یادداشت
دلسوزان طالب‌زاده باید اخلاق او را به ارث ببرند
آشنایی من با مرحوم نادر طالب‌زاده به سال 68باز می‌گردد که من به همراه شهیدمرتضی آوینی در بخش تلویزیونی حوزه هنری با یکدیگر همکار بودیم. در آن زمان هنوز کسی نادر را نمی‌شناخت و در عرصه فرهنگ و هنر آدم شناخته‌شده‌ای نبود. روزی شهیدمرتضی آوینی به من گفت یک فیلمساز تحصیلکرده را می‌خواهم به تو معرفی کنم، که تازه از آمریکا بازگشته و یک‌سری راش همراه خود دارد که می‌خواهد آنها را به صورت یک فیلم و یا سریال دربیاورد. آوینی به من گفت این راش‌ها را ببین و بگو می‌توان از آن یک فیلم یا سریال مستند در آورد یا نه. او با نادر طالب‌زاده قرار گذاشت تا بیاید و با هم صحبت کنیم، من به آوینی گفتم این راش‌ها به زبان اصلی است و من زبان نمی‌دانم و او گفت طالب‌زاده به زبان مسلط است. قرار گذاشتیم و وقتی آمد و برای اولین بار او را دیدیم کیف کردم. یک جوان رعنا و خوش‌تیپ که شخصیتی کاریزماتیک داشت. از همان روز اول به دلم نشست. راش‌ها را با یکدیگر دیدیم.
او در این راش‌ها به موضوعات خوبی مانند تبعیض نژادی در آمریکا پرداخته بود، به مشکلات بین سفیدپوستان آمریکایی با سرخ‌پوستان و سیاه‌پوستان. همان موضوعاتی که تا لحظه مرگ دغدغه آن را داشت و در این راه تلاش کرد. مصاحبه‌هایی که گرفته بود، خیلی خوب بود و به موضوعات جالب‌توجهی هم پرداخته بود. البته فیلمبرداری خوبی نداشت و من این موضوع را به شهید آوینی انتقال دادم.
شهیدآوینی به من گفت اگر خودم پای کار بیایم آیا می‌توان فیلم یا سریالی از این راش‌ها در آورد و من گفتم آره قطعا، با حضور تو این مهم امکان‌پذیر است و می‌توان چهار یا پنج‌قسمت سریال مستند تلویزیونی آماده
پخش کرد.
طالب‌زاده اصلا ادعای کارگردانی نداشت و فقط می‌گفت به عنوان مترجم می‌توانم مصاحبه‌ها را ترجمه کنم و درباره تصاویر توضیح دهم. این همکاری بین من، شهیدآوینی و نادر طالب‌زاده انجام گرفت و تلاش ما مجموعه‌ای به‌نام «ساعت ۲۵» شد که از تلویزیون روی آنتن رفت. این اولین همکاری و خاطره من با نادر طالب‌زاده بود. البته این شروع همکاری ما بود و پس از ساعت ۲۵ ، همکاری‌های زیادی با یکدیگر داشتیم.
می‌خواهم به نکته‌ای اخلاقی از نادر طالب‌زاده اشاره کنم که در این روزگار نایاب است. در تمام این سال‌ها ندیدم او پشت سر کسی حرفی بزند یا غیبت کند. حتی یک حرف و نقد کوچک هم درباره دیگران از او ندیدم. من با نادر رفت و آمد خانوادگی داشتم او واقعا یک انسان شریف بود.
در روزگاری که بازار شایعه و تهمت داغ شده، نادر هیچ‌گاه به دنبال این نوع کارها و حرف‌ها نبود. او هیچ‌گاه به دلیل اختلاف نظر سیاسی به هیچ‌کس توهین نکرد. ای کاش کسانی که خود را شیفته او و خط فکری او می‌دانند، از او یاد می‌گرفتند و هیچ‌گاه به خاطر اختلاف‌نظرها، به دنبال بردن آبروی کسی نبودند. نادر هرگز بد کسی را نگفت و این اخلاق بارز او بود. اگر دلسوز کسی مثل نادر طالب‌زاده هستیم، باید منش اخلاقی او را به ارث ببریم.
محمدعلی فارسی - مستندساز
او در این راش‌ها به موضوعات خوبی مانند تبعیض نژادی در آمریکا پرداخته بود، به مشکلات بین سفیدپوستان آمریکایی با سرخ‌پوستان و سیاه‌پوستان. همان موضوعاتی که تا لحظه مرگ دغدغه آن را داشت و در این راه تلاش کرد. مصاحبه‌هایی که گرفته بود، خیلی خوب بود و به موضوعات جالب‌توجهی هم پرداخته بود. البته فیلمبرداری خوبی نداشت و من این موضوع را به شهید آوینی انتقال دادم.
شهیدآوینی به من گفت اگر خودم پای کار بیایم آیا می‌توان فیلم یا سریالی از این راش‌ها در آورد و من گفتم آره قطعا، با حضور تو این مهم امکان‌پذیر است و می‌توان چهار یا پنج‌قسمت سریال مستند تلویزیونی آماده
پخش کرد.
طالب‌زاده اصلا ادعای کارگردانی نداشت و فقط می‌گفت به عنوان مترجم می‌توانم مصاحبه‌ها را ترجمه کنم و درباره تصاویر توضیح دهم. این همکاری بین من، شهیدآوینی و نادر طالب‌زاده انجام گرفت و تلاش ما مجموعه‌ای به‌نام «ساعت ۲۵» شد که از تلویزیون روی آنتن رفت. این اولین همکاری و خاطره من با نادر طالب‌زاده بود. البته این شروع همکاری ما بود و پس از ساعت ۲۵ ، همکاری‌های زیادی با یکدیگر داشتیم.
می‌خواهم به نکته‌ای اخلاقی از نادر طالب‌زاده اشاره کنم که در این روزگار نایاب است. در تمام این سال‌ها ندیدم او پشت سر کسی حرفی بزند یا غیبت کند. حتی یک حرف و نقد کوچک هم درباره دیگران از او ندیدم. من با نادر رفت و آمد خانوادگی داشتم او واقعا یک انسان شریف بود.
در روزگاری که بازار شایعه و تهمت داغ شده، نادر هیچ‌گاه به دنبال این نوع کارها و حرف‌ها نبود. او هیچ‌گاه به دلیل اختلاف نظر سیاسی به هیچ‌کس توهین نکرد. ای کاش کسانی که خود را شیفته او و خط فکری او می‌دانند، از او یاد می‌گرفتند و هیچ‌گاه به خاطر اختلاف‌نظرها، به دنبال بردن آبروی کسی نبودند. نادر هرگز بد کسی را نگفت و این اخلاق بارز او بود. اگر دلسوز کسی مثل نادر طالب‌زاده هستیم، باید منش اخلاقی او را به ارث ببریم.
محمدعلی فارسی - مستندساز
ضمیمه ویژه نامه
تیتر خبرها
