تغییر، درد دارد!
وقتی فردی بهعلت مشکل مفصل پا به پزشک مراجعه میکند و تحت عمل جراحی قرار میگیرد، پزشک به او یادآور میشود بعد از عمل ممکن است درد بیشتر شود اما به مرور زمان بسیار کمتر از گذشته خواهد بود. مسائل روانی نیز مشابه همین موضوع عمل میکنند. وقتی به نقطهای دردآور در روان خود نزدیک میشویم، ممکن است خشمگین یا افسرده شویم؛ درست مثل وقتی که به یک زخم فشار وارد میشود اما وقتی مورد واکاوی و بررسی قرار میگیرد و در نهایت منجر به حل موضوع میشود.
اشخاص اغلب عادت دارند راه میانبر و سریعی را برای رسیدن به مقصود انتخاب کنند که کمترین دشواری را داشته باشد در حالیکه روان ما برای رشد و پیشرفت به تلاش و کوشش نیاز دارد که قطعا با سختی همراه خواهد بود. اینکه ما چه برداشتی از سختیها و رنجهایی که میکشیم، داریم بسیار در حال ما اثرگذار است.
وقتی انتظار داریم بدون تلاش و کوشش به اهداف خود برسیم یا اهدافی که داریم با انتظاری که از دشواری درک کردهایم تطابق ندارد دچار رنج مضاعف میشویم و به علت نرسیدن به اهداف دچار سرخوردگی خواهیم شد. فرد A و B را درنظر بگیرید. فرد A وقتی گواهینامه رانندگی را اخذ کرد بهصورت هشیار یا ناهشیار فکر میکرد قرار نیست تصادف کند و تصادف برای دیگران است. اما فرد B بهصورت واقعبینانهای تصادف را بسیار محتمل میدانست. حال اگر شخص A و B تصادف کنند آیا واکنششان به صحنه تصادف و اتفاقی که افتاده است و تاثیری که در روان آنها به جای گذاشته، یکسان است؟ پذیرش این واقعیت که تصادف برای من هم اتفاق میافتد، ممکن است کمی دردناک باشد اما با واقعیت تطابق کامل دارد. واقعیتها در زندگی ثابت است اما اینکه واقعیتهای زندگی را بدانیم، بپذیریم و تغییر کنیم یا با تخیلات و توهمات ذهنی خود زندگی کنیم، نوع و میزان واکنش و تاثیر در روان ما و بهصورت کلی سلامت روان ما را مشخص خواهد کرد. حال خوب نیاز به تلاش دارد.
سیدمحسن کلانتر - روانشناس بالینی مرکز بهداشت شمال تهران
وقتی انتظار داریم بدون تلاش و کوشش به اهداف خود برسیم یا اهدافی که داریم با انتظاری که از دشواری درک کردهایم تطابق ندارد دچار رنج مضاعف میشویم و به علت نرسیدن به اهداف دچار سرخوردگی خواهیم شد. فرد A و B را درنظر بگیرید. فرد A وقتی گواهینامه رانندگی را اخذ کرد بهصورت هشیار یا ناهشیار فکر میکرد قرار نیست تصادف کند و تصادف برای دیگران است. اما فرد B بهصورت واقعبینانهای تصادف را بسیار محتمل میدانست. حال اگر شخص A و B تصادف کنند آیا واکنششان به صحنه تصادف و اتفاقی که افتاده است و تاثیری که در روان آنها به جای گذاشته، یکسان است؟ پذیرش این واقعیت که تصادف برای من هم اتفاق میافتد، ممکن است کمی دردناک باشد اما با واقعیت تطابق کامل دارد. واقعیتها در زندگی ثابت است اما اینکه واقعیتهای زندگی را بدانیم، بپذیریم و تغییر کنیم یا با تخیلات و توهمات ذهنی خود زندگی کنیم، نوع و میزان واکنش و تاثیر در روان ما و بهصورت کلی سلامت روان ما را مشخص خواهد کرد. حال خوب نیاز به تلاش دارد.
سیدمحسن کلانتر - روانشناس بالینی مرکز بهداشت شمال تهران




