حق حیوانی و خطای انسانی
ویدئوی کوتاه درگیری لفظی دختر جوان شهری با یک مرد احتمالا روستایی بر سر سگی که در اختیار مرد روستایی است در فضای مجازی منتشر شده است. انتشار ویدئو احتمالا ازسوی زن جوان است چرا که در بخشی از این ویدئو مرد رو به دوربین، زن جوان را خطاب میکند. اینطور به نظر میرسد که حداقل پس از انتشار این ویدئو انتظار این بوده که موجی از همدردی برای زن جوان به راه بیفتد اما درست عکس این اتفاق میافتد. کاربران فضای مجازی از چند منظر به رفتار زن جوان تاختهاند، پرتکرارترینشان رفتار تند و توهینآمیز زن با مرد روستایی است، آن هم وقتی که مرد با صبر و حوصله قصد پاسخگویی به توهینهای لفظی زن را دارد که خب تعداد واکنشهای بسیار به این موضوع برآمده از ذهنیت اشتباه تقسیمبندی شده ما در دوگانه شهری و روستایی است. به این معنا که هنوز گمان میکنیم شهرنشینها مودبترند و اهالی روستا بویی از آگاهی و ادب نبردهاند! گمانی تلخ که چنین اتفاقاتی نشان میدهند متاسفانه هنوز وجود دارند. نکته دیگر مستتر در این ویدئو اما تلختر است، اینکه تعریف از زیست حیوانات برای افرادی از طبقه زن جوان حاضر در این ویدئو چنین فاصله شگفتی با حقیقت دارد. اینکه تعریف او از سگ احتمالا محدود به تصاویر بیشماری از سگهای خانگی است که در اینستاگرام حلقه دوستان او دیده میشود با آگاهی از این نکته که همه سگها آنی نیستند که در شبکههای اجتماعی تصاویرشان دست به دست میشود. از همان جملاتی که از زبان زن جوان شنیده میشود میتوان به فهم اشتباه او از این ماجرا پی برد، اینکه از مرد روستایی برای اثبات مالکیتاش بر سگ «شناسنامه» میخواهد اوج فاصله او با حقیقت موجود است. مگر در ایران مرجعی وجود دارد که به سگها شناسنامه بدهد؟ یا عجیبتر اینکه اگر سگی شناسنامه ندارد باید به زور آن سگ را گرفت و عقیمش کرد؟ موضوع جایگاه حیوانات اهلی در جامعه همواره بهواسطه اینکه رسمی نبوده دچار تحریفهای بسیاری شده است. بسیاری از صاحبان این حیوانات هنوز ابتداییترین وظایف و مسؤولیتهایشان را هم در قبال نگهداری از آنها نمیدانند و چنین تصاویری نشان از عمق این فاصله دارد.




