درباره کتاب «متاستاز اسرائیل» نوشته کوروش علیانی
خیانت فرانسه، کار را تمام کرد
این کتاب در سه بخش شامل 29 فصل و 10 پیوست منتشر شده‌است. فصل‌ها کوتاه و با ضرباهنگی تند است تا ملال‌آور نباشد. نویسنده که روایت را به خوبی می‌شناسد (و نویسنده یکی از بهترین کتاب‌ها درباره روایت است: روایت و ذهن نویسا) مطالعات و یافته‌های خود را در قالبی روایی ارائه داده‌است. ممکن است گفته شود فصول انسجام لازم را ندارد و هریک عملا یادداشتی درباره یک موضوع است. این انتقاد در ظاهر درست است ولی فصل‌بندی‌های موجز کتاب اگرچه می‌توانند مستقل هم خواندنی باشند اما با نخ تسبیح، پیوند یافته‌اند.
درباره اسرائیل کتاب‌های زیادی به فارسی نوشته شده‌است. مبنای برخی از آنها رمزگشایی از نمادهای یهودی است و عمدتا به کار بولتن سازان می‌آید تا در آثار هنری، ستاره شش پر و شمعدان پنج شاخه و چشم فراماسونری کشف کنند و صاحب اثر را عامل صهیونیسم بنامند. برخی دیگر از کتاب‌ها هم به تشریح جنایت‌های رژیم تل‌آویو می‌پردازند و برای تهییج در روز قدس مناسب است اما «متاستاز اسرائیل» که نامگذاری‌اش به غده سرطانی‌بودن اشاره دارد، اثری است که ابتنای پژوهشی دارد، تبارشناسی می‌کند، شعارزده نیست و روشنگر است.
کتاب سیر تشکیل اسرائیل از تلاش‌های هرتسل و اعلامیه بالفور و سقوط امپراتوری عثمانی را مرور و با فکت‌هایی اثبات می‌کند پیدایش اسرائیل از یهودستیزی هیتلر، هولوکاست و... ناشی نشده و اگرچه انگلیسی‌ها در شکل‌گیری آن نقش‌هایی داشته‌اند اما خیانت فرانسوی‌ها کار را تمام کرده‌است (یادمان باشد فرانسوی‌ها به رغم ظاهر شیک، در ماجرای هسته‌ای ایران هم خبیث‌تر از بقیه عمل کردند).
کتاب با کدهای مشخص اثبات می‌کند آنچه به نام اسرائیل ایجاد شده، جامعه‌ای بود حول یک محور سخت با محوریت گروه‌های تروریستی که مثلث ترور، تعدی و تبعیض را نمایندگی می‌کند و با ضلعی دیگر (تزویر) تکمیل می‌شود و این که اسرائیل آزمایشگاه ارزش افزوده برای قدرت‌های بزرگ اقتصادی و سیاسی است:« اسرائیل یک کشور نیست بلکه یک هلدینگ بزرگ از گروه‌های تروریستی است که آزمایشگاه‌های به صرفه برای پروژه‌های «فعلا غیرقانونی» در اختیار قدرت‌های جهانی می‌گذارد، چه شرکت‌های فراملیتی و چه حاکمیت‌های ابرقدرت؛ از برده فروشی جنسی تا کشت و صنعت ماری جوانا؛ از سلاح‌های نرم‌افزاری تا ربات‌های تروریست؛ از نرم‌افزارهای اخلا‌گر تا موشک‌های قاره پیما و کلاهک‌های هسته‌ای.»
برایم جالب بود در زمان رأی‌گیری به رسمیت شناختن اسرائیل در سازمان‌ملل در سال 1946 (1325شمسی) سازمان ملل 57 عضو داشته که 13 کشور اسلامی از جمله ایران رأی منفی داده‌اند. 10 کشور (از جمله بریتانیا، آرژانتین، یوگسلاوی و چین) رأی ممتنع داده‌اند و بقیه (از جمله آمریکا، شوروی، فرانسه و لهستان) رأی مثبت داده‌اند.
بسیاری از اطلاعات جزئی که در این کتاب آمده‌است و همچنین راستی‌آزمایی و رد برخی وقایع یا گزاره‌های مشهور، در منابع فارسی تازگی دارد. کوروش علیانی قلمی‌روان با دامنه واژگانی وسیع دارد، آدم دقیقی است، زباندان است و از توییت‌ها و این کتابش حدس می‌زنم احتمالا عبری هم می‌داند.رسم‌الخط او درباره بعضی واژگان که در منشورات با آنها خو کرده‌ایم متفاوت و احتمالا حق با اوست مثلا صیونیزم، مِنَخیم بگین، هرصل،هارض به جای صهیونیسم، مناخیم بگین، هرتسل و هاآرتص.
