اردوغان که پیش از این مخالفت کشورش را با عضویت سوئد و فنلاند در ناتو اعلام کرده بود پس از مذاکراتی که انجام شد، بار دیگر بر تصمیم قبلی خود تاکید و اعلام کرد تا زمانی که من رئیس‌جمهور ترکیه باشم اجازه نمی‌دهم این دو کشور به عضویت ناتو درآیند. برای عضویت فنلاند و سوئد در ناتو، تمام اعضای این پیمان باید رای مثبت بدهند اما آنکارا با این طرح مخالفت کرده و می‌گوید سوئد و فنلاند به میزبان اعضای گروه تروریستی پ‌ک‌ک تبدیل شده‌اند و تا این وضعیت ادامه داشته باشد، اجازه عضویت دو کشور اروپایی در ناتو را نخواهد داد. با وجود این مخالفت‌ها، برخی کارشناسان معتقدند این نخستین بار نیست که رئیس‌جمهور ترکیه در اظهارات و مواضع خود در حوزه سیاست‌خارجی، تند و قاطعانه حرف می‌زند اما در میدان عمل به شکل دیگر گام برمی‌دارد. به اعتقاد این کارشناسان، جریان رسانه‌ای حامی اردوغان تلاش دارد سخنان او را همچون یک موضع ملی و حماسی معرفی کند و در شرایطی که محبوبیت او به‌شدت کاهش یافته،‌ رضایت خاطر برخی ملی‌گرایان را فراهم نماید. بعضی تحلیلگران نیز موضع اردوغان را ابزاری برای چانه‌زنی سیاسی و امتیازگیری از اروپا می‌دانند.