مسؤولان، سیاست‌گذاران و مدیران رادیو و تلویزیون باید نگاه باز و سعه‌صدر بیشتری داشته‌باشند البته نه فقط در برابر اهالی هنر بلکه در برابر مردمانی که مخاطب اصلی برنامه‌ها و محتواهای تلویزیونی و رادیویی هستند باید کاملا منعطف عمل کنند‌. 
به عبارتی باید نقدهای مستدل و دارای وزن را مورد توجه قرار دهند و شرایطی را فراهم آورند که این نقدها در مسیر فعالیت‌های بعدی برنامه‌سازان به عنوان عاملی برای بهتر کردن اوضاع، مورد استفاده قرار گیرد.
باید تاکید داشته‌باشیم بر اهمیت سرگرم شدن مردم و داشتن سعه صدر در برابر انتقادات مخاطبان. زمانی این سعه‌صدر جواب می‌دهد که سرگرمی مردم با توجه به شرایط سخت اقتصادی پیش روی‌شان، مورد توجه جدی قرار بگیرد یعنی مخاطب حس کند تلویزیون و رادیو یار و غمخوار اوست.
 مردم با کلی چالش از تحریم و گرانی‌های مکرر روبه‌رو هستند و در این اوضاع به دیدن کارهای با کیفیت و سرگرم کننده احتیاج دارند تا کمی حال‌شان بهتر شود و حداقل ساعتی به مشکلات‌شان فکر نکنند. 
این وظیفه تمام فعالان تلویزیون و رادیوست که اهتمام ویژه داشته‌باشند برای سرگرم کردن مردم. البته سرگرمی فقط تولید برنامه‌های شاد و کمدی نیست بلکه باید طیفی متنوع از برنامه‌ها را در جدول پخش داشته‌باشیم. 
هم باید به اندازه کافی، کمدی تولید کنیم هم باید برنامه‌های آرامش‌بخش برای ساعات انتهایی روز تولید کنیم و هم باید به نیازهای مخاطب در زمینه‌های خبر و تحلیل در حیطه‌های مختلف پاسخ دهیم‌. 
به همان اندازه تولید، باید در چیدمان جدول پخش در شبکه‌های مختلف نیز وسواس داشته‌باشیم و این طور نباشد به جای تنوع، نوعی یکنواختی و تکرار را بر ساختار شبکه‌ها حاکم‌ کنیم. باید هر شبکه کارکرد خودش را داشته‌باشد و از موازی‌کاری پرهیز شود تا همه به اندازه و در جای خود دیده شوند. 
این‌که شبکه‌ها با هم رقابت کنند، خوب است ولی رقابت در کیفیت و نه در کمیت و انبوه‌سازی. شبکه‌ها باید رقابت سالم داشته‌باشند. اگر رقابت سالم نباشد به جای رسیدن به نتایج مثبت، نتیجه عکس دریافت خواهیم کرد. بنابراین  سازندگان آثار  نمایشی و غیر نمایشی براساس سیاست‌گذاری و خط‌مشی خود، به تولید برنامه و سریال‌های کیفی مبادرت کنند نه به گونه موازی با دیگر شبکه‌ها دست به تولید بزنند. در این صورت مخاطبان برنامه ها هم افزایش می یابد.

بهرام ابراهیمی - هنرمند رادیو و تلویزیون