کسانی که در آپارتمان محل سکونت خود یا در محله‌شان بی‌اعتنا از کنار مسائل و موضوعات نمی‌گذرند و همیشه برای حل‌و‌فصل مشکلات یا انجام فعالیت‌های سودمند، داوطلب هستند درست جزو همین افراد هستند که مسؤولیت اجتماعی بالایی دارند و موفقیت خود را در گرو سربلندی جامعه می‌بینند.  اما این ویژگی والا قاعدتا در همه افراد جامعه وجود ندارد ولی خوشبختانه این خصوصیت قابل آموختن است. کسانی که مسؤولیت اجتماعی دارند همواره می‌کوشند فضای پیرامون خود را در حوزه‌های اجتماعی، ‌فرهنگی، اقتصادی و حتی محیطی ارتقا بدهند‌ بنابراین افراد مثبتی هستند که جامعه را رو به جلو حرکت می‌دهند.
البته مسؤولیت اجتماعی در دو حوزه فردی و گروهی مطرح می‌شود به این معنی که برخی افراد به دنبال تاثیرگذاری مثبت بر دیگران و محیط محدود اطراف خود هستند و در واقع پیرو این گفته‌اند که با دیگران همان‌طور رفتار کن که دوست داری با تو رفتار شود. این افراد آدم‌هایی دوست‌داشتنی‌اند که زندگی را برای دیگران لذتبخش می‌کنند اما دایره اثرگذاری‌شان بر جامعه محدود است. 
به همین علت گفته می‌شود مسؤولیت اجتماعی اگر از حالت فردی خارج شود و به سمت گروهی شدن پیش برود به حال جامعه مفید است.  زمانی که محدوده اثر مسؤولیت اجتماعی وسیع می‌شود نیازهای بخش بزرگ‌تری از جامعه پوشش داده می‌شود و در نتیجه افراد بیشتری از این مسؤولیت‌پذیری نفع می‌برند. همچنین بخش بیشتری از مشکلات حل‌وفصل می‌شود و کارهای نوعدوستانه بیشتری شکل می‌گیرد که حاصل آنها چیزی جز ارتقای کیفی جامعه و زیست‌اجتماعی نیست.

لیلا مرادی - روزنامه‌نگار