طالب‌زاده یک آوینی دیگر بود. یک آوینی در عصر امروز و حالا ما برای دومین بار آوینی را از دست دادیم. تلخ است و غم‌انگیز. هنوز هم هیچ‌کس باور نمی‌کند استاد طالب‌زاده را به این زودی از دست داده‌ایم. مگر می‌شود این هنرمند بسیجی، مرد روزهای مردآزمای جنگ و علمدار جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی و مقاومت به این زودی ما را ترک کرده باشد. مگر می‌شود بهار به این زیبایی چهره این استاد را برای همیشه قاب بگیرد.
 از وقتی خبر درگذشت این هنرمند تیتر رسانه‌ها شد، همه با ناباوری به هم زنگ زدند تا جویا شوند آیا خبر صحت دارد یا نه. هیچ‌کس نمی‌خواست این خبر تلخ را باور کند اما باید وداع کرد، آن هم وداعی از جنس جانسوزش.  زیرا  این هنرمند کارنامه ارزشمندی  دارد . همه ما  برای خود حرفه ای انتخاب کرده ایم اما  خودمان را  محدود به فعالیت های اندکی می کنیم  اما این هنرمند فقط خودش را به دنیای کوچکی نکرد و  طی 69 سالی که از خدا عمر گرفت توانست   در حوزه های متفاوتی فعالیت کند. او فقط یک نویسنده  نبود. بلکه پژوهشگر، مستندساز، اندیشمند، مجری و ... هم تجربه کرد.  او در طول زندگی‌اش با چهر های  شاخصی هم رفت و آمد داشت.
شاید همه به یاد داشته باشیم نادر طالب‌زاده، از جمله افرادی است که ارتباط کاری و دوستانه‌ای با شهید سید مرتضی آوینی داشت. او در گفت‌وگویی، شیوه آشنایی خود با آوینی را این‌گونه تعریف کرده بود: «آشنایی من با مرتضی از فیلم‌هایش، مجموعه کارهای تلویزیون جهاد و روایت فتح آغاز شد. یعنی قبل از این‌که خودش را ببینم، کارهایش را دیدم. من سال57 از آمریکا آمدم و فیلم‌های ترکمن‌صحرا، خان گزیده‌ها، حقیقت و... را که مرتضی در سال‌های اولیه انقلاب ساخته بود، به مرور زمان دیدم و از طریق این آثار با آوینی آشنا شدم. حس می‌کردم این فیلم‌ها زنده‌اند.» 
روز گذشته 10اردیبهشت ساعت16 همه با پیکر این هنرمند انقلابی در معراج شهدا وداع کردند و حالا امروز از مقابل مسجد بلال صداوسیما در خیابان ولی‌عصر(عج) به سمت قطعه 29 بهشت‌زهرا راهی می شود.