به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده بیست‌وسوم دی سال 93 و با قتل پسر 20 ساله‌ای در یکی از شهرهای استان خراسان‌رضوی آغاز شد. معلوم شد مقتول با پسر عموی 20 ساله‌‌اش دچار اختلاف‌های شخصی و خانوادگی بوده و شب حادثه پسر عمویش مقابل خانه آنها رفته که دعوای‌شان شده که در ادامه این درگیری، پسر عمویش با ضربه چاقو او را به قتل رسانده است. مدتی بعد قاتل در دادگاه محاکمه شد. خانواده عمویش برای وی درخواست قصاص کردند. قضات بعداز پایان جلسه دادگاه متهم را گناهکار شناختند و او محکوم به قصاص شد. رأی صادره در دیوان عالی کشور مهر تأیید خورد و پرونده به اجرای احکام دادگستری استان خراسان‌رضوی ارسال شد و به این ترتیب متهم جوان زیر حکم قصاص قرار گرفت. یک سال بعداز این‌که متهم در زندان به سر می‌برد، مادرش براثر سکته قلبی فوت کرد. متهم همچنان زیر حکم قصاص و بلاتکلیف بود که پدر این زندانی نیز این اواخر بر اثر تصادف به کما رفت. این اتفاقات وضعیت روحی جوان زندانی را بدتر کرده بود. بنابراین نامه‌ای از زندان به عمویش نوشت و از عموی داغدیده‌‌اش خواست بعد از 12 سال سرنوشت او را مشخص کند. چند روز بعداز این‌که این نامه به دست عمویش رسید‌، او با همسرش مشورت کرد و تصمیم گرفتند او را با توجه به داغ سنگینی که بردلشان گذشته بود، بی‌هیچ چشمداشتی برای رضای خدا و شادی روح فرزندشان ببخشند. این زوج داغدیده به اجرای احکام دادگستری رفتند و برگه‌های رضایتنامه را امضا کردند. زندانی جوان بعداز اطلاع از این‌که بخشیده شده، گفت‌: واقعا قصد نداشتم پسر عمویم را به قتل برسانم. یک اتفاق باعث این ماجرای تلخ شد. در این سال‌ها سختی زیادی کشیدم. بعداز مرگ مادرم عذاب وجدان و ناراحتی رهایم نکرد. حتی سکته کردم. چند سال قبل برسر دعوا هنگام بازی والیبال در زندان، یکی از آنها کینه کرد و در سرویس بهداشتی چند ضربه‌ چاقو به من زد که زندان‌بانان‌ به موقع رسیدند و زنده ماندم.