رهبر انقلاب دیروز در دیدار با پرستاران و خانواده شهدای سلامت در یک توصیه عمومی خواستار ارائه روایت درست و ثبت حقایق شدند و هشدار دادند اگر این روایتگری براساس حقایق صورت نگیرد، دشمن با تزویر و دروغ 
جای ظالم را با مظلوم 
عوض خواهد کرد.
واقعیت آن است تحریف زمانی صورت می‌گیرد که حقایق بیان نشود. بنابراین به نظر می‌رسد تاکیدات رهبری، ناظر بر یک آسیب‌شناسی است که در گذشته اتفاق افتاده است. اگر ثبت وقایع به درستی و به موقع صورت نگیرد، نظام سطله طبق رویه‌ای که دارد با روایت‌های وارونه، ادبیاتی را به مخاطب ارائه می‌کند که براساس آن جای شهید و جلاد عوض می‌شود. همچنین استکبارجهانی با بهره‌گیری از آخرین امکانات در عرصه اطلاع‌رسانی تلاش خواهد کرد خود را به عنوان منجی ملت‌ها معرفی و با تحمیق جوامع انسانی به منافع نامشروع خود دست پیدا کند.
جعل روایت، سابقه دیرینه‌ای در تاریخ بشری از جمله ایران دارد. در گذشته از آنجا که قدرت و زور در دست نظام سلطه و استبداد بود، سلطه‌گران با استخدام برخی صاحبان‌قلم‌، مجموعه‌ای از اقدامات خود را به‌گونه‌ای ثبت و ضبط می‌کردند که گویی هیچ نقطه سیاهی در کارنامه آنها وجود ندارد. مراجعه به مجموعه‌ای از کتب و آثاری که در این زمینه به یادگار مانده حاکی از اثرگذاری چنین روایتگری‌هایی است. این شیوه ثبت وقایع در دوره‌های مختلفی از تاریخ ایران وجود داشت. بعدها مکاتب تاریخی مختلفی که هر کدام متعلق به جریان‌های فکری شامل لیبرال‌ها و سوسیالیست‌ها بودند هم از این شیوه برای وارونه‌انگاری حقایق تاریخی به نفع خود بهره بردند و تحلیل و برداشت خود را نسبت به رخدادهای پیرامونی به عنوان روایت صحیح به مخاطب ارائه کردند. تامل و تعمق در بسیاری از این آثار نشان می‌دهد بسیاری از این روایتگری‌ها با حقایق تاریخی منافات دارد یا حداقل این‌که صرفا به بیان بخشی از حقیقت بسنده شده است. به همین علت است که تا پیش از دهه 70، بسیاری از حقایق درباره نهضت امام‌خمینی،‌ انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی، دوران آشوب‌ها و بحران‌های اوایل انقلاب، دفاع مقدس و... ناگفته مانده است.