چیز را پشت سر گذاشته‌اید...
خب درباره پاداش‌ها بحث شد. راستش من هم از آن 18میلیون پرداختی ناراحت شدم ولی این‌طور که مسئولان گفته‌اند، قرار است پاداش اصلی پرداخت شود؛ ولی حرف ما فقط پاداش نبود. بحث توجه بیشتر به بازیکنان است. ما یکسری بازیکن جوان داریم که سال گذشته اکثر فصل را مصدوم بودند. اینها نیاز به توجه بیشتر دارند. توقع از فدراسیون همیشه زیاد بوده. ان‌شاءا... که امکانات بهتر شود.
ما در سطح جهانی حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. اگر چیزی می‌گوییم به خاطر این است که امکانات دیگر کشورها را می‌بینیم. نمی‌گوییم دقیقا مثل آنها باشیم ولی باید امکانات در خور شان تیم ملی باشد. اگر حرفی می‌زنیم فقط به خاطر پیشرفت است، همین. وگرنه بحث منافع شخصی نیست.
یکی از بازی‌های ماندگار لیگ ملت‌ها، برد مقابل لهستان بود. بازی دوم را که مقابل این تیم باختیم، حالت خراب شد. عکس‌هایش را همه دیدند.
بله. بعد از بازی حالم خراب شد و قلبم درد گرفت. تا یکی دو روز بعد هم درد زیادی در قفسه سینه‌ام داشتم ولی خدا را شکر حالم زود خوب شد. به خاطر فشار بازی‌ها بود و همین‌طور ناراحتی از شکست مقابل لهستان. می‌توانستیم آن بازی را ببریم. ما استحقاق حضور در جمع چهار تیم اول دنیا را داشتیم و گیم پنجم، همه‌چیز بد پیش رفت. توقع نداشتیم بازنده بازی باشیم. همه بچه‌ها بعد از مسابقه حالشان خراب بود.
و یک سؤال هم درباره آینده‌ات. قرار است به کدام تیم بروی؟
هنوز مشخص نیست. از داخل که پیشنهاد دارم. از خارج از ایران هم پیشنهادهایی رسیده. در حال بررسی هستم. نمی‌دانم در ایران می‌مانم یا نه. دوست دارم لژیونر شوم ولی شرایط باید خوب باشد. مثلا از لیگ دسته اول ایتالیا پیشنهاد بود ولی قبول نکردم چون دوست دارم در لیگ حرفه‌ای‌شان بازی کنم.
