در واقع موضوع انتقال آب دریای خزر به سمنان در پایان دولت هشتم مطرح شد، همان زمان مطالعات مرتبط با طرح در کارگروه بررسی تأمین آب استان سمنان به تصویب رسید. بعد  از  آن، این طرح تا مدت‌ها بلاتکلیف بود تا این‌که در دولت دهم دوباره به عنوان مصوبه دولت مطرح و به شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران به‌ عنوان مجری ابلاغ شد اما اقدامی صورت نگرفت، در نهایت در دولت دوازدهم اعلام شد اگر سرمایه‌گذار بخواهد وارد کار شود، دولت آمادگی دارد امکانات لازم را در اختیار قرار دهد. این اعلام آمادگی، واکنش‌های زیادی به همراه داشت، حتی معاون وقت سازمان محیط زیست با اجرای آن مخالفت کرد؛ هر چند بعد از مدتی برکنار شد و رئیس وقت سازمان محیط زیست مجوز محیط زیستی این طرح را صادر کرد و با این کار، موافقت سازمان با اجرای این طرح مخرب محیط زیستی اعلام شد. بعد از آن مخالفان و موافقان طرح وارد عرصه شدند و تلاش کردند نظرات خود را به کرسی بنشانند؛ موافقان معتقد بودند این طرح در مسیر خود تخریبی به همراه ندارد و سمنان به این آب نیاز دارد اما در مقابل مخالفان نگران تخریب محیط زیست، نابودی جنگل‌های هیرکانی در مسیر، فرسایش خاک، بالا رفتن دما در منطقه به علت کار کردن موتورهای پمپاژ، تلخاب ناشی از تصفیه آب و از بین رفتن اکوسیستم منطقه بودند؛ نظر آنها بر این بود که انتقال آب، آخرین راه حل برای رفع بحران کم‌آبی یک منطقه است. این در حالی است که موافقان این طرح تمام راه‌ها از جمله نحوه صحیح مصرف آب، مدیریت درست منابع، تصفیه و بازچرخانی را رها کرده و بر انتقال اصرار دارند. به هر حال بعد از کش و قوس‌های فراوان، چند روز پیش رئیس سازمان حفاظت محیط زیست آب پاکی را روی دست موافقان این پروژه ریخت و منتفی‌شدن آن را اعلام کرد و حالا نماینده مردم سمنان، مهدیشهر و سرخه در مجلس شورای اسلامی به تکذیب این مخالفت پرداخته‌است.