مردمان این دیار که در طول تاریخ به مقاومت، میهن‌دوستی، سخت‌کوشی و نقش‌آفرینی در پیشرفت کشور شهرت داشته‌اند، امروز نیز با تکیه برهمین روحیه، کشاورزی را به عنوان یکی از ستون‌های توسعه وامنیت غذایی کشورزنده نگه داشته‌اند.
‌لرستان با اقلیم متنوع، منابع آبی قابل توجه، خاک حاصلخیز و گستره‌ای از دشت‌های کشاورزی، یکی از استان‌های مهم کشور در تولید محصولات زراعی و باغی محسوب می‌شود. در شرایطی که تهدیدها و فشارهای خارجی گاه تلاش می‌کنند چرخه غذایی کشور را تحت تأثیر قرار دهند، کشاورزی در استان‌هایی مانند لرستان به نمادی از پایداری و استمرار تولید تبدیل شده است. کارشناسان حوزه کشاورزی معتقدند این استان به‌واسطه تنوع اقلیمی، ظرفیت تولید طیف گسترده‌ای از محصولات را دارد؛ از غلات و حبوبات گرفته تا محصولات باغی، گیاهان دارویی و تولیدات دامی. همین تنوع سبب شده لرستان یکی از مناطق مستعد برای توسعه صادرات محصولات کشاورزی و ارزآوری برای کشور باشد.
گندم، جو، ذرت، حبوباتی مانند نخود و عدس، سیب‌زمینی، پیاز و انواع صیفی‌جات از مهم‌ترین محصولات زراعی لرستان به شمار می‌روند. در کنار آن، باغ‌های گسترده استان سالانه مقادیر قابل توجهی سیب، هلو، شلیل، انگور، انار، گردو و بادام تولید می‌کنند. بسیاری از این محصولات به دلیل کیفیت بالا و شرایط اقلیمی مناسب، قابلیت رقابت در بازارهای صادراتی منطقه را دارند.
در سال‌های اخیر توسعه کشت گیاهان دارویی نیز در برخی مناطق کوهستانی استان مورد توجه قرار گرفته است. گونه‌هایی مانند آویشن، باریجه و سایر گیاهان دارویی بومی می‌توانند در صورت برنامه‌ریزی مناسب به یکی از منابع درآمدی پایدار برای کشاورزان تبدیل شوند.
افزون بر این، لرستان در حوزه دامپروری و شیلات نیز ظرفیت قابل توجهی دارد. تولید گوشت قرمز، شیر و فرآورده‌های دامی بخش مهمی از اقتصاد روستایی استان را تشکیل می‌دهد و در کنار آن، پرورش ماهی قزل‌آلا در مناطق سردآبی استان رشد چشمگیری داشته و لرستان را به یکی از قطب‌های تولید ماهیان سردآبی کشور تبدیل کرده است.

آموزش علمی کشاورزی
در کنار ظرفیت‌های طبیعی، حرکت به سمت کشاورزی علمی و دانش‌بنیان درلرستان در حال تقویت است. یکی از مهم‌ترین ابزارهای تحقق این هدف، ایجاد و توسعه سایت‌ها و سازه‌های ترویجی در مناطق مختلف استان است.
در همین زمینه، مدیر هماهنگی ترویج کشاورزی سازمان جهاد کشاورزی لرستان در بازدید از شهرستان پلدختر بر نقش این مراکز در ارتقای دانش عملی کشاورزان تأکید کرده است.
به گفته زهرا امیری، مدیریت صحیح مرحله «داشت» محصولات زراعی در این سایت‌ها اهمیت زیادی دارد؛ مرحله‌ای که شامل مجموعه اقداماتی از زمان استقرار گیاه تا برداشت محصول است.
این مسئول ادامه داد: «اقداماتی مانند مدیریت آبیاری، تغذیه گیاهی، کنترل آفات و بیماری‌ها، عملیات وجین و تنک، هرس و سایر عملیات به‌زراعی اگر به شکل علمی واصولی انجام شودمی‌تواند به طور قابل توجهی عملکرد مزارع راافزایش دهد.»
وی توضیح داده که در سایت‌های ترویجی، این اقدامات به شکل دقیق و الگویی اجرا می‌شود تا کشاورزان بتوانند نتایج واقعی آن را مشاهده کنند. درواقع این مزارع به نوعی «مدرسه میدانی کشاورزان» محسوب می‌شوند؛ جایی که تولیدکنندگان می‌توانند به صورت عملی با روش‌های نوین کشاورزی آشنا شوند.
بر اساس گزارش‌های ارائه‌شده، زمانی که کشاورزان در این مزارع مشاهده می‌کنند تنظیم دقیق آبیاری یا تغذیه گیاه چگونه باعث رشد بهتر و افزایش عملکرد می‌شود، با انگیزه بیشتری این روش‌ها را در مزارع خود اجرا می‌کنند. ثبت دقیق داده‌ها در این مزارع نیز کمک می‌کند کشاورزان تأثیر تصمیم‌های مدیریتی را به‌صورت ملموس مشاهده کنند. کارشناسان معتقدند ترویج چهره‌به‌چهره و مشاهده مستقیم نتایج، اثربخشی بیشتری نسبت به آموزش‌های صرفاً نظری دارد و می‌تواند مسیر گذار کشاورزی سنتی به کشاورزی علمی و پایدار را سرعت ببخشد.