آلیستر مک‌لاود، نویسنده نامدار کانادایی، اگرچه آثار پرشماری از خود به‌جا نگذاشت، اما با مجموعه‌داستان‌هایش جایگاهی ماندگار در ادبیات معاصر پیدا کرد. «صبح روز یادبود» نیز یکی از نمونه‌های شاخص قلم اوست؛ اثری که با نثری آرام، شاعرانه و سرشار از جزئیات، زندگی انسان‌هایی را روایت می‌کند که میان گذشته و حال، امید و اندوه، و ماندن و رفتن سرگردان هستند. آنچه بیش از هر چیز در این کتاب جلب توجه می‌کند، توانایی مک‌لاود در خلق شخصیت‌های باورپذیر است. قهرمانان داستان‌های او آدم‌های معمولی‌هستند؛ ماهیگیران، معدنچیان، کشاورزان و خانواده‌هایی که در مناطق دورافتاده نوا اسکوشیا زندگی می‌کنند. اما همین زندگی‌های به‌ظاهر ساده، در نگاه نویسنده به بستری برای طرح پرسش‌های عمیق درباره هویت، خانواده، مرگ، عشق و حافظه جمعی تبدیل می‌شوند. مک‌لاود با صبر و حوصله‌ای مثال‌زدنی، فضای داستان را می‌سازد. او به‌جای تکیه بر حادثه‌های پرهیجان، بر احساسات، سکوت‌ها و خاطرات شخصیت‌ها تمرکز می‌کند. همین ویژگی باعث می‌شود خواننده به‌تدریج وارد جهان داستان شود و پیوندی عاطفی با شخصیت‌ها برقرار کند.