موهبت برای ما و معما برای آنها
هیچ تحلیلگر یا کارشناس آمریکایی، اسرائیلی و حتی متحدان‌شان تصور نمی‌کردند مسأله تنگه هرمز به این پیچیدگی فعلی تبدیل شود. برای ایران، وضعیت کاملا روشن است؛ اشراف بر هرمز ظرفیت یا بهتر است بگوییم موهبتی الهی بوده که با مدیریت هوشمند از حالت بالقوه به صورت بالفعل در آمده است اما این وضعیت برای دشمنان، معمایی پیچیده و کاملا سرگردان‌کننده تبدیل شده است.
جعفر قنادباشی | کارشناس مسائل بین‌الملل
هر راهی که دشمنان برای مواجهه با ما انتخاب می‌کنند، عملا آنها را به باتلاق می‌کشاند و هیچ مسیر روشنی برای پیشرفت ندارند. افق روبه‌رو برای آمریکا و متحدان عبری-عربی‌‌اش، اگر عقل سلیم حاکم شود، یک عقب‌نشینی تمام عیار در برابر ایران است. از زمانی که ایران کنترل تنگه هرمز را در دست گرفته است، بیش از ۱۷ اقدام و راه حل مختلف توسط رئیس‌جمهور آمریکا و تیم مشاورانش اجرا یا پیشنهاد شده است که اثرگذار نبوده است. صرف نظر از شکست در تحقق اهداف اعلانی تجاوز به ایران، پشت صحنه این تلاش‌های مذبوحانه، هزینه‌های سنگین کشورهای عربی مانند امارات، عربستان و کویت وجود دارد که آینده تاریکی پیش‌رو‌ی خود می‌بینند. ترامپ حتی پیشنهاد کرده است که کشورها به صورت مستقل مسیر عبور کشتی‌ها را باز کنند اما این به روشنی از عهده آن کشورها بر نمی‌آید. اکنون غرب شاید بعد از جنگ جهانی دوم در جدی‌ترین مخمصه خودساخته امنیتی و اقتصادی‌اش قرار گرفته است.
شلیک دو روز پیش دو موشک به هدفی مشخص درحین تقلا برای عبوراز تنگه، نمایش مجدد اقتداروتوانایی پذیرش ریسک درگیری همه‌جانبه از سوی ایران بود. در واقع پیامی روشن به دشمن و حتی افکار عمومی داخلی ارسال شد: ایران همچنان بسیار توانمند است و کاملا آماده مواجهه با هر تهدیدی است و جهان شاهد استیصال طرف مقابل است.
در عرصه اقتصادی و بحث تاب آوری ماجرای محاصره بنادر ایران امر جدیدی نیست و دشمن از این طریق امیدی واهی را در سر می‌پرورد. ایرانیان از مدت‌ها پیش تحت فشار حداکثری بوده‌اند و کار خود را خوب بلدند. یادمان باشد که ترامپ این کمپین را در همان دور اول ریاست جمهوری‌اش با ادعای صفر کردن فروش نفت علیه ایران کلید زد اما هیچ گاه فروش نفت ایران صفر نشد بلکه افزایش هم یافت. ایرانیان در طی تحریم آموخته‌اند که با بهره بردن از انواع توانمندی‌های اقتصادی داخلی و با موهبت‌هایی چون مرزهای گسترده و همسایگان متعدد و با روش‌های بدیع دور زدن تحریم‌ها، نقشه‌های دشمن را خنثی کنند، آن هم در شرایط خشکسالی شدید؛ اکنون که به لطف الهی وضعیت آب و هوا بهتر شده است و این، نوید رونق کشاورزی و دامداری و پر محصول بودن بازار را می‌دهد، آینده امیدوارکننده‌تر هم شده است اما در طرف مقابل، دشمن در بازارش با کمبود منابعی (کود کشاورزی، گاز مایع و انواع بنزین) روبه‌رو است که حتی در صورتی که اوضاع همین امروز عادی شود، این کمبود تا مدت‌ها اثری بسیار منفی بر اقتصاد آنها خواهد گذاشت و حل این چالش‌های خودساخته یک‌شبه نیست.
