در این خانه که امروز مخروبه‌ای بیش نیست، کسی زندگی می‌کرد که زیر گام‌های استوار او و همرزمانش، متجاوزان بعثی گریختند و قدم نحس‌شان از خاک وطن بیرون رانده شد.
در این کاشانه که امروز لانه معتادان و خلافکاران گشته، دلاورمردی نفس می‌کشید که مردان همرزم او، همت، دستواره، چراغی، توسلی و... هر کدام برای خود یلی بودند.
روزی قرار شد این خانه شود موزه خانه حاج‌احمد متوسلیان.
جلسات گذاشته شد.
حق جلسات واریز شد.
بودجه‌ها اختصاص یافت.
روبان‌ها بریده شد.
کلنگ‌ها زده شد.
مثل هزاران طرح قد و نیم‌قد که 43سال است، افتتاح می‌شوند و به فراموش می‌شوند.
و امروزاز خانه سردار رشید اسلام، حاج‌احمد متوسلیان در تهران، چهارراه مولوی، بازار سید اسماعیل، کوچه چهل‌تن فقط مخروبه‌ای باقی مانده است و بس.
شما را به خدا
​​​​​​​فردا که هوس می‌کنید حاج احمد را بیاورید.
به این خانه مخروبه نبرید.
یک راست ببرید به خانه ابدی.
دوست خوب و هنرمندم محمدرضا مهراندیش 20سال پیش، در این کوچه‌ها روان گشت و اولین مستند تلویزیونی درباره حاج‌احمد متوسلیان را به نام برادر احمد ساخت.
او، امروز رفت که به خانه حاج‌احمد سر بزند... این را دید که شما می‌بینید: 
حاج‌احمد خانه ندارد!