روایت مریلا زارعی از نقش‌آفرینی در «هناس»
گوهری به‌نام عشق
شهره پیرانی، همسر شهید داریوش رضایی‌نژاد، از دانشمندان هسته‌ای کشور که زندگی مشترک او و همسرش دستمایه ساخت فیلم «هناس» قرار گرفته، هنگام برگزاری چهلمین جشنواره فیلم فجر و در گفت‌وگویی که با روزنامه جام‌جم داشت به یک جلسه دیدار عمیق و تاثیرگذار با مریلا زارعی، بازیگر نقش خودش در فیلم اشاره کرد و گفت: «در همان جلسه، مفصل همذات‌پنداری‌هایی بین ما شکل گرفت و از علاقه‌های مشترکمان صحبت کردیم. من حتی قبل از این‌که خانم زارعی بخواهد این نقش را بازی کند، بازی و شخصیت ایشان را دوست داشتم. به نظرم ایشان نقش را با وجود «هم من است و هم من نیست» خیلی خوب درآورده و من از ماحصل کار لذت می‌برم. دوستانم هم با دیدن هناس گفته‌اند، استرس صورت و حرکات دست و به‌ویژه راه رفتن خانم زارعی در فیلم خیلی شبیه من شده است. ایشان بازیگر تیزهوشی است و در همان یک جلسه‌ای که با هم داشتیم، متوجه این جزئیات شد و در بازی‌اش به کار برد.»
زارعی در نشست رسانه‌ای فیلم هناس در جشنواره فیلم فجر گفت: «خانم پیرانی بیش از حد تصور به ما عشق دادند و حتی او دست من را باز گذاشت تا هر زمانی که سؤالی داشتم از او بپرسم و من هم گفتم که با توکل بر خدا، من در درون ایشان گوهری به نام عشق پیدا کردم و با همان احساس پیش می‌روم. من اولین‌بار بود که این فیلم را می‌دیدم ولی با اشک‌های خانم پیرانی اشک ریختم و خوشحال شدم که صاحب این کاراکتر از فیلم راضی باشد.»
همان زمان زارعی در گپ‌و‌گفتی که با صبا داشت، گفت: «من بازی در این نقش را به همسر شهید رضایی‌نژاد، خانم پیرانی تقدیم می‌کنم، همچنین به تمام همسران شهدایی که موقعیت‌های این‌چنینی را تجربه کرده‌اند.»
این بازیگر مدتی قبل و در افتتاحیه اکران مردمی فیلم هناس هم گفت: «هناس بخشی از تاریخ معاصر سرزمین ماست؛ سرزمینی که اگر تاکنون ایستادگی کرده و مانده است به‌دلیل خون شهدایی است که مظلومانه رفتند تا ما در امنیت و آرامش باشیم. امیدوارم این امنیت و آرامش با تعهد و مسؤولیت ادامه پیدا کند و شما با حال خوب این مسیر را ادامه دهید چرا که شهدا به‌دنبال همین مسأله بودند. از خداوند سپاسگزارم و خوشحالم که این نقش به من رسید تا سهمی در به‌تصویرکشیدن زنانی که در این سرزمین ایستادند و تحمل و صبوری کردند، داشته باشم. صاحب اصلی این نقش، حاضر است و این مسأله برای من مسؤولیت بزرگی به همراه داشت که با توکل به خدا و راهنمایی کارگردان و همه عواملی که در این مسیر یاری کردند، آن را به سرانجام برسانم.»
