علی خسروی، عضو کمیته داوران فدراسیون فوتبال در گفتوگو با «جام‌جم»:
همه باشگاه‌ها باید تجهیزات «وار» را بخرند
می‌توانید آن را «وار» یا اصلا کمک‌داور ویدئویی بنامید. اصلا فرقی ندارد. مشکل چیز دیگری است، نه نام مربوط به آن. این «وار» در فصلی که گذشت یکی از جنجال‌های اصلی بود. از این‌سو تا آن به «وار» نصف و نیمه ایران اعتراض کردند و برایش بیانیه‌ها نوشتند.
چه دیدارهایی که تحت تأثیر «وار» قرار نگرفت و چه دقایقی که برای بررسی تصاویر وسط مسابقه هدر نرفت. برخی گفتند اوضاع با «وار» نسبت به فصل گذشته بهتر است و برخی دیگر تأکید کردند که «وار» خودش تبدیل به یک چالش تمام‌عیار در فوتبال ما شده است. علی خسروی، عضو کمیته داوران فدراسیون فوتبال در گفتوگو با جام‌جم از کمک‌داور ویدئویی می‌گوید و پیشنهاداتی برای تکمیل آن ارائه می‌کند.
تعداد دوربین‌ها باید بیشتر شود
نخستین کاری که برای تکمیل تجهیزات «وار» باید انجام شود این است که تعداد دوربین‌ها افزایش یابد. دیدارها با کمترین تعداد دوربین برگزار می‌شود. حداقل 8 الی 16دوربین برای هر مسابقه باید وجود داشته باشد. هر یک از رقابت‌های جام‌جهانی فوتبال با حضور 25دوربین برگزارمی‌شد.حالا مامی‌گوییم حداقل 8 الی 16دوربین باید در هر یک از دیدارهای لیگ برتری حضور داشته باشد.
همه چیز از زوایای مختلف
یک دوربین باید کف زمین را بگیرد و یکی دیگر کلوزآپ. سمت چپ و راست هر دروازه نیز باید دوربین وجود داشته باشد. روبه‌روی دروازه هم باید با دوربین نظارت شود.خط آفساید باید به‌خوبی گرفته شود. یک دوربین هم پشت کمک‌داور اول نیاز داریم و یک دوربین هم روبه‌روی کمک‌داور دوم. کارگردان تلویزیونی هم باید بسیار مسلط به همه امور باشد. ما از صداوسیما ممنونیم امازوایای دوربین دریک مسابقه باید بیشتر شود. الان داوران ما چنددقیقه زمان صرف می‌کنند تا صحنه‌ای را تشخیص بدهند. این زمان باید کم شود.
داوران لایسنس «وار»
تمام داوران لیگ برتر باید بدون استثنا لایسنس «وار» (گواهینامه کار با کمک‌داور ویدئویی) داشته باشند. داورانی هم که این لایسنس را دارند باید مدام به‌روزرسانی شوند. به‌نظر من حتی کسانی که مدرک «وار» دارند باید سالی دو الی سه بار به‌روزرسانی شوند. الان در اروپا یک داور با کمک‌داور ویدئویی در 10ثانیه تصمیم می‌گیرد اما در همین لیگ خودمان شاید پنج الی شش دقیقه طول بکشد تا در رابطه با یک صحنه تصمیم‌گیری شود. کمک‌داور ویدئویی خیلی اهمیت دارد و چیزهایی را ضبط می‌کند که داور نمی‌تواند ببیند.
داور به «وار» متکی نباشد
باشگاه‌ها هم باید خودشان تجهیزات «وار»را بخرند و مورداستفاده قراربدهند. اکثرورزشگاهها درمالکیت شرکت تجهیزات است. 30 الی 40میلیارد تومان باید هزینه شود تا تجهیزات را کامل کنیم. هر ورزشگاهی که از تجهیزات «وار» برخوردار نباشد نباید مسابقه‌ای در آن برگزار شود. داوران ما باید بتوانند در حداقل زمان از کمک‌داور ویدئویی استفاده کنند. البته داور نباید به «وار» متکی باشد اما این تجهیزات نیاز فوتبال ماست. تمامی ورزشگاه‌های ما باید بدون استثنا «وار» داشته باشند.
هیلدا حسینی‌خواه - گروه ورزشتعداد دوربین‌ها باید بیشتر شود
نخستین کاری که برای تکمیل تجهیزات «وار» باید انجام شود این است که تعداد دوربین‌ها افزایش یابد. دیدارها با کمترین تعداد دوربین برگزار می‌شود. حداقل 8 الی 16دوربین برای هر مسابقه باید وجود داشته باشد. هر یک از رقابت‌های جام‌جهانی فوتبال با حضور 25دوربین برگزارمی‌شد.حالا مامی‌گوییم حداقل 8 الی 16دوربین باید در هر یک از دیدارهای لیگ برتری حضور داشته باشد.
همه چیز از زوایای مختلف
یک دوربین باید کف زمین را بگیرد و یکی دیگر کلوزآپ. سمت چپ و راست هر دروازه نیز باید دوربین وجود داشته باشد. روبه‌روی دروازه هم باید با دوربین نظارت شود.خط آفساید باید به‌خوبی گرفته شود. یک دوربین هم پشت کمک‌داور اول نیاز داریم و یک دوربین هم روبه‌روی کمک‌داور دوم. کارگردان تلویزیونی هم باید بسیار مسلط به همه امور باشد. ما از صداوسیما ممنونیم امازوایای دوربین دریک مسابقه باید بیشتر شود. الان داوران ما چنددقیقه زمان صرف می‌کنند تا صحنه‌ای را تشخیص بدهند. این زمان باید کم شود.
داوران لایسنس «وار»
تمام داوران لیگ برتر باید بدون استثنا لایسنس «وار» (گواهینامه کار با کمک‌داور ویدئویی) داشته باشند. داورانی هم که این لایسنس را دارند باید مدام به‌روزرسانی شوند. به‌نظر من حتی کسانی که مدرک «وار» دارند باید سالی دو الی سه بار به‌روزرسانی شوند. الان در اروپا یک داور با کمک‌داور ویدئویی در 10ثانیه تصمیم می‌گیرد اما در همین لیگ خودمان شاید پنج الی شش دقیقه طول بکشد تا در رابطه با یک صحنه تصمیم‌گیری شود. کمک‌داور ویدئویی خیلی اهمیت دارد و چیزهایی را ضبط می‌کند که داور نمی‌تواند ببیند.
داور به «وار» متکی نباشد
باشگاه‌ها هم باید خودشان تجهیزات «وار»را بخرند و مورداستفاده قراربدهند. اکثرورزشگاهها درمالکیت شرکت تجهیزات است. 30 الی 40میلیارد تومان باید هزینه شود تا تجهیزات را کامل کنیم. هر ورزشگاهی که از تجهیزات «وار» برخوردار نباشد نباید مسابقه‌ای در آن برگزار شود. داوران ما باید بتوانند در حداقل زمان از کمک‌داور ویدئویی استفاده کنند. البته داور نباید به «وار» متکی باشد اما این تجهیزات نیاز فوتبال ماست. تمامی ورزشگاه‌های ما باید بدون استثنا «وار» داشته باشند.
