چهرهها
سواران آخرالزمانی در راهند!
دیمیتری مدودف را قُل دیگر پوتین مینامند. چند سالی هم در راس قدرت این کشور جایگاه این دو جابهجا میشد اما مدتی است دیمیتری مدودف، نفر اول کرملین نیست. ولی این جایگاه دلیلی نشدهاست که تمامقد، حامی سیاستهای این کشور نباشد. او اتفاقا به پستهای تلگرامی خشن معروف است. اغلب این پستها نه با ادبیات یک سیاستمدار، بلکه با ادبیات یک کاربر عصبانی نوشته شدهاست. حالا هم در پست تازهای به اوکراین و متحدان غربیاش هشدار داده سواران آخرالزمانی در راه هستند. او که حالا معاون رئیس شورای امنیت ملی این کشور است، گفته اگر اوکراین از موشکهایی که ایالات متحده برایش فرستاده، استفاده کند مسکو به شهرهای غربی حمله خواهد کرد. او نوشته کشورهای ناتو به اوکراین تسلیحات میفرستند، به سربازان آموزش میدهند تا چگونه از این تسلیحات غربی استفاده کنند، مزدورانی را به این کشور میفرستند و نزدیک مرزهای ما رزمایشهایی را برگزار میکنند و در نتیجه احتمال درگیری مستقیم بین ناتو و روسیه را افزایش میدهند. چنین درگیریای خطر یک جنگ هستهای تمام عیار را به دنبال دارد. البته او درباره خشونت کلامیاش در پستهای تلگرامی هم توضیح دادهاست. دیمیتری مدودف گفته « گاهی اوقات از من میپرسند چرا پستهای تلگرامم بسیار خشن است. جوابش این است من از آنها (اوکراین و متحدانش) متنفرم. آنها آشغال هستند. آنها برای روسیه آرزوی مرگ میکنند؛ تا وقتی زنده هستم، هر کاری خواهم کرد تا آنها را محو کنم.»
دلقک روی خط دروازه
سال 1984 درفینال جام اروپا وقتی کار لیورپول انگلیس در برابر تیم آاسرم با تساوی به پنالتی کشید اتفاق جالبی افتاد که هنوز هم از تصاویر ماندگار تاریخ فوتبال است.
پنالتیها به ضربه آخر کشیده شد و آنجا دروازهبان وقت لیورپول یعنی بروس گروبلار درون دروازه به حرکات عجیبوغریبی دست زد، خندید و پیش از ضربه همچون یک دلقک سیرک، حرکات مضحکی انجام داد تا تمرکز بازیکن رم را بههم بزند. همین تاکتیک باعث شد ضربه بازیکن رمی به بیرون دروازه فرستاده و نام لیورپول بهعنوان قهرمان جام اروپای آن سال ثبت شود.
حالا و پس از گذشت 30 سال از آن روز، این اتفاق دوباره تکرار شده و اندرو ردمین، دروازهبان تیم ملی استرالیا با این تکنیک توانست این کشور را در یک بازی تراژیک راهی جامجهانی قطر کند. ردمین بهعنوان دروازهبان تعویضی دقیقه 120 وارد بازی شد. معنی تعویض در این دقیقه این است که تنها وظیفه محولشده به او ایستادگی در برابر پنالتیهاست.
شرایط به گونهای پیشرفت که کار به ضربه نهایی رسید و همانجا بود که ردمین هم دست به حرکات عجیبوغریب روی خط دروازه زد و آنقدر این کار را ادامه داد تا بازیکن تیم فوتبال پرو ضربهاش را به دستان این دروازهبان بکوبد و استرالیا راهی جامجهانی شود. ردمین در حالی حالا قهرمان استرالیاییهاست که تا همین چند ماه پیش قرار بود قید فوتبال را بزند و در یک مدرسه ابتدایی در استرالیا معلمی کند! شاهکار دیگر او هم در این مسابقه مربوط به سرقت بطری آب دروازهبان پرویی است. بطریای که از قرار معلوم نام پنالتیزنندهها را رویش قید کرده بود و توسط ردمین بعد از پنالتی اول به پشت دروازه پرتاب شد تا دسترسی دروازهبان پرویی را به این نامها قطع کند! رسانههای استرالیایی که سرخوش از این پیروزی و صعود به جامجهانی هستند همین حالا لقب «جنبدهطوسی» را به او دادهاند. بازیکنی که توانست تیم ملی کشورش را با مهار یک ضربه پنالتی به جامجهانی قطر بفرستد.
