نسل نوین ربات‌ها، الهام‌گرفته از طبیعت با «کراش»
ربات حیوان‌نما آشنا شوید
ربات‌های انسان‌نما را فراموش کنید.درMIT،کرم‌ها و لاک‌پشت‌ها الهام‌بخش نسل جدیدی از ربات‌ها هستند. دانیلا راس، مدیر آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی MIT، درحال توسعه ربات‌هایی است که بیشتر از طبیعت الهام می‌گیرند تا داستان‌های علمی ــ تخیلی.
درحال‌حاضر همه شیفته ربات‌های انسان‌نما هستند، اما مدیر آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش‌مصنوعی MIT فکر می‌کند که ماشین‌های فیزیکی هوشمند در آینده می‌توانند چیزی کاملا متفاوت باشند. راس می‌گوید: «به ربات‌های نرم و انعطاف‌پذیر فکر کنید یا حتی ربات‌های خوراکی را تصور کنید!»
راس گفت گروه تحقیقاتی او رباتی از پوشش سوسیس (و یک آهنربای کوچک) ساخته است که از لحاظ تئوری می‌تواند خورده شود و سپس جراحی‌های غیرتهاجمی در مقیاس کوچک انجام دهد. پروژه دیگر، یک لاک‌پشت دریایی رباتیک به نام «کراش» است که برای کمک به نظارت بر حیات دریایی طراحی شده است و از باله‌های سیلیکونی برای مانور در اطراف صخره‌های مرجانی ظریف استفاده می‌کند.
راس پیشگام این رویکرد بود که به عنوان «رباتیک نرم» شناخته می‌شود. اکنون کاربردهای خلاقانه و جدید هوش مصنوعی، کار او را به سطح جدیدی سوق می‌دهند.پیشرفت در قدرت مغز هوش مصنوعی به ربات‌ها کمک می‌کند تا از کارخانه‌ها و انبارها فراتر رفته و به خانه‌ها، فروشگاه‌ها و حتی مسابقات نیمه ماراتن محلی راه پیدا کنند. گارتنر تخمین می‌زند که تا سال ۲۰۳۰، ۸۰ درصد از انسان‌ها روزانه با ربات‌های خودمختار مجهز به هوش مصنوعی تعامل خواهند داشت، که این رقم امروزه کمتر از ۱۰ درصد است.
درحال‌حاضر بخش عمده‌ای از توجهات معطوف به ربات‌های انسان‌نما یا ربات‌هایی است که دو دست، دو پا و یک سر دارند. گروه تحقیقاتی راس نیز روی چنین موارد مشابهی کار می‌کند. اما او همچنین گفت برای این‌که ربات‌ها بتوانند به وعده‌های خود عمل کنند، باید فراتر از شکل انسانی بروند.
کراش، دقیقا مانند هم‌نامش در انیمیشن «در جستجوی نمو»، برای شنا در اقیانوس طراحی شده است و با چشمان دوربین‌مانند خود به نظارت بر صخره‌های مرجانی و زندگی دریایی کمک می‌کند اما او هنوز کاملا برای شنا در آب‌های آزاد آماده نیست و فعلا در استخر دانشگاه تمرین می‌کند. این لاک‌پشت هم فرصت‌ها و هم مشکلات یک ربات به اصطلاح نرم را نمایان می‌کند.
کای از تیم پژوهشی گفت: «یافتن تعادل مناسب بین مواد سخت و نرم دشوار است. اگر مواد خیلی نرم باشند، ممکن است جریان آب آنها را با خود ببرد؛ اگر خیلی سفت باشند، ممکن است به صخره‌های مرجانی آسیب بزنند. همچنین جلوگیری از غرق شدن قطعات الکترونیکی غیر ضد آب کراش در آب‌های مواج دشوار است. البته قرار دادن اشیا در زیر آب نیز بسیار سخت است.»
راس گفت گروه تحقیقاتی او رباتی از پوشش سوسیس (و یک آهنربای کوچک) ساخته است که از لحاظ تئوری می‌تواند خورده شود و سپس جراحی‌های غیرتهاجمی در مقیاس کوچک انجام دهد. پروژه دیگر، یک لاک‌پشت دریایی رباتیک به نام «کراش» است که برای کمک به نظارت بر حیات دریایی طراحی شده است و از باله‌های سیلیکونی برای مانور در اطراف صخره‌های مرجانی ظریف استفاده می‌کند.
راس پیشگام این رویکرد بود که به عنوان «رباتیک نرم» شناخته می‌شود. اکنون کاربردهای خلاقانه و جدید هوش مصنوعی، کار او را به سطح جدیدی سوق می‌دهند.پیشرفت در قدرت مغز هوش مصنوعی به ربات‌ها کمک می‌کند تا از کارخانه‌ها و انبارها فراتر رفته و به خانه‌ها، فروشگاه‌ها و حتی مسابقات نیمه ماراتن محلی راه پیدا کنند. گارتنر تخمین می‌زند که تا سال ۲۰۳۰، ۸۰ درصد از انسان‌ها روزانه با ربات‌های خودمختار مجهز به هوش مصنوعی تعامل خواهند داشت، که این رقم امروزه کمتر از ۱۰ درصد است.
درحال‌حاضر بخش عمده‌ای از توجهات معطوف به ربات‌های انسان‌نما یا ربات‌هایی است که دو دست، دو پا و یک سر دارند. گروه تحقیقاتی راس نیز روی چنین موارد مشابهی کار می‌کند. اما او همچنین گفت برای این‌که ربات‌ها بتوانند به وعده‌های خود عمل کنند، باید فراتر از شکل انسانی بروند.
کراش، دقیقا مانند هم‌نامش در انیمیشن «در جستجوی نمو»، برای شنا در اقیانوس طراحی شده است و با چشمان دوربین‌مانند خود به نظارت بر صخره‌های مرجانی و زندگی دریایی کمک می‌کند اما او هنوز کاملا برای شنا در آب‌های آزاد آماده نیست و فعلا در استخر دانشگاه تمرین می‌کند. این لاک‌پشت هم فرصت‌ها و هم مشکلات یک ربات به اصطلاح نرم را نمایان می‌کند.
کای از تیم پژوهشی گفت: «یافتن تعادل مناسب بین مواد سخت و نرم دشوار است. اگر مواد خیلی نرم باشند، ممکن است جریان آب آنها را با خود ببرد؛ اگر خیلی سفت باشند، ممکن است به صخره‌های مرجانی آسیب بزنند. همچنین جلوگیری از غرق شدن قطعات الکترونیکی غیر ضد آب کراش در آب‌های مواج دشوار است. البته قرار دادن اشیا در زیر آب نیز بسیار سخت است.»
