هواداران سیتی 30 آوریل 2012 را هرگز از یاد نخواهند برد؛ شبی که منچسترسیتی در ورزشگاه اتحاد و در دیداری که به بزرگترین بازی تاریخ لیگ‌برتر انگلیس معروف شد، با یک گل منچستریونایتد را شکست داد و در فاصله دو هفته به پایان لیگ به صدر جدول رفت. در واقع مردان سیتی با گل وینسنت کمپانی و پیروزی در دربی شهر منچستر، آن شب با منچستریونایتد در صدر جدول هم امتیاز شدند و به لطف تفاضل گل بهتر، بالاتر قرار گرفتند. همان پیروزی در نهایت یک فصل پرشکوه را برای هواداران منچستر سیتی رقم زد چرا که آنها با پیروزی مقابل نیوکاسل و کوئینز پارک رنجرز در دو هفته پایانی پس از 44 سال قهرمان لیگ‌برتر فوتبال جزیره شدند و به طلسم طولانی‌مدتی که آنها را از سال 1968 عذاب می‌داد، پایان دادند. در پایان رقابت‌های آن فصل لیگ‌برتر، سیتی و یونایتد هر دو با 28 برد، 5 تساوی و 5 باخت، 89 امتیازی شدند، اما سیتی به رهبری روبرتو مانچینی روی نیمکت خود به لطف تفاضل گل (64+) بالاتر از تیم فرگوسن ایستاد که تفاضلش 56+ بود. به همین دلیل رسانه‌ها آن دربی را به‌دلیل تغییر سرنوشت قهرمان، بزرگترین بازی تاریخ لیگ‌برتر می‌دادند.