این مستند اجتماعی هم‌اکنون در مراحل پایانی تولید بوده و قرار است برای اکران عمومی قبل از پایان سال‌جاری میلادی آماده شود. فیلمساز 32ساله مصری در رابطه با فیلمش گفته داستان آن تنها اختصاص به زندگی خانوادگی خود او ندارد و سرنوشت بسیاری از زنان و بقیه مردم کشور مصر در چند دهه اخیر را به نمایش می‌گذارد و قصد واکاوی آن‌را دارد.داستان دختر تو بسیار شخصی اعلام شده و درباره تلاش‌های سارا شازلی برای کسب هویت اجتماعی و بیرون‌آمدن از زیر سایه نفوذ و شهرت مادر فیلمساز خود مارین خوری است. اهالی صنعت سینما از مارین خوری به‌عنوان یکی از پیشگامان فیلمسازی و تولید فیلم در مصر نام می‌برند. با این‌حال مستند دختر تو، چهره دیگری از این هنرمند سرشناس ارائه می‌کند. شازلی در فیلم خود نقبی به دوران کودکی‌اش زده و به تعریف زندگی سخت خود در خانه‌ای کوچک در حومه شهر قاهره می‌پردازد. زمانی که شازلی در حال بزرگ‌شدن بود، مادرش غیبتی طولانی و تاثیرگذار در خانه داشت و سارای کوچک توسط دایه‌ای بزرگ شد که با وجود محبت بی‌دریغ به دختر خردسال، هیچ‌وقت نتوانست جای مادرش را بگیرد.شازلی می‌گوید دختر تو هم مثل اولین ساخته سینمایی‌اش «بازگشت به خانه»،داستانی عمومی رابه تصویر می‌کشد که تنها به او اختصاص ندارد و بسیاری از مردم جامعه رادربرمی‌گیرد.
او در ادامه می‌گوید: «فیلم اولم به بیان رابطه من با پدرم می‌پرداخت. او را هم مثل مادرم بسیار کم می‌دیدم و جای خالی‌اش را کاملا در خانه حس می‌کردم. زمان ساخت بازگشت به خانه در دوران کرونا و قرنطینه بودیم و این موضوع، کارساخت فیلم را ازنظراحساسی وعاطفی برایم مشکل‌ترمی‌کرد.کووید ــ 19راه‌های ارتباط با بستگان و فامیل را بسته بود و همه مجبور به گوشه‌نشینی شده بودیم. این اوضاع و شرایط، مرا به یاد زندگی خودم در تمام این سال‌ها می‌انداخت.»
فیلمساز با اشاره به خانوادگی‌بودن داستان مستندهایش، به این نکته مهم اشاره می‌کند که خانه و خانواده در جامعه عرب و کشورهای در حال رشد، از اهمیت خاص و ویژه‌ای برخوردار است و ادامه می‌دهد: «برخلاف سیستم جوامع غربی که زندگی آدم‌ها عموما سرد و خشک است، جوامع ما از موهبت بودن آدم‌ها در کنار یکدیگر برخوردار است و آدم‌ها روابط گرم خانوادگی و سنتی دارند. من با تعریف داستان زندگی‌ام روی پرده تلاش دارم غیبت پدر و مادر و مشکلاتی را که از این موضوع ناشی می‌شود به تصویر بکشم و به تماشاگران یادآوری کنم که خانه و خانواده و والدین در درجه اول اهمیت قرار دارند و نباید از این موضوع غافل باشیم. درعین‌حال و با وجود آن‌که فیلم‌هایم را آثاری سیاسی ارزیابی نمی‌کنم، نمی‌توانم این نکته را کتمان کنم که این داستان‌ها در دل جامعه‌ای رخ می‌دهد که سال‌ها تحت تاثیر دیکتاتوری‌های گوناگون بوده و زندگی مردم عادی با تلاش برای تغییر سیاست‌های غلط و خلق یک دولت دموکرات و مردمی همراه بوده است.»

​​​​​​​کیکاوس زیاری | گروه فرهنگی