پارکینگی به نام تهران
وضعیت ترافیک تهران دیگر یک معضل تکراری 20- 10ساله نیست. ترافیک به سبک زندگی پایتختنشینها تبدیل شده است. با تغییر مدیریت پارلمان شهری هم گرهی از این مشکل باز نشد. کارشناسان معتقدند علاوهبر تجهیز 80درصدی ناوگان فرسوده حملونقل، باید فرهنگسازی هم صورت بگیرد تا بلکه این مشکل حل شود. به این معنا که علاوهبر نوسازی اتوبوسها و اضافهشدن خطوط بیشتر مترو، هزینههای آن هم کاهش یابد تا شهروندان به استفاده از آن تشویق شوند و ترافیک کمی آرام بگیرد اما شرایط کنونی به گونهای است که نهتنها این اتفاقات نیفتاده بلکه شرایط به گونهای است که شهروندان را تشویق به استفاده از خودروی شخصی میکند. یکی از موارد، ارزانتر بودن استفاده از خودروی شخصی نسبت به وسایل عمومی است. از اینها که بگذریم باید به تولید انبوه خودرو و کمبودن معابر هم اشاره کنیم. ذهنیت مدیریت شهری در ایران اساسا خودرومحور است و احترامی برای شهروندان قائل نیست. بههمیندلیل است که هر روز از حجم پیادهراهها کم میشود و این فضای حداقلی هم به خودروها اختصاص مییابد. نکته آخر اینکه بد نیست بدانیم به گفته عضو پیشین شورای شهر، هر تهرانی در سال 300ساعت از عمرش را در ترافیک صرف میکند. آیا موضوع ترافیک راهکاری دارد؟ مهدی چمران، رئیس پارلمان شهری دیروز گفت: «وضعیت ترافیک تهران مانند قبل است و متأسفانه شهرداری و شورای شهر نیز بیش از این نمیتوانند کاری کنند.»
هزار و یک روش برای کشتن شوهر
دنیا دارد به جای عجیبی تبدیل میشود، مثالش یک نویسنده سن و سالدار آمریکایی که پلیس همین چند روز پیش او را دستگیر کرده است. قصه بازداشت او اما میتوانست در موج بیشمار اتفاقات مشابه گم و گور شود اما چیزی که دستگیری او را ویژه کرده، کتابی است که او پیش از بازداشتش منتشر کردهبود. ماجرا از این قرار است که خبر آمده یک نویسنده آمریکایی با نام نانسی کرمپتون بروفی، صاحب کتابی با عنوان «چطور شوهرتان را بکشید؟» به اتهام قتل همسرش به حبس ابد محکوم شدهاست. او که 71ساله است، گویا با استفاده از سلاحی که از سایت «ایبی» خریده ، شوهرش را کشتهاست تا صدهاهزار دلار پول بیمه عمر او را به جیب بزند. البته این سلاح که بروفی مدعی است برای تحقیقات مربوط به رمان جدیدش تهیه کرده ، هیچوقت پیدا نشدهاست. جسد دانیل بروفی، خرداد97 در یکی از کلاسهای موسسه آشپزی که در آن مشغول به کار بود، در حالی پیدا شد که تصاویر دوربینهای مداربسته ، همسرش را در حال رانندگی در آن حوالی نشان میداد. البته او مدعی است به خاطر ندارد در اطراف این موسسه تردد کرده باشد و اگر هم در محله رویت شده، احتمالا قصد داشته برای رمان جدیدش از چیزی الهام بگیرد. کرمپتون بروفی مدعی است دلیلی برای کشتن شوهرش نداشته اما او در کتابش- که هنوز در اینترنت موجود است- با جزئیات فراوان به روشها و انگیزههای مختلف برای کشتن همسر نامطلوب اشاره کردهاست. او همچنین به خوانندگانش پیشنهاد کرده برای این کار از سلاح گرم استفاده کنند «چیزی که درباره قتل میدانم این است که همه ما وقتی به اندازه کافی تحت فشار قرار بگیریم، توان انجام این کار را در خودمان حس میکنیم.»
