مهدوی دامغانی به آرزویش می‌رسد
پیکر استاد احمد مهدوی‌دامغانی، پژوهشگر ایرانی ساکن آمریکا که در طول سال‌های اخیر بارها برای سفر به ایران و پابوسی عتبه مقدسه آستان‌قدس‌رضوی، ابراز دلتنگی کرده بود، برای تشییع و خاکسپاری در حرم امام‌رضا(ع) به ایران منتقل خواهد شد.
فرزند این نویسنده، پژوهشگر و مصحح فقید با اعلام این خبر در صفحه‌ای که در فضای مجازی به نام مهدوی‌دامغانی ایجاد شده، نوشت: «پیکر پاک پدر عزیزم به‌زودی به ایران خواهد آمد تا در حرم مطهر ارباب، سرور و ولی‌نعمت‌شان حضرت علی‌‌بن‌موسی‌الرضا(ع) به خاک سپرده شوند.»
مهدوی‌دامغانی، زاده مشهد و از مهم‌ترین چهره‌های بخش ادبی و پژوهشی حوزه فرهنگ خراسان در سده اخیر بود. محمدرضا شفیعی‌کدکنی، استاد ادبیات دانشگاه تهران که خود از چهره‌های برجسته این مکتب پژوهشی است، درباره مهدوی‌دامغانی گفته بود: تنها کسی که من دربست او را قبول دارم، استاد مهدوی‌دامغانی است.
مهدوی‌دامغانی که بود؟
احمد مهدوی‌دامغانی فرزند آیت‌ا... حاج‌شیخ‌کاظم مهدوی‌دامغانی، از بزرگان خراسان و از مدرسان نامدار حوزه علمیه مشهد بود. پدرش چندین دهه به‌عنوان یکی از مدرسان سطح اول فقه و اصول سطح و خارج در این حوزه علمیه مطرح بود و بسیاری از شاگردان این فقیه برجسته همچون حضرات آیات حاج‌شیخ‌حسین وحیدخراسانی، حاج‌سیدعلی سیستانی، حاج‌میرزا حسنعلی مروارید، شهید مرتضی مطهری، شهید سیدمحمدرضا سعیدی و حاج‌شیخ‌اسماعیل صالحی مازندرانی و ... از بزرگان علم و فقاهت در عصر حاضرند.
مهدوی‌دامغانی ۱۳ شهریور ۱۳۰۵ در محله نوغان مشهد متولد شد و علوم متداول قدیم و جدید را در این شهر فراگرفت و سپس در تهران اقامت گزید. سال ۱۳۲۷ از دانشکده معقول و منقول (الهیات کنونی) دانشگاه تهران و سال ۱۳۳۳ در رشته ادبیات‌فارسی از دانشکده ادبیات همین دانشگاه لیسانس گرفت و سال ۱۳۴۲ به درجه دکتری در زبان و ادبیات‌فارسی نائل شد. موضوع رساله او تصحیح «کشف‌الحقایق» عزیزالدین نسفی به راهنمایی استاد محمدتقی مدرس رضوی بود. پس از آن به‌عنوان استاد دانشگاه تهران به تدریس در دانشکده‌های ادبیات و الهیات مشغول شد و از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در دانشگاه مادرید به تدریس ادبیات عرب و فارسی و فقه اسلامی اشتغال داشت.
او از سال ۱۳۶۶ مقیم آمریکا و در دانشگاه هاروارد و دانشگاه پنسیلوانیا در مقاطع دکتری و پست‌دکتری، دروس معارف‌اسلامی، ادبیات‌عرب، ادبیات‌فارسی، فقه، تفسیر و برخی علوم‌اسلامی را تدریس کرد.
او همچنین مقالات فراوانی در مجله‌های یغما، کلک، گلچرخ، ایران‌نامه، ایران‌شناسی، ره‌آورد و گلستان منتشر کرد و از مشهورترین مقاله‌های او مآخذ ابیات عربی کلیله‌ودمنه و مآخذ ابیات عربی مرزبان‌نامه است.
به دنبال درگذشت این چهره پژوهشگر و استاد محقق، جمعی از مقامات کشوری ازجمله وزیر امور خارجه، درگذشت او را به جامعه ادبی و فرهنگی و خانواده وی تسلیت گفتند.
مهدوی‌دامغانی، زاده مشهد و از مهم‌ترین چهره‌های بخش ادبی و پژوهشی حوزه فرهنگ خراسان در سده اخیر بود. محمدرضا شفیعی‌کدکنی، استاد ادبیات دانشگاه تهران که خود از چهره‌های برجسته این مکتب پژوهشی است، درباره مهدوی‌دامغانی گفته بود: تنها کسی که من دربست او را قبول دارم، استاد مهدوی‌دامغانی است.
مهدوی‌دامغانی که بود؟
احمد مهدوی‌دامغانی فرزند آیت‌ا... حاج‌شیخ‌کاظم مهدوی‌دامغانی، از بزرگان خراسان و از مدرسان نامدار حوزه علمیه مشهد بود. پدرش چندین دهه به‌عنوان یکی از مدرسان سطح اول فقه و اصول سطح و خارج در این حوزه علمیه مطرح بود و بسیاری از شاگردان این فقیه برجسته همچون حضرات آیات حاج‌شیخ‌حسین وحیدخراسانی، حاج‌سیدعلی سیستانی، حاج‌میرزا حسنعلی مروارید، شهید مرتضی مطهری، شهید سیدمحمدرضا سعیدی و حاج‌شیخ‌اسماعیل صالحی مازندرانی و ... از بزرگان علم و فقاهت در عصر حاضرند.
مهدوی‌دامغانی ۱۳ شهریور ۱۳۰۵ در محله نوغان مشهد متولد شد و علوم متداول قدیم و جدید را در این شهر فراگرفت و سپس در تهران اقامت گزید. سال ۱۳۲۷ از دانشکده معقول و منقول (الهیات کنونی) دانشگاه تهران و سال ۱۳۳۳ در رشته ادبیات‌فارسی از دانشکده ادبیات همین دانشگاه لیسانس گرفت و سال ۱۳۴۲ به درجه دکتری در زبان و ادبیات‌فارسی نائل شد. موضوع رساله او تصحیح «کشف‌الحقایق» عزیزالدین نسفی به راهنمایی استاد محمدتقی مدرس رضوی بود. پس از آن به‌عنوان استاد دانشگاه تهران به تدریس در دانشکده‌های ادبیات و الهیات مشغول شد و از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در دانشگاه مادرید به تدریس ادبیات عرب و فارسی و فقه اسلامی اشتغال داشت.
او از سال ۱۳۶۶ مقیم آمریکا و در دانشگاه هاروارد و دانشگاه پنسیلوانیا در مقاطع دکتری و پست‌دکتری، دروس معارف‌اسلامی، ادبیات‌عرب، ادبیات‌فارسی، فقه، تفسیر و برخی علوم‌اسلامی را تدریس کرد.
او همچنین مقالات فراوانی در مجله‌های یغما، کلک، گلچرخ، ایران‌نامه، ایران‌شناسی، ره‌آورد و گلستان منتشر کرد و از مشهورترین مقاله‌های او مآخذ ابیات عربی کلیله‌ودمنه و مآخذ ابیات عربی مرزبان‌نامه است.
به دنبال درگذشت این چهره پژوهشگر و استاد محقق، جمعی از مقامات کشوری ازجمله وزیر امور خارجه، درگذشت او را به جامعه ادبی و فرهنگی و خانواده وی تسلیت گفتند.
