نمای نزدیک

نمای نزدیک

حرفش را پس نمی‌گیرد
بزرگان تا چه حد از سیلی نقد مصون هستند؟ تا وقتی بزرگی‌شان برقرار است و بزرگی می‌کنند اما این به معنی نادیده گرفتن خطاها و اشتباه‌هایشان نیست و همه مخاطبان و حتی دوستداران آنها این حق را دارند تا با رعایت ادب و احترام، کم و کاستی‌ها را گوشزد کنند و بزرگان به مسیر موردانتظارشان برگردند. سال‌هاست برخی بزرگان کارگردانی سینمای ایران بزرگی نمی‌کنند و فیلم‌های متاخرشان به هیچ وجه توقعات را برآورده نمی‌کند، از جمله داریوش مهرجویی که بی‌تعارف فاصله بعیدی با دوران اوج کارنامه‌اش دارد. احمد طالبی‌نژاد مدتی قبل نسبت سطح کیفی آثار مهرجویی گلایه کرده و یکی از دلایل ضعف این فیلم‌ها را همکاری‌های مشترک مهرجویی در فیلمنامه دانسته‌بود. این اظهارنظر دلخوری وحیده محمدی‌فر، همسر و همکار مشترک فیلمنامه‌نویس مهرجویی را در پی داشت. طالبی‌نژاد در واکنشی تازه و صحبت با ایسنا، ضمن عذرخواهی و دلجویی از محمدی‌فر، اعلام کرد حرفش را پس نمی‌گیرد.
«گاو» باکیفیت، جشنواره را افتتاح می‌کند
عباس یاری، منتقد سینما و یکی از پایه‌گذاران مجله‌های فیلم و فیلم امروز، در واپسین روزهای زندگی عزت‌ا... انتظامی فیلمی از او ضبط کرده‌بود که خیلی در فضای مجازی چرخید و دیده شد. آقای بازیگر با این‌که نحیف و لاغر شده‌بود و چندان توان راه‌رفتن نداشت، همچنان سرزبان و شور زندگی داشت. او در این ویدئو درحالی‌که روی تخت دراز کشیده‌بود، با همان لحن طهرونی آشنایش، رو به یاری و دوربین از عمر رفته و کارنامه‌اش اظهار رضایت می‌کند و می‌گوید:«هرکاری کردم خوب کردم.» واقعا هم وقتی به نقش‌ها و فیلم‌های استاد نگاه می‌کنیم، به این اقرار غرورانگیزش صحه می‌گذاریم و به سختی می‌شود، نقش و فیلم و اثری با حضور او را دوست نداشت. کسی که اولین نقش مهم و جدی‌اش در سینما «مش‌حسن» گاو باشد، در ادامه هم به بیراهه نرفته و درخشش‌هایش تمامی نداشته‌است. حالا خبر رسیده که فیلم گاو، ساخته ماندگار مهرجویی با هنرنمایی انتظامی و بزرگان دیگری چون علی نصیریان و جمشید مشایخی، 5 خرداد جشنواره فیلم‌های ایرانی زوریخ سوئیس را افتتاح می‌کند. آن هم چه گاوی! نسخه ترمیم شده و بسیار باکیفیت.
تمجید یونیسف از فیلم شعیبی
این گفته‌ای ثابت شده است که بومی‌ترین و شخصی‌ترین مسائل، بیش از هر چیز دیگری امکان جهانی‌شدن و مقبولیت جهانی دارند. حالا شده حکایت بدون قرار قبلی آخرین ساخته بهروز شعیبی، با این‌که فیلمی است که رگ و ریشه‌های تعلقات و باورهای شخصی و مذهبی دارد اما موردتوجه رئیس یونیسف در ایران قرار گرفته است. این فیلم امام رضایی که در چهلمین دوره جشنواره فیلم‌فجر هم سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی را دریافت کرده‌بود، به قدری دکتر رابین‌ناندی، رئیس یونیسف در ایران را تحت تاثیر قرار داد، که درباره آن گفت: «بدون قرار قبلی، به زیبایی فرهنگ و مناظر خیره‌کننده ایران زمین را به تصویر کشیده‌است و فراز و فرودهای یک مادر مجرد و پسرش را که با اوتیسم زندگی می‌کند، ترسیم می‌کند. این فیلم، ترکیبی فوق‌العاده از داستان‌پردازی، به همراه چاشنی هنر و مهارت‌های ساخت فیلم است و من بیش از همه، از اجرای «حامی» ستاره کودک و بازیگر فیلم لذت بردم.»
کیمیایی‌ها در هالیوود
هنوز حاشیه‌ها و کشمکش‌های رسانه‌ای و مجازی یک مصاحبه برون مرزی و واکنش‌های اینجایی آن، که یک سرش مستقیم به مسعود کیمیایی و پولاد کیمیایی می‌رسد، فروکش نکرده است که خبری تازه از پدر و پسر سینمای ایران رسید. این‌که قرار است مسعود کیمیایی، تهیه‌کننده فیلم جدید علی عطشانی باشد؛ فیلمی با اسم ستاره‌ها بدون تاریکی نمی‌درخشند. نقش اصلی فیلم را هم پولاد کیمیایی بازی خواهدکرد. فیلم کجا تولید می‌شود؟ آن‌طور که در خبر منتشر شده در مهر و به نقل از روابط‌عمومی پروژه آمده، در هالیوود! عجالتا به این کاری نداریم که علی عطشانی از جان هالیوود چه می‌خواهد و چرا این چند فیلمی که پشت سرهم در آمریکا ساخته، خروجی دیداری نداشته و به اکران نرسیده، فعلا آنچه کنجکاوی‌برانگیز به نظر می‌رسد، مشارکت کیمیایی‌ها در این فیلم است. خیلی دوست داریم بدانیم ترکیب تفکرات مسعود کیمیایی و ذهنیات عطشانی، چه نتیجه‌ای خواهدداشت؟ آیا ضامن‌دار ایرانی می‌تواند در ینگه‌دنیا گره‌گشای ماجرا باشد یا کیمیایی‌ها تن به مناسبات هالیوودی می‌دهند؟