مهدی یزدی‌نژاد با حضور در غرفه معاونت امور مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سی‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی كتاب تهران، درباره «رابطه نرخ كاغذ با رسانه‌های چاپی» گفت: «من حوزه نشر و چاپ را یكپارچه می‌بینم. الگوی كاملی در این حوزه است كه می‌تواند راهگشا باشد. مهم‌ترین نكته این الگو، نسبت میان عرضه و تقاضاست. این قاعده از اولین روزنامه‌هایی كه در كشور ما چاپ شد وجود داشته، به‌هرحال به یك دلیلی یك روزنامه پرفروش و یك روزنامه كم‌فروش بوده و دلیلش هم كاملا مشخص است؛ روزنامه‌ای كه نیاز روز جامعه خود را برآورده ‌كرده و به آن ‌پرداخته، فروش بیشتری داشته است. این الگو امروز هم دقیقا كار خودش را انجام می‌دهد. وقتی یك روزنامه و مجله نیاز جامعه امروز و آن‌چیزی كه تقاضای جامعه است را برآورده نكند، اقبالی هم به آن وجود ندارد و مساله گرانی كاغذ و در نتیجه گرانی یك نشریه به این اندازه‌ كه گفته می‌شود، در فروش آن تأثیرگذار نیست.» وی افزود: «وضعیت نشر كتاب و مجلات در حال حاضر، حكم یك بیماری را دارد كه با دستگاه زنده مانده است. شرایط و موقعیت امروز وزارت فرهنگ مانند پزشكی است كه باید تصمیم بگیرد با همین شرایط ادامه دهد یا این‌كه دستگاه‌ها را قطع كند و بیمار را رها كند تا بمیرد. اگر امروز كتاب و نشریات از سبد خانواده كم یا حذف شده، دلیلش فقط این نیست كه  جامعه علاقه‌ای به خواندن كتاب ندارد یا پولش را ندارد، بلكه شرایط نشر كتاب و نشریات ما طوری است كه فقط به فكر تولید محصول است و قبل از تعیین سوژه و تولید محتوا، توجه كمی به نیاز و سلیقه جامعه وجود دارد. دلیل این رویكرد تولیدمحور، نوع یارانه‌ای است كه وزارت فرهنگ می‌دهد. یارانه‌ای كه به تولیدكننده پرداخت می‌شود و نه مصرف‌كننده. پس ناشر فقط كاركرد چاپ كردن دارد نه كاركرد فرهنگی و محتوایی. اگر همین یارانه به مصرف‌كننده داده شود، اتفاق خوبی به‌خصوص در حوزه نشریات تخصصی می‌افتد.» وی با بیان این‌كه یارانه‌ای كه دولت در حوزه فرهنگ می‌دهد، به دست مردم نمی‌رسد و تبدیل به سود برای ناشران كتاب و صاحبان رسانه‌های چاپی می‌شود، گفت: «وقتی هم كه فضای مجازی آمد، خیلی‌ها می‌گفتند و می‌گویند كه دیگر كسی سراغ رسانه‌های چاپی نخواهد رفت و من می‌گویم هیچ‌وقت این طور نخواهد شد و رسانه‌های چاپی جایگاه خود را دارد. روزنامه‌ها از بین نخواهند رفت اما یك لازمه دارد و آن هم این‌كه روزنامه‌ها و نشریات چاپی نگاه خود و رویكرد خود را به‌روزرسانی كنند.» او ادامه داد: «روزنامه‌های ما الان به جایی رسیده‌اند كه حتی ادارات دولتی هم دیگر روزنامه نمی‌خرند. قبلا نیاز خبری داشتند و خریداری می‌كردند، حالا این نیاز در فضای مجازی برطرف می‌شود و تقاضایی برای خرید روزنامه ندارند. روزنامه‌ها هم نه شكل خود را عوض می‌كنند، نه محتوای خود را نسبت به نیاز و تقاضای مخاطب تغییر می‌دهند. خب چه توقعی داریم كه روزنامه‌ها و نشریات بفروشند؟» او در پایان افزود: «باید انتشار روزنامه، مجله و كتاب را یك پازل ببینیم كه همه اجزای آن در هم‌تنیده باید باشد تا كار درست شود. شما دقت كنید كه با تلاش دولت و بخش خصوصی در حوزه كودك و نوجوان، اتفاق خوبی افتاد و نشریات و كتب كودك و نوجوان بسیار پرفروش و پرمخاطب است اما آیا فكر كرده‌ایم كه این نسل چند سال دیگر جوان می‌شوند و ما برای جوانان نشریه و روزنامه كافی و حرفه‌ای نداریم و به كتاب برای جوانان فكر نكرده‌ایم.»