علت سقوط قند خون!
یكی از علل كاهش سطح هشیاری در بیماران
ارجاع شده به اورژانس، افت شدید قند خون است. به‌جز افت هشیاری و تشنج، كاهش قند خون می‌تواند باعث ایجاد علائمی نظیر تعریق، لرزش، پرخاشگری و حتی علائم شبیه سكته مغزی شود و مثلا فلج یكطرفه اندام‌ها!
خطر بالای افت قند خون در بیماران دیابتی كه از انسولین استفاده می‌كنند، وجود دارد، به‌خصوص زمانی كه وعده‌های غذایی به تناسب استفاده نشده باشد یا اشتباهی در میزان مورد استفاده انسولین رخ دهد. به‌جز افراد دیابتی، كودكان كه از ذخایر قند بدن به میزان كمتر برخوردارند در ریسك بالای افت قند خون هستند؛ به‌ویژه زمانی كه به دلایلی بیمار به بیان گرسنگی خود قادر نباشد یا استفراغ مكرر دارد.
معمولا علائم ناشی از افت قند خون مانند لرزش اندام‌ها و تعریق و حالت تهوع بافاصله با مصرف قندهای ساده بهبود می‌یابد، ولی در موارد شدیدتر كه بیمار تشنج یا كاهش سطح هشیاری دارد باید بیمار سریع به مراكز درمانی برای تزریق قند به صورت محلول‌های وریدی انتقال یابد.
بعضی داروهای بیماران دیابتی مانند گلی‌بن‌كلامید ممكن است به علت اثر طولانی دارو مدت بیشتری باعث ایجاد افت قند خون شود؛ به گونه‌ای كه با مصرف قند یا نوشیدنی قنددار علائم برطرف شود، ولی مجددا به علت
از بین نرفتن اثر دارو بیمار دچار افت قند خون شود. در این وضعیت به‌رغم بهبود اولیه بیمار به مراقبت در مركز درمانی برای پیشگیری از افت مجدد قند خون توصیه می‌شود.
بیمارانی كه دچار افت مكرر قند خون می‌شوند، باید از اقداماتی كه به دقت بالایی نیاز دارند نظیر رانندگی یا فعالیت در ارتفاعات پرهیز كنند. از آنجا كه معمولا علائم پیش درآمدی قبل از وقوع كاهش سطح هشیاری وجود دارد، توصیه می‌شود این‌گونه بیماران و بیماران در معرض خطر همواره قند یا شكلات همراه خود داشته باشند تا به محض ایجاد تعریق، لرزش و بیقراری جهت جلوگیری از پیشرفت علائم استفاده كنند.
برخلاف آنچه بیشتر افراد فكر می‌كنند آب قند هیچ تغییری در فشار خون بیمار ایجاد نمی‌كند. ترس از بالارفتن فشار خون در بیمار دارای علائم افت قند، نباید منجر به تصمیم اشتباه ندادن مواد قندی به بیمار شود. برعكس در بیمار با افت فشار خون دادن یك لیوان آب قند تغییری در بالا بردن فشار خون بیمار ایجاد نمی‌كند. آب قند فقط قند خون بیمار را به صورت محدود تغییر می‌دهد.
ارجاع شده به اورژانس، افت شدید قند خون است. به‌جز افت هشیاری و تشنج، كاهش قند خون می‌تواند باعث ایجاد علائمی نظیر تعریق، لرزش، پرخاشگری و حتی علائم شبیه سكته مغزی شود و مثلا فلج یكطرفه اندام‌ها!
خطر بالای افت قند خون در بیماران دیابتی كه از انسولین استفاده می‌كنند، وجود دارد، به‌خصوص زمانی كه وعده‌های غذایی به تناسب استفاده نشده باشد یا اشتباهی در میزان مورد استفاده انسولین رخ دهد. به‌جز افراد دیابتی، كودكان كه از ذخایر قند بدن به میزان كمتر برخوردارند در ریسك بالای افت قند خون هستند؛ به‌ویژه زمانی كه به دلایلی بیمار به بیان گرسنگی خود قادر نباشد یا استفراغ مكرر دارد.
معمولا علائم ناشی از افت قند خون مانند لرزش اندام‌ها و تعریق و حالت تهوع بافاصله با مصرف قندهای ساده بهبود می‌یابد، ولی در موارد شدیدتر كه بیمار تشنج یا كاهش سطح هشیاری دارد باید بیمار سریع به مراكز درمانی برای تزریق قند به صورت محلول‌های وریدی انتقال یابد.
بعضی داروهای بیماران دیابتی مانند گلی‌بن‌كلامید ممكن است به علت اثر طولانی دارو مدت بیشتری باعث ایجاد افت قند خون شود؛ به گونه‌ای كه با مصرف قند یا نوشیدنی قنددار علائم برطرف شود، ولی مجددا به علت
از بین نرفتن اثر دارو بیمار دچار افت قند خون شود. در این وضعیت به‌رغم بهبود اولیه بیمار به مراقبت در مركز درمانی برای پیشگیری از افت مجدد قند خون توصیه می‌شود.
بیمارانی كه دچار افت مكرر قند خون می‌شوند، باید از اقداماتی كه به دقت بالایی نیاز دارند نظیر رانندگی یا فعالیت در ارتفاعات پرهیز كنند. از آنجا كه معمولا علائم پیش درآمدی قبل از وقوع كاهش سطح هشیاری وجود دارد، توصیه می‌شود این‌گونه بیماران و بیماران در معرض خطر همواره قند یا شكلات همراه خود داشته باشند تا به محض ایجاد تعریق، لرزش و بیقراری جهت جلوگیری از پیشرفت علائم استفاده كنند.
برخلاف آنچه بیشتر افراد فكر می‌كنند آب قند هیچ تغییری در فشار خون بیمار ایجاد نمی‌كند. ترس از بالارفتن فشار خون در بیمار دارای علائم افت قند، نباید منجر به تصمیم اشتباه ندادن مواد قندی به بیمار شود. برعكس در بیمار با افت فشار خون دادن یك لیوان آب قند تغییری در بالا بردن فشار خون بیمار ایجاد نمی‌كند. آب قند فقط قند خون بیمار را به صورت محدود تغییر می‌دهد.