دیمیتری مدودف را قُل دیگر پوتین مینامند. چند سالی هم در راس قدرت این کشور جایگاه این دو جابهجا میشد اما مدتی است دیمیتری مدودف، نفر اول کرملین نیست. ولی این جایگاه دلیلی نشدهاست که تمامقد، حامی سیاستهای این کشور نباشد. او اتفاقا به پستهای تلگرامی خشن معروف است. اغلب این پستها نه با ادبیات یک سیاستمدار، بلکه با ادبیات یک کاربر عصبانی نوشته شدهاست. حالا هم در پست تازهای به اوکراین و متحدان غربیاش هشدار داده سواران آخرالزمانی در راه هستند. او که حالا معاون رئیس شورای امنیت ملی این کشور است، گفته اگر اوکراین از موشکهایی که ایالات متحده برایش فرستاده، استفاده کند مسکو به شهرهای غربی حمله خواهد کرد. او نوشته کشورهای ناتو به اوکراین تسلیحات میفرستند، به سربازان آموزش میدهند تا چگونه از این تسلیحات غربی استفاده کنند، مزدورانی را به این کشور میفرستند و نزدیک مرزهای ما رزمایشهایی را برگزار میکنند و در نتیجه احتمال درگیری مستقیم بین ناتو و روسیه را افزایش میدهند. چنین درگیریای خطر یک جنگ هستهای تمام عیار را به دنبال دارد. البته او درباره خشونت کلامیاش در پستهای تلگرامی هم توضیح دادهاست. دیمیتری مدودف گفته « گاهی اوقات از من میپرسند چرا پستهای تلگرامم بسیار خشن است. جوابش این است من از آنها (اوکراین و متحدانش) متنفرم. آنها آشغال هستند. آنها برای روسیه آرزوی مرگ میکنند؛ تا وقتی زنده هستم، هر کاری خواهم کرد تا آنها را محو کنم.»
دلقک روی خط دروازه
سال 1984 درفینال جام اروپا وقتی کار لیورپول انگلیس در برابر تیم آاسرم با تساوی به پنالتی کشید اتفاق جالبی افتاد که هنوز هم از تصاویر ماندگار تاریخ فوتبال است.
پنالتیها به ضربه آخر کشیده شد و آنجا دروازهبان وقت لیورپول یعنی بروس گروبلار درون دروازه به حرکات عجیبوغریبی دست زد، خندید و پیش از ضربه همچون یک دلقک سیرک، حرکات مضحکی انجام داد تا تمرکز بازیکن رم را بههم بزند. همین تاکتیک باعث شد ضربه بازیکن رمی به بیرون دروازه فرستاده و نام لیورپول بهعنوان قهرمان جام اروپای آن سال ثبت شود.
حالا و پس از گذشت 30 سال از آن روز، این اتفاق دوباره تکرار شده و اندرو ردمین، دروازهبان تیم ملی استرالیا با این تکنیک توانست این کشور را در یک بازی تراژیک راهی جامجهانی قطر کند. ردمین بهعنوان دروازهبان تعویضی دقیقه 120 وارد بازی شد. معنی تعویض در این دقیقه این است که تنها وظیفه محولشده به او ایستادگی در برابر پنالتیهاست.
شرایط به گونهای پیشرفت که کار به ضربه نهایی رسید و همانجا بود که ردمین هم دست به حرکات عجیبوغریب روی خط دروازه زد و آنقدر این کار را ادامه داد تا بازیکن تیم فوتبال پرو ضربهاش را به دستان این دروازهبان بکوبد و استرالیا راهی جامجهانی شود. ردمین در حالی حالا قهرمان استرالیاییهاست که تا همین چند ماه پیش قرار بود قید فوتبال را بزند و در یک مدرسه ابتدایی در استرالیا معلمی کند! شاهکار دیگر او هم در این مسابقه مربوط به سرقت بطری آب دروازهبان پرویی است. بطریای که از قرار معلوم نام پنالتیزنندهها را رویش قید کرده بود و توسط ردمین بعد از پنالتی اول به پشت دروازه پرتاب شد تا دسترسی دروازهبان پرویی را به این نامها قطع کند! رسانههای استرالیایی که سرخوش از این پیروزی و صعود به جامجهانی هستند همین حالا لقب «جنبدهطوسی» را به او دادهاند. بازیکنی که توانست تیم ملی کشورش را با مهار یک ضربه پنالتی به جامجهانی قطر بفرستد.
