از زمان همه‌پرسی سال ۲۰۱۶ كه اكثریت مردم انگلستان به خروج از اتحادیه اروپا رای‌دادند تا نیمه دوم سال ۲۰۱۹ دولت‌های «دیوید كامرون» و «ترزا می» قادر به عملیاتی كردن فرآیند برگزیت نشدند تا این‌كه جانسون توانست با وعده عملی كردن خروج، رهبری حزب محافظه‌كار و نخست‌وزیری را به دست بیاورد. وی تاكید كرده بود در هر صورت و حتی بدون توافق با بروكسل، انگلیس را از اتحادیه خارج می‌سازد. پس از كش و قوس‌های فراوان میان دولت و پارلمان انگلیس و بعد از برگزاری انتخابات زودهنگام، محافظه‌كاران و جانسون توانستند چنان پیروزی را در انتخابات كسب كنند كه در تاریخ دو دهه اخیر این كشور بی‌سابقه بود. 
حزب محافظه‌كار توانست بدون ائتلاف، اجازه تشكیل دولت را به دست آورد و متعاقب آن جانسون با فراغ بال به مذاكره با اتحادیه اروپا و گروه‌های سیاسی داخلی پرداخت. تا پیش از انتخابات آذر ۹۸ تركیب پارلمان انگلیس به گونه‌ای بود كه ترزا می‌، چند بار موفق به كسب تأیید پارلمان در مورد نحوه خروج از اتحادیه نشد. اما پیروزی قاطع محافظه‌كاران در انتخابات سبب شد تا پارلمان در همان مراحل نخست با طرح مورد نظر جانسون كه پیشتر به تایید سران ۲۷ كشور اروپایی هم رسیده بود، موافقت كند.
بوریس جانسون پس از پیروزی در انتخابات پارلمانی انگلیس تصریح كرد كه خروج این كشور از اتحادیه اروپا موضوعی غیرقابل‌بحث است و دولت بعدی نیز حق برگزاری همه پرسی مجدد در خصوص برگزیت را ندارد. ضمن آن‌كه كشورهای اروپایی نیز تاكید كرده بودند كه تصمیم انگلیس مبنی بر خروج از اتحادیه اروپا (در صورت اجرایی شدن) غیرقابل بازگشت می‌باشد.