تعامل‌های اجتماعی در انسان‌ها و حیوانات معمولا در گروه‌های بزرگ رخ می‌دهد و این تعاملات گروهی نقش برجسته‌ای در جامعه‌شناسی، بوم‌شناسی، روان‌شناسی، اقتصاد و علوم سیاسی بازی می‌کنند. این‌که چه فرآیندهایی در مغز، رفتار پویای پیچیده گروه‌های اجتماعی را هدایت می‌کند، هنوز به‌درستی شناخته نشده است به این علت که بیشتر تحقیقات علوم اعصاب تاکنون بر رفتارهای جفت‌هایی از افراد متمرکز شده است که به تنهایی با هم در تعامل هستند.محققان دریافتند رتبه اجتماعی حیوانات در این گروه، ارتباط نزدیکی با نتایج رقابت دارد و با بررسی ضبط‌ شده از نورون‌های مغز موش‌ها در زمان واقعی، تیم تحقیق متوجه شد نورون‌ها در ناحیه کمربندی قدامی‌ مغز این اطلاعات رتبه‌بندی اجتماعی را برای اطلاع از تصمیم‌های آینده ذخیره می‌کند. این نورون‌ها نمایش‌های دقیق و قابل‌توجهی از رفتار گروه و پویایی آنها داشتند، زیرا حیوانات علاوه بر اطلاعات در مورد منابع موجود و نتیجه تعاملات گذشته‌شان، با هم بر سر غذا رقابت می‌کردند. این نورون‌ها حتی می‌توانند موفقیت آینده خود حیوان را قبل از شروع مسابقه پیش‌بینی کنند، به این معنی که احتمالا رفتار رقابتی حیوانات را بر اساس این‌که با چه کسی تعامل دارند، هدایت می‌کنند. از طرف دیگر، دستکاری فعالیت این نورون‌ها می‌تواند به طور مصنوعی، تلاش رقابتی حیوان را افزایش یا کاهش دهد و در نتیجه توانایی آنها را برای رقابت موفقیت‌آمیز با دیگران کنترل کند. به عبارت دیگر، می‌توان انگیزه رقابتی حیوان را به طور انتخابی تغییر داد بدون این‌که بر جنبه‌های دیگر رفتار مانند سرعت یا انگیزه تأثیر بگذارد. یافته‌های این پژوهشگران نشان می‌دهد موفقیت رقابتی، صرفا محصول آمادگی جسمانی یا قدرت حیوان نیست، بلکه به شدت تحت تأثیر سیگنال‌هایی در مغز است که بر انگیزه رقابتی تأثیر می‌گذارد. حتی این نورون‌های منحصربه‌فرد می‌توانند اطلاعات مربوط به محیط فرد، تنظیمات گروه اجتماعی و منابع پاداش را برای محاسبه بهترین رفتار در شرایط خاص یکپارچه کنند. علاوه بر ارائه بینشی در مورد رفتار گروهی و رقابت در موقعیت‌های مختلف جامعه‌شناختی یا اقتصادی و سایر تنظیمات، شناسایی نورون‌هایی که این ویژگی‌ها را کنترل می‌کنند ممکن است به دانشمندان در طراحی آزمایش‌هایی برای درک بهتر سناریوهایی کمک کند که در آنها مغز به‌طور متفاوتی سیم‌کشی می‌شود. بعضی شرایط در رفتار اجتماعی ناهنجار ظاهر می‌شود که ابعاد بسیاری را در بر می‌گیرد، از جمله توانایی فرد برای درک هنجارهای اجتماعی و نمایش اقداماتی که ممکن است با ساختار پویای گروه‌های اجتماعی مطابقت داشته باشد. توسعه درکی از رفتار گروهی و رقابت، با این اختلالات عصبی-شناختی مرتبط است، اما چگونگی این اتفاق در مغز تا حد زیادی ناشناخته مانده است.

منبع: Neuroscience News
مریم مرامی - گروه دانش