نمونه بارز این مسأله را می‌توان در ماه‌های اخیر در کشور نیجر مشاهده کرد. پس از آن‌که در مردادماه، دولت محمد بازوم که از متحدان فرانسه بود، به‌وسیله کودتا سقوط کرد، بسیاری از مردم نیجر به حمایت از کودتاگران پرداختند و سفارت فرانسه در نیامی (پایتخت نیجر) بارها شاهد برگزار تجمعات اعتراضی علیه سیاست‌های فرانسه بود. حتی اعلام خبر خروج نیروهای فرانسوی و سفیر این کشور از نیجر نیز باعث تخلیه خشم مردم نیجر نشد و براساس گزارش‌ها، دیروز ده‌ها نفر از مردم نیجر که به‌شدت از حضور نیروهای فرانسوی در کشورشان خشمگین هستند و آنها را اشغالگر می‌دانند، به یک کامیون متعلق به نیروهای فرانسوی حمله کردند. به گزارش خبرگزاری اسپوتنیک، مردم نیجر به محض آن‌که متوجه شده‌اند کامیونی برای نیروهای فرانسوی در این کشور آب حمل می‌کند، به آن حمله کردند، شیشه‌‌های این کامیون را شکستند و محموله آب آن را تخلیه کردند. اسپوتنیک همچنین اشاره کرد که مردم بعد از تخلیه محموله این کامیون، خواستار خروج نیروهای فرانسوی از کشورشان شدند.همچنین هزاران نفر از مردم نیجر، چهارشنبه‌گذشته در مرکز شهر نیامی پایتخت این کشور خروج سیلوان ایتی سفیر فرانسه از این کشور را جشن گرفته بودند. تا پیش از کودتای ۲۶جولای درنیجر، این کشور یکی از آخرین متحدان پاریس در منطقه ساحل آفریقا بود. گارد ریاست‌جمهوری نیجر در واکنش به مداخله فرانسه در امور این کشور و همکاری محمد بازوم، رئیس‌جمهور مخلوع نیجر با فرانسوی‌ها در این کشور، کودتا کرد و یک شورای نظامی تشکیل داد. به دنبال این کودتا، فرانسه و آمریکا به کشورهای آفریقایی شمال‌غرب قاره سیاه فشار آوردند تا برای مداخله نظامی به نیجر آماده شوند اما این مداخله نه‌تنها صورت نگرفت، بلکه سفیر فرانسه در نیامی مجبور به ترک نیجر شد. از طرف دیگر بورکینافاسو و مالی در بیانیه‌ای مشترک ضمن حمایت از نیجر اعلام کردند که هرگونه مداخله نظامی در این کشور به‌مثابه اعلام جنگ علیه آنها خواهد بود.