همواره یک گزاره مورد اختلاف در زمانه برپایی نمایشگاه کتاب تهران مطرح است؛ این‌که برخی باور دارند نمایشگاه کتاب تهران را نمی‌توان یک رویداد فرهنگی تلقی کرد و بیشتر به یک فروشگاه بزرگ شبیه است. در برابر این دسته، هستند افرادی که معتقدند حضور همزمان علاقه‌مندان این محصول فرهنگی اساسا یک اتفاق فرهنگی است. باید گفت فرآیند نشر فی‌نفسه یک فرآیند صنعتی است؛ به این معنا که ناشر فعالیت‌های فرهنگی پدیدآورندگان را به یک کالا تبدیل می‌کند و از این مرحله به بعد کار ناشر تابع قوانین و مقررات صنعتی و تجاری است. بنابراین نمی‌توانیم بحث تجارت و ویژگی‌های صنعتی نشر را از آن تفکیک کنیم و این‌طور عنوان کنیم هر فعالیتی که به فروش کتاب منجر شود، فعالیت فرهنگی محسوب نمی‌شود و صرفا تجاری است. البته نکته‌ای که در این میان وجود دارد، این است که اگر ما شرایط خوبی از نظر توزیع کتاب در کشورمان داشتیم، به این معنا که کتاب به سهولت در اقصی‌نقاط کشور در دسترس همگان قرار داشت، آن زمان می‌توانستیم توقع داشته‌باشیم در نمایشگاه کتاب، از فروش کتاب خبری نباشد و ناشران و نویسندگان بیشتر در این محل به تبادل نظر و ایده‌های خود بپردازند. 
در حال حاضر این مورد در نمایشگاه اجرا نمی‌شود اما باید بدانیم اگر همین حالا نمایشگاه کتاب را تعطیل کنیم، عملا هیچ جایگزینی برای آن نداریم. در شرایط فعلی و با داشته‌های کنونی‌مان، نمایشگاه کتاب تهران موقعیتی مغتنم است برای مردمی که می‌خواهند کتاب  ببینند و اهل کتاب با تازه‌های نشر آشنا شوند و بتوانند آن را تهیه کنند. نکته دیگر در این رابطه این است که نمایشگاه کتاب تهران برای اهل کتاب یک نوع عید است، یک شادکامی و عیش جمعی است و همین نکته کافی است تا نمایشگاه کتاب تهران را یک اتفاق یا رویداد فرهنگی بزرگ بنامیم. 

حمید شاه‌آبادی - نویسنده