خروس بازی  دنیا

خروس بازی دنیا

 چند شب پیش تصاویری از مسکو منتشر شد که صف‌های طولانی خودروها را کنار خیابان نشان می‌داد. اولین چیزی که با دیدن یک صف طولانی خودرویی در کشوری که درگیر جنگ است به ذهن آدم می‌رسد این است که احتمالا بحران سوخت به‌وجودآمده یا مردم به‌دلیل نگرانی از جنگ، جلوی پمپ‌بنزین‌ها صف کشیده‌اند که باک‌شان را پر کنند برای موقعی که ناچار می‌شوند فورا زندگی‌شان را بار ماشین کنند و بروند‌ اما نه! صفی که تشکیل‌شده در واقع صف «ساندویچ»‌بود!
برند مک دونالد هم به خیل تحریم‌کنندگان روسیه پیوسته و آن شب را به‌عنوان آخرین شب فعالیتش در مسکو اعلام کرده بود. مردم هم جلوی شعبه‌های آن صف کشیده بودند که آخرین ساندویچ‌شان
 را بخورند.
بگذریم از این که «برندینگ» واقعا چه کارها که نمی‌تواند بکند! بگذریم که کیفیت پایین‌تر از متوسط ساندویچ مک دونالد و قهوه استارباکس در کنار برندینگ قوی آمریکایی باعث‌شده مردم در دنیا برایشان سرودست بشکنند و بدون جنگ و خون‌ریزی این برندها دنیا را فتح کرده‌اند.
مساله اساسی که با دیدن این صف طولانی به ذهن آدم می‌رسد این است که مردم معمولی کاری به جنگ ندارند و تنها دلخوشی‌شان این است که کنار خانواده با خیال راحت ساندویچ‌شان را بخورند.
ساندویچ خوردن یکی از حقوق ساده مردم است که تحریم‌های علیه مردم آن را
صلب می‌کنند.
تحریم علیه گربه روسی، تحریم علیه باشگاه‌های فوتبال روسی و حتی حذف فیلم‌های تارکوفسکی، فیلمساز معروف روس از سایت‌های معتبر.
اگر فیلم «کودکی ایوان» اثر آندری تارکوفسکی را دیده باشید می‌دانید که مردم دنیا همان «ایوان» ‌۱۰،۱۲ساله هستند که اصلا معنای عمیق جنگ را نمی‌دانند اما مجبورند به جبر دنیا وسط میدان مین، نقش سرباز را
بازی کنند.
میدانی شبیه صفحه شطرنج که صاحبان قدرت دو طرف آن نشسته‌اند.
به قول رفیق شاعرمان:
جهان به جنگ گرفته است تاج‌داران را
خروس‌بازی این پیر را تماشا کن