خوانش این متون نیازمند رعایت ریتم و آکسان‌گذاری خاصی است که اگررعایت نشود، ممکن است معانی به‌هم بریزد و منظور نویسنده به درستی به مخاطب منتقل نشود.وظیفه کارگردان علاوه برهدایت بازیگر، کنترل درست خواندن و رعایت ریتم نیز است.  وی افزود: نمایش‌های رادیویی باید در شکل‌ها و ژانرهای مختلف برای هر نوع شنونده نوشته و ضبط شوند. نمایش‌های به‌روز و اجتماعی بیشتر مورد پسند شنوندگان است. با این حال، آشنایی مخاطبان با تاریخ ادبیات ایران نیازمند تحقیق وسیعی است. حتی شنوندگان عام نیز با قصه‌های شاهنامه آشنا هستند و این آشنایی از زمان‌های دور به نسل‌های بعد منتقل شده است اما با دیجیتالی شدن همه چیز، این شناخت به مرور زمان کم شده و جوان‌ها کمتر حوصله خواندن متون کهن را دارند.هنرمند پیشکسوت نمایش‌های رادیویی تأکید کرد: برای پاسخ به نیازهای مخاطب ایرانی، باید در کنار آثار ادبیات کهن، نمایش‌های روز و اجتماعی ساده و قابل فهم تولید شود تا مناسبات صحیح در جامعه ترویج یابد. به‌عنوان مثال، هنوز فرهنگ آپارتمان‌نشینی و رعایت آداب زندگی در خیابان‌ها به درستی شکل نگرفته است و نیاز به آموزش مجدد دارد.