سؤال یاسمن شاید از دور عجیب به نظر مى‌آمد اما وجه مشترک اکثر افرادى بود که به روان‌شناس مراجعه می‌کنند. افراد معمولا انتظار دارند بهترین نتیجه را در کمترین زمان ممکن بگیرند و رفع کامل یک چالش رفتارى یا اشکال را به معناى درمان کامل آن می‌دانند. در حالى که کنترل چالش‌هاى رفتارى هم بخش مهمى در روند بهبود روان ما و تقویت رفتار مثبت است. پاسخ یاسمن را با یک مثال می‌دهم: ببین یاسمن جان، براى این‌که باور کنى بعضى از واکنش‌هایى که باهاشون مواجه هستى رو به تنهایى تجربه نمی‌کنى و افراد دیگرى هم در این دنیا باهاش دست و پنجه نرم می‌کنن، اتفاقات منفى رو در نگاهت بى‌اهمیت نمی‌کنم اما می‌خوام این مسأله علمى رو باور کنى؛ واکنش‌هاى بدنى که ماحصل رویارویى ما با مشکلات هستند و بعد از چالش‌هاى اضطراب‌آور ایجاد می‌شن، از شایع‌ترین اتفاقات مرسوم بین آدم‌ها هستند، پیوستگى بین روح و جسم انسان‌ها و تاثیر مستقیمى که این دو وجه روى هم دارند باعث میشه که همیشه  روى هم سایه بندازند. ما اصطلاحا در روان‌شناسى به فشار‌هاى بدنى که ریشه در اضطراب‌هاى روحى دارند، بیماری‌هاى «سایکو سوماتیک» یا «روان تنی» میگیم، به این معنا که بی‌قراری‌هاى درونی مثل اضطراب یا استرس می‌تونند جسم‌مون رو دارای علامت‌هاى مشابه به بیماری کنند. اصلا به نظرم بهتره هفته آینده دراین‌باره به تفصیل صحبت کنیم اما می‌خوام براى این جلسه با هم جمع‌بندى داشته باشیم.
دستیابی به موفقیت بدون تاب‌آوری ممکن نیست و تاب‌آوری مقدم بر هر موفقیت دیگه‌اى محسوب می‌شه. پس یعنى حتى اگر به‌طور نسبى تونسته باشى واکنش‌ها و چالش‌هاى پیش‌رویت رو کنترل کنى یعنی حتما می‌تونى از عنوان انسان «موفق» براى خودت استفاده کنى. از موقعیت‌هاى پیش‌رو براى شکوفایی و رشد شخصیتت بهره‌بردارى کن چرا که یک انسان موفق، یک انسان بدون مشکل نیست، بلکه اون آدمیه که یاد گرفته حتى از موقعیت‌هاى سخت یک درس جدید یاد بگیره. به‌دنبال یک اتفاق ویژه براى «موفقیت» نباش، بلکه «موفقیت» رو زندگی کن.

طاهره محمدی - روان‌شناس