اما اعتقاد دارم در کنار این بازیکنان با‌تجربه باید ستاره‌های جوان‎تری هم داشته باشیم تا در بزنگاه‌ها جایگزین این ستاره‌ها باشند. جای خالی ستاره‌های کم سن و سال و زیر 21 سال در تیم‌ملی کاملا محسوس و مشهود است. البته تیم‌ملی ما به هیچ عنوان پیر نیست اما باید بیشتر از اینها شاهد شکل‌گیری نیروهای با‌تجربه و جوان در تیم‌ملی باشیم. 
در مجموع رده‌های سنی پایین در فوتبال ما چندان با نگرش حرفه‌ای روبه‌رو نیستند. تیم‌های رده پایه معمولا توجه خاصی را به خود جلب نمی‌کنند. البته این بی‌توجهی بیش از هر چیزی به فدراسیون فوتبال مربوط است. رسیدگی به تیم‌های پایه و وضعیت رده‌های سنی مختلف بسیار مهم است و همه باشگاه‌ها باید موظف به تیمداری در رده‌های پایین شوند. اگر تیمی قدر نیروی جوانی را بداند بهتر می‌تواند جایگاه خودش را در فوتبال ثابت کند. بها دادن به بازیکنان رده‌های پایه از سوی باشگاه‌ها باعث می‌شود تا تیم‌ملی هم نفع ببرد. 
فکر می‌کنم در زمانی که ما فوتبال بازی می‌کردیم اهمیت به رده‌های پایه بیشتر بود. مثلا بازیکنانی مثل من، ورمزیار، نامجومطلق، کلهر و چند بازیکن دیگر از رده‌های پایه استقلال به تیم اصلی پیوستیم. 
الان سازندگی در فوتبال ایران وجود ندارد و نتیجه آن را هم در تیم‌ملی می‌بینیم. در واقع پول که در فوتبال ایران مهم شد سازندگی هم از یاد رفت. الان باشگاه‌های فوتبال ایران بیشتر از آن‌که دنبال توسعه تیم‌های پایه خود باشند به این فکر می‌کنند که برای فصل آینده کدام بازیکن را با مبلغ سنگینی به تیم خود بیاورند. این معضل بزرگی است و اصلا خوشایند نیست. فوتبال ما خیلی وقت است بابت این معضل ضربه می‌خورد اما زمان درک این معضل انگار هنوز فرا نرسیده است. 

فرشاد فلاحت‌زاده - کارشناس فوتبال