شاید به نظر برسد زمین در فضا بسیار آسیب‌پذیر است و امکان برخورد و تصادف فضایی هر لحظه ساکنان این کره خاکی را تهدید می‌کند اما واقعیت این است که این مهم‌ترین خطری نیست که می‌تواند بشر را نابود و بساط حیات را از صحنه روزگار محو کند. تغییرات اقلیم اصطلاحی است که این روزها بسیار بیشتر از قبل به گوشمان می‌خورد و اتفاقا این همان خطری است که سیاستمداران کشورهای مختلف برای حفظ منافع خود انکارش می‌کنند یا جدی‌اش نمی‌گیرند. اکنون غلظت دی‌اکسیدکربن موجود در اتمسفر به بالاترین میزان از دو میلیون سال پیش تا امروز رسیده است. میزان گازهای گلخانه‌ای نظیر دی‌اکسید گوگرد و متان مدام رو به افزایش هستند و قابلیت دارند تا امواج فروسرخ حاصل از بازتابش نور خورشید را از سطح زمین جذب کرده و زمین را گرم‌تر کنند. افزایش دمای سیاره، ذوب یخچال‌های قطبی و بالا آمدن آب دریاها و اقیانوس‌ها را در پی دارد و آن هم باعث خطرات زیادی برای مردمی خواهد شد که در سواحل دریاها زندگی می‌کنند. حرارت بالا می‌تواند الگوهای بارش را در کره زمین به هم بریزد و در نقاطی شاهد باران‌های سیل‌آسا باشیم و در مناطق دیگر خشکسالی و کم‌آبی و آتش‌سوزی بروز پیدا کند. کاهش روان‌آب‌ها، فرسایش خاک و فرو نشست از یک سو مردم را درگیر مهاجرت‌های ناخواسته خواهد کرد و سونامی و نابودی خانه‌های ساحلی از سوی دیگر مردم را از محل زندگی‌شان فراری می‌دهد. گرمایش جهانی غیر از پیامدهایی که برای زندگی انسان‌ها خواهد داشت، تاثیرات جبران ناپذیری در چرخه حیات وحش ایجاد خواهد کرد. نظم زندگی بسیاری از گونه‌های وحشی بر هم خواهد خورد و بعضی گونه‌ها هم در پیداکردن غذا دچار مشکل می‌شوند و در نهایت برهم‌خوردن تعادل در این چرخه، زندگی انسان‌ها را هم تحت تأثیر قرار خواهد داد. میانگین افزایش دمای کره زمین طی سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ حدود ۱/۱ درجه سانتی‌گراد بیش از سال‌های ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰ بوده است. بر اساس پیش‌بینی‌ها انتظار می‌رود با دو برابر شدن غلظت دی‌اکسیدکربن در اتمسفر، افزایش دما در سال‌های پایانی قرن میلادی فعلی تا 4/5 درجه سانتی‌گراد باشد. گزارشی که تیرماه1400 در روزنامه فرانسوی فیگارو منتشر شد، پیش‌بینی می‌کند کودکان متولد شده در سال ۲۰۲۱ هنگامی که به ۳۰سالگی می‌رسند با چهره دیگری از کره زمین مواجه خواهند شد، چهره‌ای که احتمالا بسیار خشن و متفاوت با امروز است.