کتاب روایتی دقیق از دورانی تاریخی در کشور مراکش که به‌علت تجربه‌ زیسته‌ نویسنده پربار و کارآمد از آب در آمده، تا به شناختی دقیق از روزگار حکومت حسن دوم و ظلمی که بر مردم رفته دست پیدا کند. فضاسازی دقیق نویسنده از روزهایی که بی‌شباهت به اردوگاه‌های کار اجباری نبوده است: توصیف وضعیت خوراک و پوشاک، طراحی رژه‌های جنگی دروغین که مرده‌های واقعی روی دست سربازها می‌گذاشت. کار اجباری و طاقت‌فرسا زیر باران سیل‌آسا و درنهایت از بین بردن نتیجه‌ تلاش سربازها و درخواست تکرار آن کار از آنها. همچون حمل قلوه‌‌سنگ‌هایی بزرگ زیرآفتاب برای ساخت یک دیوار و بعد خراب کردنش که استعاره‌ بیهودگی است و به افسانه‌ سیزیف مشهور شده است. بستر زمانی داستان این‌کتاب، روزهای اوج دیکتاتوری سلطان حسن دوم است که ۹۴ دانشجوی آزادیخواه به‌دلیل شرکت در تظاهرات دستگیر شدند. این‌افراد به‌مدت ۱۹ماه زندانی شده و انواع رفتارهای تحقیرآمیز را تجربه کردند. 
طاهر‌بن جلون، خود یکی از آن‌دانشجوها بود و روایتش را از آن‌دوران در قالب رمان پیش‌رو ارائه کرده است.