همکاری مشترک اسلامی سینمایی

همکاری مشترک اسلامی سینمایی

صنعت سینمای ترکیه که به‌دنبال گسترش فعالیت‌های خود در آسیا، منطقه خاورمیانه و کشورهای عربی است، با یک محصول مشترک به نام «سیوار» به استقبال این همکاری‌ها می‌رود.قراراست این فیلم با مشارکت سرمایه‌گذاران و هنرمندان کشور عربستان تهیه و تولید شود.

داستان پرتنش سیوار قصد دارد مشکلات فرهنگی و اجتماعی مردم عادی رادر دل یک شرایط سخت به بحث و بررسی بگذارد و به تفاوت‌های فرهنگی و قومی بین ملل مسلمان درکشورهای مختلف منطقه بپردازد. کارگردانی این درام اجتماعی و خانوادگی را اسامه الخورایجی به عهده داردکه اولین تجربه بلند سینمای‌اش بعد ازچندکارکوتاه است.داستان سیوار زندگی دو خانواده را به صورت همزمان دنبال می‌کند؛یکی از این دوخانواده ترک هستندودیگری عربستانی.به زودی دست تقدیرسرنوشت این دوخانواده رابه هم گره می‌زند.تولد دو کودک عامل پیوند دو خانواده شده و زندگی وسرنوشت آنها را درهم می‌تند. یانر اهل ترکیه یکی از دو پدرداستان است که نقش اوراسرکان جنس بازی می‌کند.حمد،پدر خانواده عربستانی است که نقشش را فاید بن محمد درجلوی دوربین به عهده دارد. داستان سیوار نشان می‌دهد که چگونه زندگی این دو مرد دستخوش اتفاقاتی غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده می‌شود. زمانی که جای دو کودک تازه به دنیا آمده در بیمارستان به شکلی ناخواسته و اتفاقی عوض می‌شود، زندگی این دو خانواده به هم می‌ریزد. به گفته الخورایجی: « زندگی روزمره و معمولی آدم‌ها همیشه به واسطه اتفاقاتی ظاهرا کوچک و کم‌اهمیت آن‌چنان به هم می‌ریزد که تصورش بسیار مشکل است. داستان فیلم من هم براساس یکی ازهمین اتفاقات به ظاهر کوچک بنا شده است. این داستان برایم امکان آن را فراهم کرد که به بررسی فرهنگ‌های متفاوتی بپردازم که درنزدیکی هم زندگی می‌کنند ووجوه مشترک ویکسان فراوانی دارند.اگرمقوله زبان را کناربگذاریم، مردم منطقه‌ای که درآن زندگی می‌کنیم از دین وفرهنگ وسنن مشابه ویکسانی برخوردارهستندواین مسأله باید عاملی برای نزدیکی و وفاق آنها باشد. با این وجود، ماشاهدآن هستیم که با وجود این همه تشابهات فرهنگی،اجتماعی و مذهبی، چقدرازیکدیگر دورهستیم و از هم فاصله داریم.»
فیلمساز در ادامه به مشکلات خارجی هم اشاره می‌کند که قصد ایجاد تفرقه بین ملت‌های منطقه را دارد: «البته مداخلات قدرت‌های بزرگ جهانی برای ایجاد فاصله بین ملت‌های منطقه را نباید از یاد برد و نادیده گرفت. اما به جز این نکته، به نظر می‌رسد که در بین خود ما هم علاقه چندانی برای تحکیم روابط و ایجاد دوستی‌های پایدار وجود ندارد. در داستان سیوار، اعضای دو خانواده هم در ابتدا همین خصوصیات ورفتار را دارند ودررابطه با خانواده طرف مقابل، نوعی سد ومانع ایجاد کرده‌اند.با پیشرفت داستان، همه آنها متوجه می‌شوند راه نجات در دوستی و همکاری با یکدیگراست و تنها به این شرط است که می‌توان برمشکلات غلبه کرده و به نتیجه‌ای مثبت و مثمرثمر رسید.»

​​​​​​​کیکاوس زیاری | گروه فرهنگ و هنر