همگرایی ایران فرهنگی
ایران فرهنگی رنگینکمانی است از اقوام و رسمها، زبان و میراث معنوی مشترک و اشتراکات بسیار دیگر که در طول تاریخ بشری همواره در تمدنسازی پیشرو بوده. این داشتهها و ریشهها برخلاف تمدنهای روم، یونان، مصر و... هنوز هم سبزند و تپنده، ازینرو خیزش دوباره و تاثیرگذار ایران فرهنگی دغدغه و خواست همه فرهیختگان ایراندوست است.
راهبرد نوین جامجم در گفتوگو با بزرگان و صاحبنظران، بازشناخت داشتهها، ریشهها و میراث مشترک معنوی مردم و کشورهای ایران فرهنگی است تا از رهگذر این کوشش، به پیشنهادها و راهکارهایی برای همگرایی بیشتر این قلمرو گسترده برسیم. همچنین راههای احیای داشتههای مشترک فرهنگی و تمدنیمان اولویت مهمی است که با ایجاد زمینههای گفتوگو و تعامل میان اقوام و کشورهای ایران فرهنگی، به واقع میتوان به تمدن نوین ایرانیاسلامی و ممکنشدنش نزدیکتر شد. چرایی تفکیک سیاسی ایران فرهنگی و کوشش پرهزینه درازمدت استعمار برای ایجاد این تفرقه از دیگر پرسشهای مهم است.
از سوی دیگر پرسش از چگونگی استمرار ایران فرهنگی و نبریدن از ریشههای میراث معنوی، فرهنگی و تمدنیمان که همچنان بالنده است، میتواند بسی راهگشا باشد.
زبان فارسی هویت ماست، برانداختن این زبان در شبهقاره هند، قفقاز و آسیای جنوبشرقی، زنگبار و یمن و... یا جداکردنش از متنهای بینظیر و درخشان ادبی با تغییر و دگرسانی الفبا مثلا در تاجیکستان و... پرسشبرانگیز است.
محدود کردن گستره رواج زبان فارسی چقدر و تا چه پایه در ایجاد این فاصله بین اقوام ایران فرهنگی موثر بوده و چگونه میتوان (فراتر از برگزاری چند کلاس دانشگاهی زبان و ادب فارسی برای دانشجویان دیگر کشورها) این زبان را رایج کرد و چونان گذشتههای پرافتخارش از زبانهای جهانی گرداند.امروزه همگرایی و پیوند ما با دیگر اقوام ایران فرهنگی چرا چنین نارسا و کند پیش میرود.
توجه به این مهم که قدرت گرفتن ایران فرهنگی چه دستاوردهایی خواهد داشت، همچنین توجه به اینکه استعمار و بهویژه صهیونیستها پیداوپنهان با قدرت گرفتن ایران فرهنگی مقابله کردهاند و بسیاری مسائل دیگر در این گفتوگوها بررسی و پاسخجویی خواهد شد.
از سوی دیگر پرسش از چگونگی استمرار ایران فرهنگی و نبریدن از ریشههای میراث معنوی، فرهنگی و تمدنیمان که همچنان بالنده است، میتواند بسی راهگشا باشد.
زبان فارسی هویت ماست، برانداختن این زبان در شبهقاره هند، قفقاز و آسیای جنوبشرقی، زنگبار و یمن و... یا جداکردنش از متنهای بینظیر و درخشان ادبی با تغییر و دگرسانی الفبا مثلا در تاجیکستان و... پرسشبرانگیز است.
محدود کردن گستره رواج زبان فارسی چقدر و تا چه پایه در ایجاد این فاصله بین اقوام ایران فرهنگی موثر بوده و چگونه میتوان (فراتر از برگزاری چند کلاس دانشگاهی زبان و ادب فارسی برای دانشجویان دیگر کشورها) این زبان را رایج کرد و چونان گذشتههای پرافتخارش از زبانهای جهانی گرداند.امروزه همگرایی و پیوند ما با دیگر اقوام ایران فرهنگی چرا چنین نارسا و کند پیش میرود.
توجه به این مهم که قدرت گرفتن ایران فرهنگی چه دستاوردهایی خواهد داشت، همچنین توجه به اینکه استعمار و بهویژه صهیونیستها پیداوپنهان با قدرت گرفتن ایران فرهنگی مقابله کردهاند و بسیاری مسائل دیگر در این گفتوگوها بررسی و پاسخجویی خواهد شد.
تیتر خبرها




