بیش از 36سال است که نادر عزیز را می‌شناسم. از همان دیدار اول روح ناآرام و دغدغه وی را در تکریم و بزرگداشت انقلاب اسلامی و معرفی این مولود مبارک به مخاطبان تشنه جهانی می‌دیدیم و می‌توان اذعان کرد تا آخرین لحظه‌های حیات مبارکش نیز در این دغدغه و مسؤولیت سپری کرد.  نادر طالب‌زاده، یکی از مجاهدان واقعی جهاد تبیین بود. او همواره در این تلاش بود که یاران و همفکران انقلاب اسلامی را در جهان بیاید و آنها را در جبهه انقلابی ایران قرار دهد. او یکی از کسانی است که عرصه حضور انقلاب را نه تنها فراتر از مرزهای جغرافیایی ایران، بلکه فراتر از منطقه اسلامی نیز می‌دید. 
وی با همین روشن‌بینی و اعتقاد قلبی با ده‌ها اندیشمند غربی و آمریکایی متصل شد و آنها را در جرگه مدافعان انقلاب اسلامی 
وارد کرد.  بی‌تردید نقش طالب‌زاده در عرصه روشنگری و حمایت از انقلاب اسلامی آن هم در ابعاد بین‌المللی کم‌نظیر بود. یکی از مهم‌ترین برنامه‌های وی در یک دهه اخیر، مدیریت جشنواره افق نو و عمار بود که قطعا ادامه این دو حرکت فرهنگی باقی‌الصالحاتی ارزشمند برای وی
 خواهد بود. ننگ و نفرین بر کسانی است که در دولت قبل به دستور نفوذی‌ها و عوامل خارجی افق نو را به تعطیلی کشاندند و بر حیات آن فترتی تحمیل کردند.  
مرحوم طالب‌زاده از یاران شهید آوینی امروز در میان ما نیست اما آرمان و دغدغه‌هایش باقی است و مسؤولیت و وظیفه یارانش است که این پرچم فرهنگی را همچنان برافراشته نگه دارند و همچون خاری در چشم جریان صهیونیسم و استکبار جهانی در تبیین انقلاب اسلامی و تسهیل امر ظهور تلاش بی‌امان داشته باشند. خداوند روح بزرگ آن مرحوم را در جوار صالحان و شهدا قرین کند.

جواد شمقدری- نویسنده و کارگردان