هدف‌گیری ناهید به‌جای بهرام
زهره با سطحی چنان داغ که می‌تواند سرب را ذوب کند، فشار جوی له‌کننده و ابرهای اسیدسولفوریک، ممکن است جذاب‌ترین مقصد برای اکتشاف انسان به نظر نرسد اما گروهی از کارشناسان بر این باورند که بهتر است نزدیک‌ترین همسایه ما نسبت به مریخ و «سیاره خواهر زمین»، هدف اولیه برای یک ماموریت سرنشین‌دار به سیاره‌ای دیگر باشد. البته رفتن به زهره نکات منفی نیز دارد؛ راه‌رفتن روی سطح، تجربه‌ای کشنده خواهد بود، بنابراین فضانوردان باید با پرواز در ارتفاع کم که برای فضاپیما ایمن است، این سیاره را مورد رصد و بررسی قرار دهند.
زهره به‌دلیل نزدیکی بیشتر، امکان ماموریت رفت‌وبرگشت را در طول سال فراهم می‌کند. چنین سفر رفت‌وبرگشتی به مریخ سه سال به طول می‌انجامد. براساس گزارشی که هفته گذشته در کنگره بین‌المللی فضانوردی (IAC) در پاریس ارائه شد، پرواز از نزدیک از نظر علمی ارزشمند است و می‌تواند تجربه مهمی از ماموریتی طولانی در اعماق فضا را به‌عنوان پیش‌نیازی برای ملاقات با مریخ فراهم کند.
دکتر نوام ایزنبرگ از آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز و از طرفداران پرواز از نزدیک زهره (Venus flyby) می‌گوید: «زهره محیط سطحی بسیار خشن و ناملایمی دارد. مدل فعلی ماموریت‌های ناسا، رفتن از ماه به مریخ است. ما در تلاش هستیم تا زهره را به‌عنوان هدفی دیگر در این مسیر مطرح کنیم.»
ایزنبرگ گفت که دلایلی کاربردی برای گنجاندن پرواز از نزدیک زهره در فرود فضاپیمای سرنشین‌دار به مریخ وجود دارد که ناسا امیدوار است تا اواخر دهه ۲۰۳۰ به آن دست یابد. با استفاده از روش قلاب‌سنگ یا همان کمک‌گرانشی زهره، می‌توان زمان سفر و سوخت مورد نیاز برای رسیدن به سیاره سرخ را کاهش داد. این امر باعث می‌شود که پرواز از نزدیک سرنشین‌دار به زهره، گامی موفقیت‌آمیز برای رسیدن به هدف نهایی ناسا باشد. همچنین گرایش و علاقه علمی نوینی نیز نسبت به سیاره زهره وجود دارد. کشف هزاران سیاره فراخورشیدی این سؤال را مطرح می‌کند که چه تعداد از آنها ممکن است قابل سکونت باشند و دانشمندان می‌خواهند بفهمند که چرا و چگونه زهره، سیاره‌ای که از نظر اندازه، جرم و فاصله از خورشید بسیار شبیه به سیاره ما است، با شرایط سطحی به‌شدت سوزان مواجه شده است. پرواز از نزدیک زهره هنوز مورد اقبال جامعه گسترده‌تر سفرهای فضایی قرار نگرفته است، اگرچه طرفدارانی در داخل ناسا دارد، ازجمله اقتصاددان ارشد آن، الکساندر مک دونالد، که همایش IAC را رهبری کرد.
این دو نفر اخیرا گزارشی با نام «ملاقات با الهه» را نوشتند که این ماموریت فرضی را مطرح و پیشنهاد می‌کند که فضانوردان می‌توانند سیاره‌نوردها، پهپادها و بالون‌هایی را برای مشاهده آتشفشان‌های فعال زهره و جست‌وجوی نشانه‌هایی از آب در گذشته و حیات باستانی در این سیاره مستقر کنند.