با سپاس از هوشمندی مؤسسه مطبوعاتی جام‌جم که این اثر را منتشر کرده و با امید به این‌که در چاپ‌های بعدی، فهرست اعلام نیز افزوده شود.
این یادداشت در صفحه اینستاگرام نویسنده منتشر شده است.
درباره اسرائیل کتاب‌های زیادی به فارسی نوشته شده‌است. مبنای برخی از آنها رمزگشایی از نمادهای یهودی است و عمدتا به کار بولتن سازان می‌آید تا در آثار هنری، ستاره شش پر و شمعدان پنج شاخه و چشم فراماسونری کشف کنند و صاحب اثر را عامل صهیونیسم بنامند. برخی دیگر از کتاب‌ها هم به تشریح جنایت‌های رژیم تل‌آویو می‌پردازند و برای تهییج در روز قدس مناسب است اما «متاستاز اسرائیل» که نامگذاری‌اش به غده سرطانی‌بودن اشاره دارد، اثری است که ابتنای پژوهشی دارد، تبارشناسی می‌کند، شعارزده نیست و روشنگر است.
کتاب سیر تشکیل اسرائیل از تلاش‌های هرتسل و اعلامیه بالفور و سقوط امپراتوری عثمانی را مرور و با فکت‌هایی اثبات می‌کند پیدایش اسرائیل از یهودستیزی هیتلر، هولوکاست و... ناشی نشده و اگرچه انگلیسی‌ها در شکل‌گیری آن نقش‌هایی داشته‌اند اما خیانت فرانسوی‌ها کار را تمام کرده‌است (یادمان باشد فرانسوی‌ها به رغم ظاهر شیک، در ماجرای هسته‌ای ایران هم خبیث‌تر از بقیه عمل کردند).
کتاب با کدهای مشخص اثبات می‌کند آنچه به نام اسرائیل ایجاد شده، جامعه‌ای بود حول یک محور سخت با محوریت گروه‌های تروریستی که مثلث ترور، تعدی و تبعیض را نمایندگی می‌کند و با ضلعی دیگر (تزویر) تکمیل می‌شود و این که اسرائیل آزمایشگاه ارزش افزوده برای قدرت‌های بزرگ اقتصادی و سیاسی است:« اسرائیل یک کشور نیست بلکه یک هلدینگ بزرگ از گروه‌های تروریستی است که آزمایشگاه‌های به صرفه برای پروژه‌های «فعلا غیرقانونی» در اختیار قدرت‌های جهانی می‌گذارد، چه شرکت‌های فراملیتی و چه حاکمیت‌های ابرقدرت؛ از برده فروشی جنسی تا کشت و صنعت ماری جوانا؛ از سلاح‌های نرم‌افزاری تا ربات‌های تروریست؛ از نرم‌افزارهای اخلا‌گر تا موشک‌های قاره پیما و کلاهک‌های هسته‌ای.»
برایم جالب بود در زمان رأی‌گیری به رسمیت شناختن اسرائیل در سازمان‌ملل در سال 1946 (1325شمسی) سازمان ملل 57 عضو داشته که 13 کشور اسلامی از جمله ایران رأی منفی داده‌اند. 10 کشور (از جمله بریتانیا، آرژانتین، یوگسلاوی و چین) رأی ممتنع داده‌اند و بقیه (از جمله آمریکا، شوروی، فرانسه و لهستان) رأی مثبت داده‌اند.
بسیاری از اطلاعات جزئی که در این کتاب آمده‌است و همچنین راستی‌آزمایی و رد برخی وقایع یا گزاره‌های مشهور، در منابع فارسی تازگی دارد. کوروش علیانی قلمی‌روان با دامنه واژگانی وسیع دارد، آدم دقیقی است، زباندان است و از توییت‌ها و این کتابش حدس می‌زنم احتمالا عبری هم می‌داند.رسم‌الخط او درباره بعضی واژگان که در منشورات با آنها خو کرده‌ایم متفاوت و احتمالا حق با اوست مثلا صیونیزم، مِنَخیم بگین، هرصل،هارض به جای صهیونیسم، مناخیم بگین، هرتسل و هاآرتص.
با سپاس از هوشمندی مؤسسه مطبوعاتی جام‌جم که این اثر را منتشر کرده و با امید به این‌که در چاپ‌های بعدی، فهرست اعلام نیز افزوده شود.
این یادداشت در صفحه اینستاگرام نویسنده منتشر شده است.
