در پیام رهبر انقلاب، این تغییر مرحله با عبارتی روشن بیان می‌شود: «ملت عزیز ... با پایان گرفتن مدت عزای رسمی ... جامه عزا را از تن بیرون می‌آورد». این جمله، نشان‌دهنده یک گذار است؛ گذار از یک وضعیت آیینی و عاطفی به یک وضعیت فعال و جهت‌دار. اما نکته کلیدی اینجاست که این پایان، به‌معنای فراموشی یا فروکش کردن احساسات نیست.
بلافاصله پس از این بیان، جهت‌گیری جدید مشخص می‌شود: «اما عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان... را در روح و قلب خود زنده نگه می‌دارد». این عبارت، هسته اصلی این بخش از پیام رهبر انقلاب را تشکیل می‌دهد. در اینجا، «انتقام» نه به‌عنوان یک واکنش لحظه‌ای، بلکه به‌عنوان «عزمی» پایدار و درونی تعریف می‌شود؛ عزمی که باید در طول زمان حفظ شود و به فراموشی سپرده نشود.
در ادامه، این معنا با تأکید بیشتری تثبیت می‌شود: «پیوسته مترصد تحقق آن خواهد بود». این جمله، نشان‌دهنده یک وضعیت دائمی از آمادگی است. در این چارچوب، جامعه نه‌تنها احساس خود را حفظ می‌کند، بلکه آن را به یک انتظار فعال تبدیل می‌نماید. این انتظار، صرفا ذهنی نیست، بلکه به معنای آمادگی برای اقدام در زمان مناسب است.
از منظر تحلیل محتوا، پیام رهبر انقلاب در این بخش، یک تغییر مهم در کارکرد عاطفه جمعی ایجاد می‌کند. اگر در مراحل پیشین، سوگ به حماسه تبدیل شده بود، در اینجا، همان حماسه به «مطالبه» تبدیل می‌شود. به بیان دیگر، مسیر به این شکل ترسیم می‌شود: فقدان، سوگ، حماسه و در نهایت، پیگیری هدف. این پیوستار اجازه نمی‌دهد انرژی عاطفی جامعه پراکنده یا فراموش شود، بلکه آن را در یک مسیر مشخص هدایت می‌کند.
نکته قابل توجه دیگر، گستره این مطالبه است. در پیام رهبر انقلاب، این عزم تنها به یک فرد یا یک حادثه محدود نمی‌شود، بلکه شامل «همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم» نیز می‌گردد.