آسم نوعی بیماری التهابی مزمن مجاری هوایی است که با علائم انسداد برگشت‌پذیر مسیر جریان هوا، خس‌خس، سرفه و تنگی‌نفس خود را نشان می‌دهد که در اثر عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی ایجاد می‌شود. تشخیص آن معمولا بر‌اساس علائم، پاسخ به درمان و اسپیرومتری صورت می‌گیرد.
درمان علائم آسم معمولا با استفاده از داروهای استنشاقی و در موارد بسیار شدید از داروهای داخل وریدی استفاده می‌شود. علائم آسم معمولا در شب، صبح زود، هنگام ورزش یا در هوای سرد تشدید می‌شود. بسیاری از افراد مبتلا به آسم به‌ندرت علائم را تجربه می‌کنند و معمولا در واکنش به عوامل محرک این علائم را از خود نشان می‌دهد، در حالی‌که ممکن است دیگران علائم آشکار و مداومی ‌داشته باشد.

آسم از بیماری‌هایی است که استرس تاثیر بسیار زیادی بر آن دارد و فرد مبتلا به آسمی با استرس شدید دچار حملات آسم می‌شود. در این افراد احتمال افزایش ضربان قلب و اضطراب همراه با حمله آسم وجود دارد. برخی از افراد در این‌گونه موارد و برای کاهش ضربان قلب و غلبه بر استرس از داروی به اصطلاح پروپرانول (پروپرانولول) استفاده می‌کنند. پروپرانول دارویی است که عمدتا برای درمان فشارخون بالا و تپش قلب (تاکی کاردیا) و اختلالات اضطرابی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
پروپرانول می‌تواند واکنش آلرژیک شدید ایجاد کند. همچنین مصرف این دارو در افراد مبتلا به آسم باعث تشدید اين بیماری شده و تنفس فرد را دچار مشکل می‌کند. لذا اکیدا توصیه می‌شود در صورت داشتن آسم یا مشکلات تنفسی مشابه، پروپرانول مصرف نشود و در صورت مواجهه با استرس یا تپش قلب طولانی‌مدت حتما با پزشک مربوط مشورت کنید تا در صورت لزوم داروهای دیگر تجویز شود. همچنین برای کنترل بیماری آسم لازم است که توصیه‌های پزشک مربوط به‌دقت اجرا شود.