پارکینگی به نام تهران
وضعیت ترافیک تهران دیگر یک معضل تکراری 20- 10ساله نیست. ترافیک به سبک زندگی پایتختنشینها تبدیل شده است. با تغییر مدیریت پارلمان شهری هم گرهی از این مشکل باز نشد. کارشناسان معتقدند علاوهبر تجهیز 80درصدی ناوگان فرسوده حملونقل، باید فرهنگسازی هم صورت بگیرد تا بلکه این مشکل حل شود. به این معنا که علاوهبر نوسازی اتوبوسها و اضافهشدن خطوط بیشتر مترو، هزینههای آن هم کاهش یابد تا شهروندان به استفاده از آن تشویق شوند و ترافیک کمی آرام بگیرد اما شرایط کنونی به گونهای است که نهتنها این اتفاقات نیفتاده بلکه شرایط به گونهای است که شهروندان را تشویق به استفاده از خودروی شخصی میکند. یکی از موارد، ارزانتر بودن استفاده از خودروی شخصی نسبت به وسایل عمومی است. از اینها که بگذریم باید به تولید انبوه خودرو و کمبودن معابر هم اشاره کنیم. ذهنیت مدیریت شهری در ایران اساسا خودرومحور است و احترامی برای شهروندان قائل نیست. بههمیندلیل است که هر روز از حجم پیادهراهها کم میشود و این فضای حداقلی هم به خودروها اختصاص مییابد. نکته آخر اینکه بد نیست بدانیم به گفته عضو پیشین شورای شهر، هر تهرانی در سال 300ساعت از عمرش را در ترافیک صرف میکند. آیا موضوع ترافیک راهکاری دارد؟ مهدی چمران، رئیس پارلمان شهری دیروز گفت: «وضعیت ترافیک تهران مانند قبل است و متأسفانه شهرداری و شورای شهر نیز بیش از این نمیتوانند کاری کنند.»
هزار و یک روش برای کشتن شوهر
دنیا دارد به جای عجیبی تبدیل میشود، مثالش یک نویسنده سن و سالدار آمریکایی که پلیس همین چند روز پیش او را دستگیر کرده است. قصه بازداشت او اما میتوانست در موج بیشمار اتفاقات مشابه گم و گور شود اما چیزی که دستگیری او را ویژه کرده، کتابی است که او پیش از بازداشتش منتشر کردهبود. ماجرا از این قرار است که خبر آمده یک نویسنده آمریکایی با نام نانسی کرمپتون بروفی، صاحب کتابی با عنوان «چطور شوهرتان را بکشید؟» به اتهام قتل همسرش به حبس ابد محکوم شدهاست. او که 71ساله است، گویا با استفاده از سلاحی که از سایت «ایبی» خریده ، شوهرش را کشتهاست تا صدهاهزار دلار پول بیمه عمر او را به جیب بزند. البته این سلاح که بروفی مدعی است برای تحقیقات مربوط به رمان جدیدش تهیه کرده ، هیچوقت پیدا نشدهاست. جسد دانیل بروفی، خرداد97 در یکی از کلاسهای موسسه آشپزی که در آن مشغول به کار بود، در حالی پیدا شد که تصاویر دوربینهای مداربسته ، همسرش را در حال رانندگی در آن حوالی نشان میداد. البته او مدعی است به خاطر ندارد در اطراف این موسسه تردد کرده باشد و اگر هم در محله رویت شده، احتمالا قصد داشته برای رمان جدیدش از چیزی الهام بگیرد. کرمپتون بروفی مدعی است دلیلی برای کشتن شوهرش نداشته اما او در کتابش- که هنوز در اینترنت موجود است- با جزئیات فراوان به روشها و انگیزههای مختلف برای کشتن همسر نامطلوب اشاره کردهاست. او همچنین به خوانندگانش پیشنهاد کرده برای این کار از سلاح گرم استفاده کنند «چیزی که درباره قتل میدانم این است که همه ما وقتی به اندازه کافی تحت فشار قرار بگیریم، توان انجام این کار را در خودمان حس میکنیم.»




