حالا انتخابات کمیته طبق آخرین تصمیم‌گیری‌ها باید دو ماه و نیم دیگر برگزار شود اما سوال اینجاست که با وضعیت بلاتکلیف فدراسیون‌های ورزشی ، می‌شود مجمع را برگزار کرد یا خیر؟
طبق اساسنامه کمیته ملی المپیک ترکیب این مجمع متشکل از ۶۴ نفر است که در انتخابات حق رای دارند. از این تعداد ۳۵عضو (روسای ۲۹ فدراسیون المپیکی و ۶ نماینده ورزشکاران) اعضای المپیکی مجمع هستند و ۲۹ عضو دیگر غیر‌المپیکی محسوب می‌شوند. 
از میان اعضای غیر‌المپیکی مجمع، وضعیت فدراسیون بین‌المللی ورزش زنان مسلمان با وجود گذشت چندماه از مصوبه احیا هنوز مشخص نشده است که ادامه این شرایط ناخودآگاه این فدراسیون را از ترکیب اعضای مجمع خارج می‌کند و بدین ترتیب تعداد اعضای غیرالمپیکی به ۲۸ عضو کاهش پیدا می‌کند. اما دغدغه اصلی در مورد اعضای المپیکی است که رای آنها در انتخابات تعیین‌کننده خواهد بود.
تبصره ۲ ماده ۵ اساسنامه کمیته ملی المپیک تاکید دارد «فدراسیون‌های وابسته به فدراسیون‌های بین‌المللی که رشته ورزشی آنها در برنامه بازی‌های المپیک قرار دارد به علاوه اعضای ایرانی کمیته بین‌المللی المپیک و نیز قهرمانان المپیک مجمع (۶ نماینده کمیسیون ورزشکاران) همواره باید اکثریت آرای مجمع را تشکیل دهند.»
در حال حاضر ترکیب ۲۹ نفره اعضای المپیکی مجمع به دلیل پایان دوره قانونی روسای برخی فدراسیون‌های المپیکی یا کنار رفتن زودتر از موعد آنها، دچار مشکل شده است. 
فوتبال، ژیمناستیک، دوچرخه‌سواری و شمشیربازی فدراسیون‌هایی هستند که هر یک به دلایلی توسط سرپرست اداره می‌شوند. از طرفی دوره چهارساله ‌محمدرضا پوریا در دیگر فدراسیون المپیکیِ بدمینتون هم ۳ مردادماه به پایان می‌رسد. ضمن این‌که شرایط در مورد فدراسیون تعلیق شده جودو با حکم فدراسیون جهانی هم مبهم است. زیرا با توجه به محرومیتش این احتمال وجود دارد که در مجمع حق رای نداشته باشد. بدین ترتیب اگر تا آن زمان، انتخابات چهار فدراسیون به سرانجام نرسد، تعداد اعضای بلاتکلیف مجمع کمیته ملی المپیکی که صاحب رای المپیکی هستند به شش نفر افزایش پیدا خواهد کرد.
با این حال با فرض مشخص نشدن تکلیف شش فدراسیون موردنظر تا ۶ شهریورماه، تعداد اعضای المپیکی ترکیب مجمع کمیته ملی المپیک از ۳۵ به ۲۹ نفر کاهش پیدا می‌کند.
 البته حضور کامل این تعداد اعضا (۲۹ نفر) با توجه به ترکیب ۲۸ نفره اعضای غیرالمپیکی، خدشه‌ای در رای‌گیری و سلامت نتیجه آن ایجاد نمی‌کند اما باید این موضوع را در نظر داشت که ورزش ایران کنار رفتن یا کنار گذاشتن یکباره روسای فدراسیون‌ها به دلایل مختلف را کم به خود ندیده است. کمااین‌که همین امروز هم بحث بازنشستگی برخی روسا که اتفاقا المپیکی هم هستند، مطرح است.
نمونه‌اش فدراسیون وزنه‌برداری که با وجود ابطال نتیجه انتخابات آن و بدتر از همه با وجود اعلام حکم بازنشستگی علی مرادی از سوی سازمان استخدامی کشور، او غیرقانونی بر مسند ریاست است. به عبارت واضح‌تر حضور مرادی در مجمع کمیته خودش یکی از تخلفات بارز است. 
در مورد محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال نیز وضعیت به همین شکل است و او نیز به رغم نامه‌های مکرری که از سوی سازمان استخدامی آمده، بازنشسته است و همچنان مشغول به کار.  وجود همین مسائل می‌طلبد وزارت ورزش و جوانان با توجه بیشتری نسبت به برگزاری انتخابات اقدام کند تا انتخابات کمیته از مسیر درست خود خارج نشود. 
وزارت ورزش و جوانان باید توضیح بدهد که دلیل سیاست یک و بام دو هوای خود در برگزاری انتخابات‌ها چیست. چرا زمان انتخابات فدراسیون‌های شمشیربازی و بدمینتون که نام‌نویسی از آنها انجام شده را اعلام نمی‌کند. یا در مورد دوچرخه‌سواری و ژیمناستیک چرا مدام از مشکلات بین‌المللی حرف می‌زنند.
ورزش ایران در حالی در آستانه المپیک 2024 پاریس یکی از بدترین دوران خود را سپری می‌کند که انتظار می‌رفت با حضور حمید سجادی که اولین وزیر ورزشی این وزارتخانه بود روزهای روشنی را ببیند اما متاسفانه با وجود بیش از 9 ماه از وزارت مرد دونده، این وزارتخانه عملکردی رو به انفعال داشته است. باید دید تلاش سجادی برای خریدن زمان و رسیدن به صندلی ریاست کمیته به کجا می‌انجامد.

سارا شیرازی - گروه ورزش