موضوع دیگری كه باعث حاشیه شده، صحبت از نامه‌ای است كه سرلشكر آزموده در‌صدد بوده تا 26 دی 1334 به امضای شهید نواب صفوی برساند. این نامه در مجلد آخر كتاب جمعیت فداییان اسلام در آئینه اسناد منتشر شده است. خسروشاهی درباره این نامه هم روایت جالبی دارد:
نامه مورد اشاره كه گویا به تاریخ 26 دی 1334 توسط شهید نواب صفوی نوشته شده، بی‌تردید از «اسناد جعلی» است و سرلشكر آزموده با تهیه آن می‌خواسته آن را به امضای شهید نواب صفوی برساند. این سند جعلی، جزو اسناد محرمانه نیست و انتشار آن هم ممنوع نشده، بلكه در كتاب «جمعیت فداییان اسلام در آئینه اسناد» هم نقل شده، ولی پژوهشگر معاصرجناب حجت الاسلام محمد امین گلسرخی كه سالیانی دراز در جمع‌آوری و تحقیق درباره اسناد مربوط به فداییان اسلام تلاش و كوشش داشت، در دیداری به اینجانب گفت كه در مجموعه اسناد و گزارش‌های موجود در مركز اسناد انقلاب اسلامی، سندهای جعلی متعدد به چشم می‌خورد كه به هیچ وجه قابل استناد نیستند. از جمله آنها نامه‌ای است كه با خط شبیه خط شهید نواب نوشته شده و در آن اسامی كسانی كه به فداییان اسلام كمك می‌كردند آمده است ـ
از جمله آیت‌ا... شریعتمداری ـ كه جعلی بودن آن را می‌رساند. دیدن آن سند جعلی توسط جناب خسرو معتضد، موجب صحت و اصیل بودن آن نمی‌شود.
بنده هم آن را در مركز اسناد دیده‌ام، ولی محتوای آن كاملا نشان می‌دهد كه نامه از شهید نواب نیست. آخرین دفاعیه شهید نواب كه در دادگاه ارائه كرده موضع ضددرباری وی و هجمه صریح به شخص شاه را نشان می‌دهد و ارائه‌كننده این دفاعیه هرگز به خود اجازه نمی‌دهد چند روز بعد! در نامه‌ای تقاضای عفو كند و خدمات! خود را مطرح سازد.
شهید نواب صفوی در آخرین دفاع خود در دادگاه نظامی شاه، در پاسخ سرتیپ كیهان خدیو، بازجوی دادستانی ارتش كه خواستار ارائه مكتوب آخرین دفاع درباره اتهام «توطئه برهم زدن اساس حكومت و تشكیل جمعیتی كه مرام و رویه آن خدمت به سلطنت مشروطه ایران است» می‌گردد كه پاسخ مكتوب شهید نواب در پرونده او موجود ست. آخرین دفاعیه مكتوب شهید نواب صفوی شخص شاه را مسؤول همه مفاسد معرفی می‌کند .