ایران كنونی با تاریخ یك منطقه جغرافیایی وسیع در هم تنیده است. منطقه‌ای به عنوان ایران بزرگ شامل: آناتولی، كشورهای حاشیه شرقی مدیترانه و مصر در غرب، مرزهای چین و هند باستان در شرق، و از قفقاز و اوراسیا در شمال تا خلیج‌فارس و دریای عمان در جنوب.
 رسانه‌های اجتماعی مجازی، شیوه‌های جدیدی را برای ادراكات هویتی به‌وجود آورده و توانایی شكل‌دهی هویتی فردی و جمعی را دارا هستند. این شبكه‌ها می‌توانند در عین حال نوعی از نبود هویت در جوامع و افراد را شكل دهند. درگیری‌ها و آشوب‌های امروز سطح منطقه غرب آسیا كه بسیاری از آنها در شبكه‌های اجتماعی تشدید می‌شوند، نمادی از این بی‌هویتی است.
 بر اثر نبود سیاستگذاری صحیح و نبود یك برنامه مدون عملیاتی برای معرفی تاریخ و فرهنگ ایران در شبكه‌های اجتماعی، به دلیل محتوای موجود بسیاری از مخاطبان، نژاد‌پرستی فارسی و ضدیت با دیگر فرهنگ‌ها را معادل ایران‌گرایی می‌بینند و عمده ویدئوهایی كه در این شبكه‌ها در مورد تاریخ ایران و البته به صورت غیر‌حرفه‌ای منتشر می‌شود، از لحاظ علمی و تاریخی بی‌مبناست و برای مخاطبان به خصوص در سطح كشورهای منطقه اگر باعث واكنش منفی آنها نشود، خوشبینانه نیز جذابیتی ندارد.
 در به‌كارگیری روش‌ها و ابزارهای جدید در دیپلماسی عمومی باید به این نكته توجه داشت كه اظهارنظرهای جعلی و ساختگی می‌تواند بر اثر نمایه شدن در موتورهای جست‌وجوی اینترنتی تبدیل به منبع اطلاعاتی شود و برای مقابله با آن بایستی برنامه‌ریزی جدی داشت. به موازات این موضوع، در فضای رسمی نیز انجمن‌ها و بنیادهای حوزه ایران‌شناسی و تاریخ ایران پرشماری فعال هستند كه خروجی آنها در فضای رسانه‌ای و به خصوص شبكه‌های اجتماعی به زبان‌های دیگر از جمله انگلیسی، عربی و تركی تقریبا صفر است.  لذا پیشنهاد می‌شود:
     با توجه به ضرورت و اهمیت معرفی تمدن ایرانی به مخاطبان منطقه‌ای و بین‌المللی، با رویكرد معرفی و ارائه سه دوره تاریخ پیش از اسلام، دوران اسلامی و دوران معاصر كانال‌های تخصصی در شبكه‌های اشتراك‌گذاری محتوای ویدئویی ایجاد شود و استادان و پژوهشگران تاریخ با استفاده خلاقانه از فنون و ابزارهای شبكه‌های اجتماعی در قالب برنامه‌های گفت‌وگومحور به ارائه سیر تاریخ تمدن و فرهنگ و هنر تاریخ ایران برای طیف‌های متنوع مخاطبان بپردازند.
     برگزاری رویدادهای تدكس تخصصی: در رویداد  TEDx، سخنران چكیده تجربیات و دانش خود را در یك سخنرانی كوتاه به مخاطبان عرضه می‌كند و این سخنرانی‌ها زمینه‌ساز مباحثه و گفت‌وگوهای عمیق‌تر می‌شود. با توجه به جذابیت‌های دوره‌های مختلف تاریخی ایران این رویكرد باید به صورت مستمر توسط دانشكده‌های تاریخ و تمدن ایرانی و انجمن‌های علمی با حضور استادان و دانشجویان مطالعات ایران و تاریخ برگزار شود و محتویات آن در شبكه‌های اجتماعی بازنشر شود.
 ساخت موشن گرافی‌ها و اینفوگرافی‌های تخصصی و مستدل برای معرفی تاریخ ایران به صورت جذاب بسیاری از اختلافات تاریخی و جعل اسناد را كه به خصوص توسط رژیم‌های تازه به دوران رسیده در حال انجام است، از بین خواهد برد.
 همكاری با دانشكده‌های تاریخ كشورهای مختلف و كرسی‌های ایران‌شناسی در سطوح مختلف منطقه‌ای و بین‌الملل نیز باعث تولید محتواهای كیفی و بازنشر موثرتر می‌شود.
فضای مجازی و ابزار رسانه‌های اجتماعی باید به‌یكی از مهم‌ترین زمینه‌های فعالیت و ارائه محتوای استادان و پژوهشگران تاریخ ایران تبدیل شود. دانش‌افزایی در این زمینه و اشتراك‌گذاری محتوا با گذشت زمان ضمن ارتقای قدرت نرم ملی انواع بهره‌برداری‌های غیرمستقیم سیاسی، اجتماعی، فرهنگی از قبیل نزدیكی ملت‌های منطقه و كاهش اختلافات، رشد گردشگری، تولید آثار مشترك فرهنگی بر مبنای اشتراكات تاریخی و... را به همراه خواهد داشت.