در این گزارش آمده است: «دلایل زیادی برای این باور وجود دارد که زهره سرزمین عجایبی با مناظر اسرارآمیز و جذاب خواهد بود.» بااین‌حال، کسانی هستند که هنوز متقاعد نشده‌اند. پروفسور اندرو کوتس، دانشمند فضایی آزمایشگاه علوم فضایی مالارد کالج لندن (UCL) گفت: «زهره مکان مناسبی برای رفتن نیست. محیط جهنمی و چالش‌های دمایی آن برای ماموریت انسانی بسیار مشکل‌ساز است.» به عقیده وی، زهره حقیقتا کانون اکتشافات علمی می‌تواند باشد اما پرواز در ارتفاع کم بر فراز آن، چیز زیادی بر این اکتشافات نمی‌افزاید.
منبع: theguardian.com
سمانه نوروزی - گروه دانش و سلامت
دکتر نوام ایزنبرگ از آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز و از طرفداران پرواز از نزدیک زهره (Venus flyby) می‌گوید: «زهره محیط سطحی بسیار خشن و ناملایمی دارد. مدل فعلی ماموریت‌های ناسا، رفتن از ماه به مریخ است. ما در تلاش هستیم تا زهره را به‌عنوان هدفی دیگر در این مسیر مطرح کنیم.»
ایزنبرگ گفت که دلایلی کاربردی برای گنجاندن پرواز از نزدیک زهره در فرود فضاپیمای سرنشین‌دار به مریخ وجود دارد که ناسا امیدوار است تا اواخر دهه ۲۰۳۰ به آن دست یابد. با استفاده از روش قلاب‌سنگ یا همان کمک‌گرانشی زهره، می‌توان زمان سفر و سوخت مورد نیاز برای رسیدن به سیاره سرخ را کاهش داد. این امر باعث می‌شود که پرواز از نزدیک سرنشین‌دار به زهره، گامی موفقیت‌آمیز برای رسیدن به هدف نهایی ناسا باشد. همچنین گرایش و علاقه علمی نوینی نیز نسبت به سیاره زهره وجود دارد. کشف هزاران سیاره فراخورشیدی این سؤال را مطرح می‌کند که چه تعداد از آنها ممکن است قابل سکونت باشند و دانشمندان می‌خواهند بفهمند که چرا و چگونه زهره، سیاره‌ای که از نظر اندازه، جرم و فاصله از خورشید بسیار شبیه به سیاره ما است، با شرایط سطحی به‌شدت سوزان مواجه شده است. پرواز از نزدیک زهره هنوز مورد اقبال جامعه گسترده‌تر سفرهای فضایی قرار نگرفته است، اگرچه طرفدارانی در داخل ناسا دارد، ازجمله اقتصاددان ارشد آن، الکساندر مک دونالد، که همایش IAC را رهبری کرد.
این دو نفر اخیرا گزارشی با نام «ملاقات با الهه» را نوشتند که این ماموریت فرضی را مطرح و پیشنهاد می‌کند که فضانوردان می‌توانند سیاره‌نوردها، پهپادها و بالون‌هایی را برای مشاهده آتشفشان‌های فعال زهره و جست‌وجوی نشانه‌هایی از آب در گذشته و حیات باستانی در این سیاره مستقر کنند.
در این گزارش آمده است: «دلایل زیادی برای این باور وجود دارد که زهره سرزمین عجایبی با مناظر اسرارآمیز و جذاب خواهد بود.» بااین‌حال، کسانی هستند که هنوز متقاعد نشده‌اند. پروفسور اندرو کوتس، دانشمند فضایی آزمایشگاه علوم فضایی مالارد کالج لندن (UCL) گفت: «زهره مکان مناسبی برای رفتن نیست. محیط جهنمی و چالش‌های دمایی آن برای ماموریت انسانی بسیار مشکل‌ساز است.» به عقیده وی، زهره حقیقتا کانون اکتشافات علمی می‌تواند باشد اما پرواز در ارتفاع کم بر فراز آن، چیز زیادی بر این اکتشافات نمی‌افزاید.
منبع: theguardian.com
سمانه نوروزی - گروه دانش و سلامت
