جنگ پدیده‌ای زشت و ناپسند است که آسیب‌های غیرقابل جبرانی برجای می‌گذارد اما ازجمله رخدادهایی است که هر از چندی، جامعه بشری به آن گرفتار می‌شود. یکی از این بحران‌ها منازعه روسیه و اوکراین است که بعد از چند سال آرامش نسبی با مداخله آمریکا، انگلیس و رژیم‌صهیونیستی دوباره شعله‌ور شد‌ و قطعا تاوان این خونریزی را بیش از هر کسی، مردم اوکراین خواهند پرداخت.
آمریکا از طریق رسانه درباره حمایت از اوکراین بسیار سخن‌فرسایی و لفاظی کرد اما نه‌تنها کمکی به ملت اوکراین نکرد بلکه آنها را به یک قربانی در مقابل ارتش مجهز روسیه مبدل کرد.
از سوی دیگر روسیه هم می‌دانست که می‌تواند از توان نظامی خود برای اعمال قدرت بر علیه پیشروی ناتو به رهبری امریکا استفاده کند و یقین داشت که آمریکای امروز قدرت 20سال قبل را ندارد که بتواند رویارویی نظامی کند و فقط در جنگ‌نرم فعالیت خواهد کرد اما این همه ماجرا نیست؛ رسانه‌های جریان اصلی غرب تلاش می‌کنند پروپاگاندای خاصی درباره جنگ اوکراین ایجاد کنند و از بدی‌های جنگ می‌گویند چراکه تنها قدرت باقی‌مانده برای امپراتوری غرب همین بمباران تبلیغاتی است اما همان رسانه‌های غربگرا به جنگ، تحریم، محاصره و نسل‌کشی هفت‌ساله در یمن هیچ توجهی نکرده‌ و حتی تلاش می‌کنند حتی ملت مظلوم یمن را تروریست جلوه دهند.
در این میان تنها شبکه خبری بین‌المللی انگلیسی‌زبان که به این موارد توجه دارد و برای آگاهی مخاطب پیرامون جنگ اوکراین به تنویر افکار جهانی کمک می کند پرس‌تی‌وی است.
در حین جنگ اخیر اوکراین‌ شاهد بودیم که شورای امنیت سازمان ملل با رای همه اعضای دارای حق وتو(روسیه، آمریکا، انگلیس، چین و فرانسه)به تشدید محاصره یمن اقدام کرد و به نوعی مهرتایید به کشتار جمعی ملتی 30میلیون نفری زد. این به معنای بدترشدن قحطی عمدی در یمن و بحران سوخت و غذا برای مردم یمن است اما این ظلم آشکار و نسل‌کشی عیان در رسانه‌های جهان بازتاب نمی‌یابد؛ دقیقا برعکس ماجرای کم اهمیت اوکراین. بازهم تنها باریکه نوری که مخاطب می‌تواند از طریق آن به حقیقت رویدادهای جهانی دست یابد پرس‌تی‌وی ایران است. این شبکه به بررسی این تشدید تحریم و محاصره پرداخته و تجاوزگری آمریکا، امارات و عربستان در یمن را دنبال می‌کند دقیقا برعکس آنچه رسانه‌های غربی و شبکه‌های غربگرای تابع آنها هرگز به آن توجه نکرده و نخواهند کرد.
این درحالیست که یمن در سخت‌ترین شرایط بحران انسانی به سر می‌برد و گویی برای رسانه‌های غربی مدعی آزادی بیان و حقوق بشر انگار که هرگز وجود نداشته است؛
ادامه در صفحه 7