در مجموع با لحاظ جمیع جهات می‌توان تاکید کرد در تاریخ آمریکا گلوی کاخ سفید، هیچ‌گاه تا این حد تحت فشار حداکثری نبوده است؛ علاوه بر توفان انتقاداتی که از سوی مردم و رسانه‌ها در مورد عملکرد ترامپ راه افتاده است، متحدان و به خصوص اروپایی‌ها نیز مرتب این انتقاد را وارد می‌کنند که چرا آمریکا نسنجیده وارد این ماجرا‌جویی شد، به ویژه که کشورهای اروپایی نگرانند که علاوه بر ایران، حریفانی چون چین و روسیه کمال بهره را از ضعف غرب خواهند برد. واقعیت این است که تهران با درایت و برنامه‌ریزی دقیق، توانسته است معمایی در تنگه هرمز طراحی کند که جواب آن تنها یک چیز است: تن دادن آمریکا به شرایط ایران.
شلیک دو روز پیش دو موشک به هدفی مشخص درحین تقلا برای عبوراز تنگه، نمایش مجدد اقتداروتوانایی پذیرش ریسک درگیری همه‌جانبه از سوی ایران بود. در واقع پیامی روشن به دشمن و حتی افکار عمومی داخلی ارسال شد: ایران همچنان بسیار توانمند است و کاملا آماده مواجهه با هر تهدیدی است و جهان شاهد استیصال طرف مقابل است.
در عرصه اقتصادی و بحث تاب آوری ماجرای محاصره بنادر ایران امر جدیدی نیست و دشمن از این طریق امیدی واهی را در سر می‌پرورد. ایرانیان از مدت‌ها پیش تحت فشار حداکثری بوده‌اند و کار خود را خوب بلدند. یادمان باشد که ترامپ این کمپین را در همان دور اول ریاست جمهوری‌اش با ادعای صفر کردن فروش نفت علیه ایران کلید زد اما هیچ گاه فروش نفت ایران صفر نشد بلکه افزایش هم یافت. ایرانیان در طی تحریم آموخته‌اند که با بهره بردن از انواع توانمندی‌های اقتصادی داخلی و با موهبت‌هایی چون مرزهای گسترده و همسایگان متعدد و با روش‌های بدیع دور زدن تحریم‌ها، نقشه‌های دشمن را خنثی کنند، آن هم در شرایط خشکسالی شدید؛ اکنون که به لطف الهی وضعیت آب و هوا بهتر شده است و این، نوید رونق کشاورزی و دامداری و پر محصول بودن بازار را می‌دهد، آینده امیدوارکننده‌تر هم شده است اما در طرف مقابل، دشمن در بازارش با کمبود منابعی (کود کشاورزی، گاز مایع و انواع بنزین) روبه‌رو است که حتی در صورتی که اوضاع همین امروز عادی شود، این کمبود تا مدت‌ها اثری بسیار منفی بر اقتصاد آنها خواهد گذاشت و حل این چالش‌های خودساخته یک‌شبه نیست.
در مجموع با لحاظ جمیع جهات می‌توان تاکید کرد در تاریخ آمریکا گلوی کاخ سفید، هیچ‌گاه تا این حد تحت فشار حداکثری نبوده است؛ علاوه بر توفان انتقاداتی که از سوی مردم و رسانه‌ها در مورد عملکرد ترامپ راه افتاده است، متحدان و به خصوص اروپایی‌ها نیز مرتب این انتقاد را وارد می‌کنند که چرا آمریکا نسنجیده وارد این ماجرا‌جویی شد، به ویژه که کشورهای اروپایی نگرانند که علاوه بر ایران، حریفانی چون چین و روسیه کمال بهره را از ضعف غرب خواهند برد. واقعیت این است که تهران با درایت و برنامه‌ریزی دقیق، توانسته است معمایی در تنگه هرمز طراحی کند که جواب آن تنها یک چیز است: تن دادن آمریکا به شرایط ایران.
