مرحوم استاد فکرت هروی از چهره‌های برجسته در حوزه فهرست‌نگاری و نسخه‌پژوهی بود و بیش از 20‌سال با مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی همکاری می‌کرد. مهم‌ترین بخش همکاری او با این مرکز به تألیف و ویرایش مقالات در مداخل حوزه افغانستان مربوط می‌شد. 
او در طول دوران فعالیت نسخه‌شناسی خود با بخش نسخ خطی کتابخانه آستان قدس رضوی نیز همکاری می‌کرد و در شناخت و تصحیح نسخه‌های خطی فعالیت داشت. 
ازجمله نوشتارهای او در دائره‌المعارف بزرگ اسلامی می‌توان به افغان، ابن ابی الحدید، ابوذر هروی، 
ابن بطلان‌، ابن جندی‌، ابن ازرق‌، ارزگان‌، اخسیکتی‌، اتحاد مشرقی، ابن حجر هیمی‌ و بسیاری دیگر اشاره کرد. این مترجم و شاعر افغانستانی به‌جز فارسی به زبان‌های عربی و انگلیسی تسلط داشت.
او در سال ۱۳۲۵ در شهر هرات متولد شد. مدرسه ابتدایی را در مدرسه موفق و تعلیمات ثانوی را در سلطان غیاث‌الدین فوری گذراند. سپس لیسانس زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه کابل و فوق‌لیسانس روزنامه‌نگاری را در دانشگاهی در هندوستان گرفت و فعالیت‌های نویسندگی و مطبوعاتی خود را آغاز کرد.
در سال ۱۳۵۹ به‌عنوان مدیرمسؤول روزنامه فاریاب مشغول به کار شد و در نشریاتی همچون کتاب، بیدار، انیس و  جمهوریت در سمت‌های گوناگون فعالیت داشت و در دو شهر مزارشریف و قندوز نیز روزنامه‌هایی را افتتاح کرد. همچنین عضو انجمن تاریخ و آکادمی علوم افغانستان بود.
با هجوم ارتش شوروی به افغانستان در سال ۱۳۶۱ به ایران مهاجرت کرد و در شهر مشهد ساکن شد و از سال ۱۳۶۵ در دائره‌المعارف بزرگ اسلامی فعالیت پژوهشی خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۷۷ به کانادا مهاجرت کرد.
از او بیش از ۲۰ کتاب و صدها مقاله منتشر شده است؛ ازجمله کتاب‌های «کرسی‌نشینان کابل» (احوال دولتمردان افغانستان در روزگاران امیر امان‌ا...خان)، ترجمه کتاب «افغانان» نوشته منت ستوارت، «لغات زبان گفتاری هرات»، «لندی» (ترانه‌های مردمی پشتو)، «فارسی هروی، زبان گفتاری هرات» و «عین‌الوقایع» (تاریخ افغانستان در سال‌های ۱۲۰۷ تا ۱۳۲۴).